Βίντεο με τον αστυνομικό να καίγεται...

Bίντεο με τον μοτοσικλετιστή αστυνομικό που σαν έπεσε από τη μηχανή του δέχτηκε μια μολότοφ. Το διεθνές ειδησεογραφικό Μέσο, «RT», ανέβασε στο διαδίκτυο το βίντεο που δείχνει το συμβάν.

Τότε και ...τώρα!

Τότε...

Τώρα...

Για 100 χιλιάδες κάνει λόγο το Reuters...

Για 100 χιλιάδες διαδηλωτές στην Αθήνα κάνει λόγο το Reuters στην ανταπόκρισή του για τη σημερινή γενική απεργία. Αναφέρεται επίσης στα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας σημειώνοντας ότι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. συγκρούστηκαν με διαδηλωτές, ότι η αστυνομία έριξε δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, ενώ οι διαδηλωτές πετούσαν βόμβες μολότοφ μπροστά στη Βουλή και πλήθη απεργών έτρεχαν να καλυφθούν.

Μεγαλειώδης η πορεία...‏

Για ακόμα μια φορά η συγκεντρωση του κόσμου ήταν μεγαλειωδης .
Ηταν φανερη η πολλαπλα μεγαλύτερη ένταση και το πάθος τον διαδηλωτων αλλά και τα μέτρα της αστυνομίας

Για άλλη μια φορά οι γνωστες συγκρούσεις και τα καπνογόνα της αστυνομίας και των ΜΑΤ προσπαθησαν και σε πολλά σημεία το καταφεραν να διακόψουν και να διασπάσουν την πορεία σε πολλα κομματια. Το πεισμα όμως των συγκεντρωμένων ήταν πολυ μεγαλύτερο και καταφεραν να περάσουν μπροστα απο τη Βουλή για να..φωνάξουν στην ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ και σε ολη την ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ - ΔΕΝ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΤE ΤΟ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ!

Νόστος και Ιθάκη...

Νόστος δεν είναι απλά ο γυρισμός στην πατρίδα . Νόστο λέγοντας , οι αρχαίοι Έλληνες , από το 1500 κιόλας π.χ , εννοούσαν την ακαταμάχητη δύναμη με την οποία τραβά τους ξενιτεμένους Έλληνες η πατρίδα πίσω στον τόπο τους . Ο Νόστος για την Ιθάκη έσπρωχνε στην Οδύσσεια τον Οδυσσέα , να αντιπαλεύει με Θεούς και Δαίμονες και να απαρνιέται όλες τις ομορφιές του κόσμου , όσες συνάντησε στα ταξίδια του , επιθυμώντας ένα πράγμα μόνο περισσότερο από ότι άλλο , την επιστροφή στην πατρίδα . Έγινε έτσι η Ιθάκη μέσα από την Οδύσσεια του Ομήρου, το υλοποιημένο σύμβολο του Νόστου .
Δεν γνωρίζω άλλο λαό που να έχει στη γλώσσα του αντίστοιχη του «νόστου» λέξη , και όταν από μία γλώσσα απουσιάζει μια λέξη , είναι προφανές πως από τον λαό αυτό απουσιάζει και το συναίσθημα ή η έννοια που εκφράζει αυτή η λέξη . Μόλις τους τρείς τέσσερεις τελευταίους αιώνες στις Ευρωπαϊκές γλώσσες εμφανίζεται , περίπου μαζί με τον ρομαντισμό , μια νέα λέξη η «Νοσταλγία», σύνθετη από τις αρχαίες Ελληνικές λέξεις Νόστος και άλγος =πόνος , που ...
φτιάχτηκε για να εκφράσει κάποιο συναίσθημα αυτών των λαών, ένα συναίσθημα σχετικό με τις ευχάριστες αναμνήσεις τους από το παρελθόν . Αυτό βέβαια είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τον «ΝΟΣΤΟ», τον οποίο μόνο η Ελλάδα νομίζω μπορεί να προκαλεί στους Έλληνες . Στην Ελλάδα η Φύση , κάθε στιγμή κτίζει παντού ναούς λατρείας του κάλλους της . Με τα βουνά και τη θάλασσα της πανταχού παρούσα και με το φως , προπαντός το φώς να παίζει και να στολίζει τα σύννεφα στον ουρανό , τα κύματα στη θάλασσα και τα λουλούδια στους κάμπους και στα βράχια των βουνών . Πιστεύω , και ας είναι συχνά λάθος οι πίστεις μας , ότι αυτό το φως φωτίζει μέχρι το βάθος τις ψυχές μας και δίνει αυτή την ιδιαίτερη σαγήνη στην Ελλάδα με την οποία μαγεύει και καλεί κοντά της από τα ξένα τα παιδιά της . . αυτή ναι είναι ο τόπος που γεννά τον Νόστο !
Είδη στην εποχή του Καβάφη όμως , η λέξη νόστος έχει προ πολλού χαθεί από την ομιλούμενη Ελληνική γλώσσα , με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει , για το αντίστοιχο συναίσθημα . Η ευαίσθητη ματιά του ποιητή αναγνωρίζει αυτή τη νέα πραγματικότητα και αν και τον ενέπνευσε η Ιθάκη του Ομήρου , μιλά στο ποίημα του Ιθάκη για μια άλλη «ΙΘΑΚΗ» . Στο ποίημα του η Ιθάκη συμβολίζει την πραγματοποίηση ενός στόχου που θέτει ένας άνθρωπος . Συμβολίζει ένα σκοπό ένα προορισμό έστω , αλλά χωρίς ΝΟΣΤΟ . Πέρα από το νόστο λοιπόν το ενδιαφέρον του ποιητή στρέφεται και φωτίζει άλλες πτυχές και αξίες του Ελληνικού πνεύματος όπως την αγάπη για τη ζωή , την αγάπη για την γνώση , και τα οφέλη του ανθρώπου από τις εμπειρίες του .
Με Οδηγίες για το πώς πρέπει να προετοιμαστείς για το ταξίδι της ζωής ξεκινά το ποίημα και συμβουλεύει (.. η σκέψις σου υψηλή .. ).και ακόμα ….
«Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.»
Στη συνέχεια ο ποιητής αφού αναδεικνύει την άποψη του , πως η πορεία προς το σκοπό , το ταξίδι προς την Ιθάκη με τις γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκομίζεις στη διάρκεια του , είναι σημαντικότερο απ` το να φτάσεις στον σκοπό εις την Ιθάκη , καταλήγει .…
«Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.»
Ίσος διαρωτηθείτε τι μου ήλθε και τα έγραψα όλα αυτά ; Μα επειδή πωλείται η ΠΑΤΡΙΣ .

Συναγερμός στο Μαξίμου............

Κόκκινο συναγερμό στο Μέγαρο Μαξίμου, που φοβάται νεκρούς στα γήπεδα και γενικευμένη εξέγερση με αφορμή την αθλητική βία, έχουν σημάνει τα γεγονότα του Καραϊσκάκη.

Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας του θέματος και το πώς αντιμετωπίζει το θέμα η κυβέρνηση είναι ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου επικοινώνησε από το βράδυ του Σαββάτου με τον υπουργό Πολιτισμού, Παύλο Γερουλάνο, δίνοντάς του την εντολή «καθαρίστε άμεσα το θέμα».

Ο κ. Παπανδρέου τηλεφώνησε και με τον υπουργό αναπληρωτή Πολιτισμού, Τηλέμαχο Χυτήρη, που έχει την ευθύνη για την ΕΡΤ και κατόπιν αυτού διατάχθηκε στην κρατική τηλεόραση ένορκη διοικητική εξέταση για τη μετάδοση του ντέρμπι Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός.

Εκείνο που φοβούνται πλέον στην κυβέρνηση είναι μετά τα όσα έγιναν στο Καραϊσκάκη να υπάρξει έξαρση της βίας στα γήπεδα και μέσω αυτής να ανάψει το φιτίλι μιας γενικευμένης εξέγερσης στην ελληνική κοινωνία λόγω και των μέτρων που έχουν ληφθεί στην οικονομία.

Τους φόβους αυτούς ενίσχυσε και η αναφορά του προέδρου της ΔΕΑΒ, καθηγητή Εγκληματολογίας, Γιάννη Πανούση, ο οποίος σε αναφορά του στο Μέγαρο Μαξίμου και βασιζόμενος σε έκθεση της αστυνομίας κάνει λόγο για αναρχικά και ακραία στοιχεία που έχουν παρεισφρήσει στους συνδέσμους φιλάθλων και ως εκ τούτου υπάρχει μεγάλος κίνδυνος εκτεταμένων επεισοδίων, με αφορμή ένα αθλητικό γεγονός.

Την ίδια στιγμή πέραν του προέδρου της ΑΕΚ, Σταύρου Αδαμίδη, και ο βουλευτής Μαγνησίας του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Καρτάλης, ζήτησε τη διακοπή του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος, θέμα για το οποίο τοποθετήθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής. «Δεν έχω υπόψη μου να υπάρχει τέτοια σκέψη σε πολιτικό επίπεδο, ο κ. Καρτάλης εξέφρασε προσωπική άποψη» ήταν η απάντηση του κ. Πεταλωτή.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΠΙΤΣΑΞΗ «Να πάρει η ΕΠΟ το πρωτάθλημα...»

Με δεδομένη την αδυναμία της Super League να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει τα ολοένα και αυξανόμενα κρούσματα βίας στο ποδόσφαιρο, η πολιτεία δείχνει την κατεύθυνση ως προς την επόμενη μέρα στα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

«Εάν η Super League δεν μπορεί να προστατέψει το πρωτάθλημα και το προϊόν της, τότε τη διοργάνωση και του επαγγελματικού πρωταθλήματος θα πρέπει να την αναλάβει η ΕΠΟ» ήταν η σαφέστατη τοποθέτηση του γγΑ Πάνου Μπιτσαξή, ο οποίος άνοιξε και πάλι την παλιά συζήτηση περί διάλυσης της Super League και ανάληψης της διοργάνωσης του πρωταθλήματος από την ομοσπονδία.

Χαρακτηριστικό είναι και το απόσπασμα της ανακοίνωσης που εξέδωσε χθες η ΓΓΑ και στην οποία αναφέρεται πως «το συμπέρασμα από τα γεγονότα στο ντέρμπι των ''αιωνίων'' είναι προφανές: Το συντεταγμένο ποδόσφαιρο οφείλει να ξεκαθαρίσει το ίδιο ποια είναι τα όρια της αυτοδιοικητικής λειτουργίας του και πού στερείται της ικανότητας να οργανώσει τα του οίκου του».

Στην ανακοίνωση της ΓΓΑ γίνεται και πάλι λόγος για διακοπή της χρηματοδότησης των ΠΑΕ λόγω βίας και σημειώνεται χαρακτηριστικά: «Η συζήτηση για τη φερεγγυότητα των ελληνικών πρωταθλημάτων πρέπει να ανοίξει. Η πολιτεία θα κάνει το καθήκον της, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της. Οφείλει όμως να κάνει το ίδιο, και άμεσα, το συντεταγμένο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σε διαφορετική περίπτωση η στρόφιγγα της χρηματοδότησης, που προέρχεται έμμεσα ή άμεσα από το κράτος, θα κλείσει οριστικά για κάθε ομάδα που καλλιεργεί άμεσα ή έμμεσα τη βία και για κάθε συνεταιρισμό που δεν μπορεί να κάνει το καθήκον του».

Νωρίτερα είχε εκδώσει ανακοίνωση και το υπουργείο Πολιτισμού. Σε αυτήν γίνεται λόγος για τη νέα νομοθετική ρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση, η οποία θα δοθεί σε δημόσια διαβούλευση εντός του Μαρτίου και θα περιλαμβάνει πράγματα που ήδη υπάρχουν στο σύνολό τους σε υπάρχοντες αθλητικούς νόμους, αλλά δεν εφαρμόζονται.

Συγκεκριμένα, θα περιλαμβάνει ρυθμίσεις για τους συνδέσμους φιλάθλων, που πλέον θα πρέπει να λαμβάνουν και άδεια από την αστυνομία για τη σύστασή τους, ενώ όσοι καταδικάζονται για παραβατικές πράξεις στα γήπεδα δεν θα μπορούν να παρακολουθούν παιχνίδια από δύο έως πέντε χρόνια και θα πρέπει να παρουσιάζονται στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής αγώνων των ομάδων τους.

Το Ντέρμπι της ντροπής!!!

Ενας δίκαιος τίτλος... χωρίς δικαιοσύνη

Αναγνώστες μου, γεια σας

Ότι είμαι φίλος του Παναθηναϊκού δεν το έκρυψα ποτέ. Ωστόσο, προσπαθώ πάντα να στέκομαι όσο πιο αντικειμενικά μπορώ απέναντι στα γεγονότα -πιστεύω ότι αυτό θα μου το πιστώσουν όσοι έχουν διαβάσει κείμενά μου- και θεωρώ προσβολή προς το αναγνωστικό κοινό να υποκρίνομαι ότι αγάπησα την μπάλα ως οπαδός της… Εθνικής Ελλάδας.

Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς θα δυσαρεστηθείτε με όσα θα διαβάσετε σήμερα εδώ, όμως -πιστέψτε με- δεν έχουν να κάνουν με την ποδοσφαιρική μου προτίμηση αλλά με τις απόψεις που είχα ανέκαθεν καθώς και με τον αξιακό μου κώδικα. Ελπίζω να σας πείσω…

Κατ’ αρχάς, θέλω να δώσω συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό. Πριν το ντέρμπι θεωρούσα ότι θα πάρει το πρωτάθλημα ακόμα κι αν κέρδιζε ο Παναθηναϊκός, συνεπώς η έκβαση του αγώνα δεν είναι δυνατόν να επηρεάσει τη γνώμη μου. Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε τη χρονιά με σοβαρό μειονέκτημα προγραμματισμού και ανομοιογένειας όμως με δουλειά και σοβαρότητα κατάφερε να πετύχει αυτό που δίνει τίτλους: να παίρνει τα αποτελέσματα ακόμα και όταν είναι μέτριος και να «χτίζει» τακτικές στο γήπεδο, βήμα το βήμα, παιχνίδι το παιχνίδι.

Και όλο αυτό το οφείλει στον ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΤΖΕΝΤΛΕΜΑΝ που λέγεται ΕΡΝΕΣΤΟ ΒΑΛΒΕΡΔΕ. Τον προπονητή που στο ντέρμπι του ΟΑΚΑ, κάποιοι «καλοί συνάδελφοι» προσπαθούσαν άκομψα στη συνέντευξη Τύπου να του βάλουν με το ζόρι στο στόμα μια κουβέντα για τη διαιτησία και εκείνος αρνούταν πεισματικά να «τσιμπήσει», χαλώντας την ατραξιόν των «διαμαρτυρόμενων» πρωτοσέλιδων.

Τον νικητή του «Καραϊσκάκης» που αντί να πανηγυρίσει έσκυψε το κεφάλι με κατήφεια, διότι πάνω από προπονητής είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ και ξέρει ότι πιο πολύ και από την ποδοσφαιρική υπερηφάνεια (την οποία έχει κατακτήσει) μετράει η αξιοπρέπεια. Η στάση του δεν διέσωσε μόνο το κύρος του επίσημου Ολυμπιακού, αλλά -επιτρέψτε μου- και του δύσμοιρου ελληνικού πρωταθλήματος… ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥ.

Κατά τα άλλα, δυστυχώς, ο Ολυμπιακός οδηγείται στην κορυφή από έναν πρόεδρο ο οποίος προφανώς θεωρεί ότι στο όνομα της αγάπης του για την ομάδα, δικαιούται να πουλάει «ολυμπιακοφροσύνη» ακόμα και εκεί που δεν την… αγοράζουν.

Είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχουν αγνοί φίλοι του Ολυμπιακού οι οποίοι τέρπονται από την εικόνα ενός προέδρου που καθυβρίζει αντίπαλους παίκτες, ειρωνεύεται ομάδες και συμπεριφέρεται αλαζονικά χωρίς να έχει κερδίσει έστω έναν τίτλο – κάτι που σε άλλη περίπτωση ίσως να δικαιολογούσε ένα παραστράτημα του ψυχισμού του.

Βεβαίως, για να σεβαστεί τον Παναθηναϊκό ως «αιώνιο» αντίπαλο, ο Βαγγέλης Μαρινάκης θα πρέπει πρώτα να σεβαστεί την ιστορία του Ολυμπιακού, την οποία δεν υπάρχει άνθρωπος με ένα δράμι μυαλό που να αμφισβητεί. Διότι πως μπορείς να αγνοήσεις το μεγαλείο μιας ομάδας που συγκινεί μέχρι δακρύων τον κόσμο της;

Μια ομάδα που στις παλιές, τις μερακλίδικες ταινίες του Ντασσέν, του Κακογιάννη και του Γεωργιάδη, συμβόλιζε τη λεβεντιά, την καλώς εννοούμενη μαγκιά, το πάθος, το πείσμα και το φιλότιμο της ελληνικής ράτσας, που όμοια της στον κόσμο δεν υπάρχει. Μια ομάδα που έχτισε τον Θρύλο της χάρη στη μεγαλοπρέπεια σπουδαίων αντρών, σαν τον Γουλανδρή, που δεν τον έζησα, αλλά λατρεύω να ακούω ότι κάποτε έδωσε πριμ στους παίκτες του Παναθηναϊκού που πάτησαν το Γουέμπλεϊ.

Μια ομάδα, που είναι αυτονόητο ότι πρέπει να διοικείται από ανθρώπους οι οποίοι ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ το μέγεθός της. Κύριε Μαρινάκη, ο Ολυμπιακός δεν θα γίνει μεγαλύτερος με μια κούπα παραπάνω. Εχει πολλές και είναι «καταδικασμένος» να πάρει κι άλλες, με ή χωρίς εσάς. Ο Ολυμπιακός ήταν, είναι και οφείλει να παραμείνει θεματοφύλακας του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Κι αυτό δεν πρόκειται να το πετύχει προσβάλλοντας αντιπάλους με σχόλια για «φούστες-μπλούζες», ούτε συμπεραίνοντας ότι «το ποδόσφαιρο κέρδισε» τη νύχτα που το σιχάθηκαν και οι χούλιγκαν. Η ταπεινή μου δημοσιογραφική εμπειρία με έχει διδάξει ότι δεν καλό να φτιάχνεις «τέρατα». Οχι επειδή πληγώνεις την αισθητική, αλλά γιατί -νομοτελειακά- έρχεται κάποτε η ώρα που τα βρίσκεις μπροστά σου…

Τέλος, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στην αναγγελία «αποχαιρετισμού» του Σισέ. Ασφαλώς, ο Γάλλος δεν έχει λόγο στην καλύτερη ποδοσφαιρική ηλικία να ανεχτεί μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την ξιπασιά και την ασυδοσία. Για αυτή, βεβαίως, έχουμε βάλει όλοι το χεράκι μας, Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί, Πασοκτζήδες και Νεοδημοκράτες, Αθηναίοι και Θεσσαλονικείς - μηδέ του γράφοντος εξαιρουμένου.

Και φυσικά, το ποδόσφαιρο είναι μάλλον το λιγότερο που καταστρέψαμε σε έναν -καθ’ όλα ευλογημένο- τόπο που αργοπεθαίνει στη λήθη μιας κρίσης όχι μόνο οικονομικής αλλά κυρίως αξιών. Υπό αυτήν την έννοια, ναι φίλε Τζιμπρίλ, θα έχεις δίκιο αν ρίξεις «μαύρη πέτρα». Κάποτε, ωστόσο, δήλωσες πως είσαι ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ. Και ΕΜΕΙΣ, αυτοί που σε σέβονται και σε εκτιμούν ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΟΠΑΔΙΚΕΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ, είμαστε ασύγκριτα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από τους «άλλους».

Θα ήταν σπουδαίο, λοιπόν, αν αποφάσιζες να μείνεις εδώ ΜΑΖΙ ΜΑΣ, σε μια χώρα που σε αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή και σε βοήθησε να γίνεις αυτό που είσαι σήμερα. Γιατί, Τζιμπρίλ, μην έχεις αμφιβολία, σήμερα είσαι πλέον ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ από εκείνον που ήρθε πριν από δύο χρόνια στην Ελλάδα για να αποδείξει την αξία του.

Και τα κατάφερες με τη συνέπεια, την προσήλωση και το πάθος σου αλλά και με την αδιαπραγμάτευτη πίστη μας σε σένα, την οποία βίωσες ήδη από τις πρώτες δύσκολες μέρες. Μπορείς να ισχυριστείς ότι μόνο αυτή δεν φτάνει για να μείνεις εδώ, αλλά δεν έχεις δικαίωμα να ξεχάσεις τη συμβολή μας στην πρόοδό σου. Και όταν ηρεμήσεις, ας αποκαταστήσεις αυτό που είναι η Ελλάδα για σένα. Εστω και με τα στραβά της…

Υστερόγραφο: Για τους πολυμετοχικούς τα ψέματα τελείωσαν. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχασε το πρωτάθλημα πληρώνοντας τα εγκληματικά λάθη που διεπράχθησαν στο «χτίσιμο» της ομάδας, όμως τον τελευταίο μήνα φάνηκε ότι δεν είναι του πεταματού, κυρίως χάρη στην προσωπικότητα ορισμένων ποδοσφαιριστών.

Το γεγονός ότι στον Παναθηναϊκό συνεχίζουν να παίζουν και κάποιοι (λίγοι) σπουδαίοι παίκτες είναι και η έσχατη «κατάκτηση» της άλλοτε ζάπλουτης πολυμετοχικότητας. Με αυτούς ταυτίζεται ο κόσμος, πάνω σε τέτοιους χτίζονται σπουδαία σύνολα. Σαφώς, ο Παναθηναϊκός πρέπει να ισοσκελίσει τα οικονομικά του και αναπόφευκτα να «φτηνύνει» αλλά δεν μπορεί να γυρίσει στις εποχές του Ζουτάουτας, του Αντριτς και του Ντεμπά Νιρέν - ούτε καν του Κλέιτον και του Μελίσση.

Η μαγιά υπάρχει. Το ίδιο και η δίψα του κόσμου να στηρίξει από το υστέρημά του. Μένει να μάθουμε -επιτέλους- τη βούληση των μετόχων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι «τσάμπα μάγκες» πέθαναν. Στο μέλλον θα τα πούμε και για δαύτους…

Υ.Γ. 2: Δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστη την επιστροφή ορισμένων παικτών του Παναθηναϊκού στο «Καραϊσκάκης» για το σαφάρι του… Τοροσίδη. Αντιλαμβάνομαι ότι εκείνη την ώρα οι ηττημένοι είχαν ήδη δεχθεί επίθεση από οπαδούς και παράγοντες, τελούσαν εν βρασμώ και είχαν -δικαιολογημένα και αν θέλετε το συζητάμε- άχτι τον χαφ του Ολυμπιακού. Όμως οι πράξεις εκδίκησης δεν ταιριάζουν σε αθλητές. Και δεν μπορούν τέτοιες απερίσκεπτες ενέργειες να «δικαιώνονται» εις το όνομα της αδικίας…

Επίδειξη δύναμης χωρίς αντίπαλο!

Θα περάσει πολύς καιρός για να ξεχαστούν τα όσα έγιναν το βράδυ του Σαββάτου στο «Καραϊσκάκης». Η καλύτερα δεν θα ξεχαστούν ποτέ αφού η βεντέτα της αλητείας στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα συνεχιστεί και κάποιος άλλος περιμένει για να πάρει τη σκυτάλη.

Αυτό το πράγμα που θέλουμε να το αποκαλούμε ελληνικό ποδόσφαιρο είναι μία ζούγκλα στην οποία βασιλεύει ο νόμος του ισχυρού. Και όπως κάθε ζούγκλα έτσι και η δική μας θέλει τον βασιλιά της για να μπορεί να λειτουργήσει.

Πέρυσι ήταν η κυριαρχία του Νικόλα Πατέρα που έκανε υπερήφανους τους οπαδούς του Παναθηναϊκού με τον τσαμπουκά του και το αντριλίκι του και τα περίφημα σουλάτσα αποθέωσης στα κουλουάρ του ΟΑΚΑ. Μην πάτε πολύ μακριά… Στους οπαδούς του Παναθηναϊκού, που δικαίως εξοργίστηκαν με τη διαιτησία του Καλόπουλου και τα όσα έγιναν στο Φάληρο το βράδυ του Σαββάτου, ο Νικόλας Πατέρας ήταν ο πρώτος που τους ήρθε στο μυαλό.

Γιατί; Όχι για το περίφημο 50-50. Σε αυτό το δόλιο το ελληνικό ποδόσφαιρο ο οπαδός του Ολυμπιακού πανηγύρισε ακριβώς γιατί κέρδισε με αυτόν τον τρόπο τον Παναθηναϊκό. Και αντίστοιχα το ίδιο θα ήθελε και ο οπαδός του Παναθηναϊκού. Νίκη στο «Καραϊσκάκης» με πέναλτι από τη σέντρα… Ενας όμως θα είναι πάντα ο ευνοημένος. Ο ισχυρότερος…

Και αυτό είναι λογικό. Είτε μιλάμε για νύχτα, είτε μιλάμε για οποιαδήποτε εξωθεσμική και πέρα από τους νόμους δραστηριότητα το πρώτο που χρειάζεται κάποιος είναι η προστασία.

Από αυτή την άποψη ο Βαγγέλης Μαρινάκης (με τη βοήθεια του Καλόπουλου που με τις αποφάσεις του έκρινε την έκβαση του ντέρμπι) κατάφερε να κάνει επίδειξη δύναμης χωρίς αντίπαλο. Σε κάθε ζούγκλα χρειάζεται μόνο ένας βασιλιάς. Ο προηγούμενος αποχώρησε και πλέον μπαίνουμε στην εποχή της κυριαρχίας του Βαγγέλη Μαρινάκη. Η αλήθεια είναι ότι με επίδειξη δύναμης επί του Γόντικα το σενάριο κάπου πάσχει…

Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί ποτέ να σπάσει τα δεσμά του και να δραπετεύσει από ένα φαύλο κύκλο που δεν το οδηγεί πουθενά. Γιατί πλέον δεν είναι υπόθεση ενός. Είναι υπόθεση όλων μας. Οι οπαδοί κάθε ομάδες ονειρεύονται να έχουν στην ηγεσία της ομάδας τους έναν Μαρινάκη ή έναν Πατέρα. Με έναν Γόντικα ή έναν Αδαμίδη ή και έναν Ζαγοράκη δεν πάνε πουθενά.

Αλλωστε το έχει πει ο μεγάλος Λάμπρος Σκόρδας. «Όταν παλεύουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια». Πόσω δε μάλλον όταν πλέον μιλάμε για την κυριαρχία του ενός.

Τα πάντα μας έχουν γίνει συνείδηση ή καλύτερα δεύτερη φύση. Ενοχλήθηκε κανείς που οι οπαδοί της ΑΕΚ μπήκαν στο ΟΑΚΑ και στην ουσία άλλαξαν τη μοίρα του επαναληπτικού προημιτελικού με τον Παναθηναϊκό; Γιατί να ενοχληθεί δηλαδή που όπως είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης… «μερικοί οπαδοί του Ολυμπιακού μπήκαν μέσα στο γήπεδο στο τέλος του ντέρμπι για να πανηγυρίσουν;»…

Στην Ελλάδα όλα επιτρέπονται… Και οι διακοπές σε κάθε παιχνίδι λόγω καπνογόνων και τα πήγαιν-έλα εντός γηπέδου λόγω δακρυγόνων και τα δυναμιτάκια στα κόρνερ και οι… ντρίμπλες στις φωτοβολίδες. Τα πάντα. Το μόνο που έχει σημασία είναι να νικάει ο ισχυρός και όλοι οι άλλοι να πάνε να…

Θέλετε να το πάμε πιο μακριά; Η κυριαρχία του Κόκκαλη στο ελληνικό ποδόσφαιρο με τον πλήρη έλεγχο των θεσμικών οργάνων του καταδικάστηκε στην ουσία απ’ όλους. Οι επίγονοί του διατράνωσαν την επιθυμία τους για ένα καθαρό επί ίσοις όροις ελληνικό ποδόσφαιρο.

Κουραφέξαλα… Ο στόχος ήταν ποιος θα πρωτογίνει Κόκκαλης στη θέση του Κόκκαλη. Ποιος θα αναδειχτεί το ίδιο αντάξιος. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Κόκκαλης δεν διαφήμιζε και προσπαθούσε να περάσει στο… ντούκου την προεργασία του για την προστασία και τη μετέπειτα κυριαρχία του Ολυμπιακού.

Η διαφορά είναι ότι και ο απελθών Νικόλας Πατέρας και ο νέος ισχυρός ανήρ του ελληνικού ποδοσφαίρου Βαγγέλης Μαρινάκης προσπάθησαν (ο πρώτος) και παλεύει από την αρχή της εφετινής σεζόν (ο δεύτερος) να αναδειχτούν ως… Κοκκαλικότεροι του Κοκκάλεως!

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης απέδειξε το βράδυ του Σαββάτου στους οπαδούς του Ολυμπιακού ότι κακώς κάποιοι φοβόντουσαν το κενό εξουσίας μετά την αλλαγή σκυτάλης στην ιδιοκτησία της «ερυθρόλευκης» ΠΑΕ.

Επί της ουσίας δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε περαιτέρω με το ντέρμπι στο Φάληρο. Ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος και θα μπορούσε να είχε κερδίσει μόνο με τη φάση του 83’ και αν είχε μετρήσει το κανονικό γκολ του Κατσουράνη. Και η φάση του Τοροσίδη και το γκολ του Τζιμπούρ με αφήνουν αδιάφορο. Ας τις κρίνουν οι τηλεκριτικοί διαιτησίας.

Όπως δεν τίθεται θέμα ότι ο Ολυμπιακός στο σύνολο του μέχρι τώρα πρωταθλήματος είναι η καλύτερη ομάδα. Και ο Παναθηναϊκός ήταν πέρυσι καλύτερος (και οι δύο μάλλον χωρίς αντίπαλο), αλλά έχασε και τα δύο ντέρμπι από τον Ολυμπιακό. Το ίδιο θα μπορούσε να είχε συμβεί και εφέτος, χωρίς επί της ουσίας να αλλάζει κάτι. Κατέστη απλώς σαφές ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης ως νέος ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Ολυμπιακός ήθελε το σαββατιάτικο ντέρμπι τόσο όσο και το υπόλοιπο πρωτάθλημα. Όλα τα υπόλοιπα ήταν εύκολα να συμβούν.

Το ζητούμενο είναι ένα και μόνο. Οσο θα παγιώνεται στο ελληνικό ποδόσφαιρο το δόγμα ότι «δεν αρκεί να φτιάξεις μία καλή ομάδα, θα πρέπει να έχεις και τα υπόλοιπα μαζί σου» αυτό το έργο θα βλέπουμε.

Και, διάολε, είναι πολλά τα εκατομμύρια ευρώ που έχουν σκορπίσει τα τελευταία χρόνια ο Παναθηναϊκός και (πέρυσι το καλοκαίρι) ο Ολυμπιακός για να πρέπει να προσφεύγουν και σε όλα τα υπόλοιπα.

Βεβαίως, ερχόμαστε σε αντίθεση με όσα γράψαμε στην αρχή. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ζούγκλα και χρειάζεται πάντα έναν βασιλιά. Ειδικά όταν η λεία του υπολογίζεται περίπου στα 20-25 εκατ. ευρώ από το Champions League…

Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνουν με πρώτον τον Βαγγέλη Μαρινάκη, που είναι νέος στο χώρο, είναι ότι, καταστρέφοντας ένα προϊόν, δεν μπορείς ποτέ να κάνεις απόσβεση της επένδυσής σου στο συγκεκριμένο προϊόν.

Ο σοβαρός φίλαθλος και οπαδός (της κάθε ομάδας) θα είναι πάντα η πλειοψηφία. Η πλειοψηφία είναι αυτή που απομακρύνεται. Απομένουν οι κάφροι, η μειοψηφία που επιβιώνει και ακούγεται, όταν απομείνει μόνη της. Για αυτό και ο σκοπός της είναι να διώξει την πλειοψηφία.

Στους κάφρους, όμως, η βασιλεία είναι προσωρινή. Ταμείο κάνεις με τους πολλούς, όχι με τους λίγους. Ταμείο κάνεις με τους υγιείς και όχι με τους άρρωστους. Ταμείο κάνεις στον σκληρό ανταγωνισμό και όχι όταν μείνεις μόνος σου. Η πίτα αυξάνεται όταν στο χώρο του ποδοσφαίρου μπουν και δύο – τρεις σοβαροί επιχειρηματίες.

Όταν κύριε Μαρινάκη θα αναζητήσετε αύξηση εσόδων για το δικό σας μαγαζί, όλα αυτά δεν θα υπάρχουν. Και στο βασίλειο των κάφρων, τα 20 εκατ. ευρώ από το Champions League δεν είναι αρκετά. Και τότε οι ίδιοι οι κάφροι θα είναι αυτοί που θα σας ζητήσουν περισσότερα.

Ο δρόμος δεν έχει γυρισμό για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Και αυτό ισχύει για όλους. Κανείς δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα ζήσει σε ένα περιβάλλον σάπιο. Είτε παράγοντας, είτε ποδοσφαιριστής, είτε δημοσιογράφος.
Κανείς… Εχουμε μειώσει απελπιστικά τον κόσμο στον οποίο απευθυνόμαστε. Και όποιος φεύγει, δύσκολα ξαναγυρίζει…

Βαγγέλληηη... πόρτα (σε τέτοιο «ήθος»)!

Αυτό που δεν κατάφερε ακόμη το ΔΝΤ και η τρόικα -να βγάλουν, δηλαδή, τους Ελληνες στο δρόμο- «παλεύει» με μανία να το... πετύχει ο κύριος Ευάγγελος Μαρινάκης. Ανθρωποι έξαλλοι, κάθε ηλικίας και συλλογικής συμπάθειας έχουν «σαλτάρει» από το βράδυ του Σαββάτου.

Οι μεν για τα διαιτητικά αίσχη των «Ντάλτον» -Καλόπουλου, Τρύφωνα, Σαραϊδάρη-, τις αλητείες με το «ντου» στο γήπεδο των «ερυθρόλευκων» κάφρων που επιτέθηκαν στους παίκτες του Παναθηναϊκού, αλλά και το «Τσουκαλικό» ρεσιτάλ που ακολούθησε στα αποδυτήρια (σε επίπεδο ύβρεων και δηλώσεων) από τον πρόεδρο της Super League και του Ολυμπιακού.

Οι δε σε μια προσπάθεια -όσοι το πράττουν- να «δικαιολογήσουν» αυτά που και οι ίδιοι γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να δικαιολογηθούν σε τούτο το ντέρμπι με (διαιτητικούς) συμψηφισμούς από το παρελθόν (Οπως έγραψα στο «Goal», τέτοια διαιτησία έχω να δω από τον Ιανουάριο του 1982 στο 3-2 ΠΑΟ - Ολυμπιακός από την τριάδα Δέδε, Ζλατάνου, Βουράκη).

Οι περισσότεροι πάντως από τους φίλους του Ολυμπιακού εκφράζουν υγιώς τον αποτροπιασμό και την ντροπή τους για τα καφριλίκια στο φινάλε του ματς, ενώ εκτιμώ πως προβληματίζονται και από τη στάση του Βαγγέλη Μαρινάκη για το «πού θα φθάσει πλέον η κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί». Μιλάω για την κατάσταση στο ποδόσφαιρο, όχι για τις τροπαιοθήκες που πρέπει ΜΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ τρόπο να γεμίζουν.

Μην το ψάχνουμε πολύ, κύριοι. Η κατάσταση πάει κατά διαόλου, το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα οδηγείται στο νεκροταφείο, ο κόσμος τού γυρίζει την πλάτη και ο πρόεδρος της Super League μέσα σε λίγους μήνες έχει καταφέρει να... ξεπεράσει καταδικαστέες συμπεριφορές προσώπων επί χρόνια ολόκληρα.

«Διδάξαμε ήθος» δήλωσε ο άνθρωπος που... είδε μόλις πέντε (!) οπαδούς να μπαίνουν στο γήπεδο για να πανηγυρίσουν και όχι να επιτεθούν και να χτυπήσουν παίκτες του αντιπάλου του.

«Διδάξαμε ήθος» δήλωσε ο άνθρωπος που κατέβηκε στα αποδυτήρια για να βρίσει τον Σισέ και τον Τζόρβα.

«Διδάξαμε ήθος» δήλωσε ο άνθρωπος που ως πρόεδρος της Super League δήλωσε στα μικρόφωνα για τον Σισέ «χωρίς φούστες και μπλούζες μπορεί να αποχωρήσει».

«Διδάξαμε ήθος» δήλωσε ο άνθρωπος που είχε μιλήσει για «έγκλημα κατά της Ελλάδας» στο Δαλούκειο έγκλημα, αλλά το Σάββατο... δεν είδε ότι τον Κατσουράνη κάλυπταν 4 (!) παίκτες στη φάση του γκολ για το 1-2, ότι το 2-1 της ομάδας του ήταν οφσάιντ και πως ο Νίνης έκανε... τόσο επιθετικό «φάουλ» στον Τοροσίδη όσο ο διεθνής μπακ δεν πήγε βόλτα την μπάλα με το χέρι του.

«Διδάξαμε ήθος» δήλωσε ο άνθρωπος σε ένα ματς που θα μείνει στο πάνθεον του αίσχους γι' αυτά που συνέβησαν στο χορτάρι, αλλά και στα αποδυτήρια. Ο παράγοντας στον οποίον οι οπαδοί του Ολυμπιακού έχουν εμπιστευθεί το μέλλον του τεράστιου συλλόγου και το ελληνικό ποδόσφαιρο τον έχει χρίσει πρόεδρο του συνεταιρισμού του.

Με όλο το σεβασμό προς τον κύριο Ευάγγελο Μαρινάκη, έχουμε διαφορετική αίσθηση της λέξης «ήθος». Μπορεί να είμαι εγώ λάθος. Ομως σε τέτοιου είδους «διδασκαλίες» (όπου κι αν «διδάσκονται») σίγουρα θα μένω... μετεξεταστέος. Και απέναντι. Οπως απέναντι ήμουν σε κάθε καφριλίκι του παρελθόντος απ' όποιον κι αν προήλθε (Βαρδινογιάννη-«καπετάνιο», Κόκκαλη, Μελισσανίδη, Πατέρα κ.λπ.) Σε αυτήν τη «διδασκαλία», πάντως, μέσα σε λίγους μήνες ο κύριος Ευάγγελος Μαρινάκης προσπαθεί άμεσα να αναγορευθεί σε... «πρύτανη πανεπιστημίου»!

Κι επειδή ο πρόεδρος των «ερυθρόλευκων» ανέφερε μεταξύ άλλων στις δηλώσεις του ότι «τα παιδιά των Ολυμπιακών πηγαίνουν κάθε Δευτέρα στο σχολείο ευτυχισμένα», ένα θέλω να πω, με το οποίο φαντάζομαι πως συμφωνούν όλοι οι πατεράδες του κόσμου: Ο κάθε γονιός (ανεξάρτητα συλλογικής προτίμησης) μεγαλώνει το παιδί του με βάση τις ηθικές αξίες που υπάρχουν στο σπίτι και όχι για να είναι... ευτυχισμένο ή δυστυχισμένο στο σχολείο από ένα ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα. Βασική ηθική αξία είναι η έννοια της δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας. Ας αφήσει, λοιπόν, στην άκρη ο κύριος Μαρινάκης και άπαντες ημών τα παιδιά, ΟΛΑ τα παιδιά του κόσμου. Των Ολυμπιακών, των Παναθηναϊκών, των ΑΕΚτζήδων, των ΠΑΟΚτσήδων, των πάντων.

Ας αφήσουμε μακριά αυτές τις καθαρές ψυχούλες από το «πανηγύρι των τρελών» και τη «διδασκαλία ήθους» που... ευδοκιμεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Γιατί όπως έχει τραγουδήσει κι ο μέγας Νιόνιος «πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα»... Ολα!

Ο σκοπός (Τρύφωνας) αγιάζει τα μέσα

To πρωτάθλημα να αξίζει να το πάρει. Ασχέτως αν στο ντέρμπι του Καραϊσκάκη, εκεί όπου υποτίθεται ήθελε να δώσει πειστικές απαντήσεις περί ανωτερότητάς του, τον Ολυμπιακό σπανίως τον είδαμε. Μετά το γκολ του Μιραλάς και τη μελετημένη κομπίνα από τον Ιμπαγάσα, οι «ερυθρόλευκοι» εξαφανίστηκαν. Κι αν νίκησαν δεν το οφείλουν μόνον στον «τρομοκράτη» Τζιμπούρ, αλλά και στον τρομοκρατημένο διαιτητή Δημήτρη Καλόπουλο, καθώς και την κουστωδία του, που έκαναν ό, τι περνούσε από το χέρι τους προκειμένου ο γηπεδούχος να μη χάσει.

Ναι, ο Παναθηναϊκός άξιζε να κερδίσει, παρά το γεγονός ότι βρέθηκε πίσω στο σκορ, πληρώνοντας την ολιγωρία των παιχτών του στην εκτέλεση του φάουλ στο 20ό λεπτό, αλλά κυρίως την αμυντική τακτική που εφήρμοσαν στο διάστημα αυτό οι «πράσινοι».

Ναι, ο ΠΑΟ ήταν ανώτερος του «αιώνιου» αντιπάλου του. Κι αν δεν νίκησε δεν το οφείλει στον Σισέ, που δεν κέρδισε τον Πάρντο σε ορισμένες φάσεις, αλλά κυρίως στον επόπτη Τρύφωνα, ο οποίος ανακάλυψε σε θέση οφσάιντ τον Κατσουράνη.

Να δεχτώ ότι στη φάση του 44^ου λεπτού ο Τοροσίδης, με τη βουτιά, παρασύρει τον Καλόπουλο να δώσει επιθετικό φάουλ στον Νίνη, ασχέτως αν φαίνεται να τον μαρκάρει εξ αποστάσεως. Ναι, μπορούσε να μη δώσει το πέναλτι, καθώς η μπάλα πάει στο χέρι από το κεφάλι του αρχηγού του Ολυμπιακού.

Να δεχθώ και πως ο Πάντελιτς δεν επηρεάζει τον Τζόρβα στη φάση του 2^ου γκολ των «ερυθρολεύκων». Ναι, στην Ελλάδα, τέτοια γκολ σπανίως ακυρώνονται. Όπως, βέβαια, αν ακυρωνόταν αυτό το γκολ τότε θα φώναζαν οι Ολυμπιακοί για αλλοίωση αποτελέσματος.

Αν, λοιπόν, ο Παναθηναϊκός δεν είναι «σφαγιασμένος» από τη διαιτησία, σίγουρα είναι σφόδρα αδικημένος για το γεγονός ότι δεν μέτρησε το γκολ του Κατσουράνη.

Ομως, υπήρχαν και χειρότεροι από τον διαιτητή. Κι αυτοί ήταν οι διοικούντες τον Ολυμπιακό και κυρίως ο πρόεδρός του και πρόεδρος της Σούπερ Λίγκας, μην το αγνοείτε, Βαγγέλης Μαρινάκης, ο οποίος όχι μόνον συμπεριφέρθηκε ως οπαδός απέναντι στον Σισέ, ή είδε άλλο ντέρμπι, καθώς δήλωσε πως η ομάδα του έπρεπε να νικήσει με 5-1, αλλά ουδεμία τοποθέτησή του παρακολουθήσαμε αναφορικά με όσα συνέβησαν μετά τη λήξη του ντέρμπι.

Και ρωτώ. Αν όσα έγιναν σημειώθηκαν ύστερα από νίκη των «ερυθρολεύκων», που τους φέρνουν στο +10 και κατά συνέπεια βέβαιους πρωταθλητές, τι θα γινόταν αν έπαιρνε το «διπλό» ο Παναθηναϊκός; Θα κυνηγούσαν τους παίχτες του μέχρι την Παιανία;

Ούτε μία συγνώμη από τους «πράσινους». Αλλωστε στον Ολυμπιακό χρησιμοποιούν το σοφό ρητό «εν οίδα ότι ουδέν οίδα». Μπορούν και παραποιημένο: «εν οίδα ότι ουδέν είδα». Ουδεμία αλλοίωση αποτελέσματος διαπίστωσαν, ασχέτως του γεγονότος ότι δεν είχαν ξεκάθαρη εικόνα για τον μη καταλογισμό του τέρματος του Κατσουράνη.

Εκριναν, ωστόσο, ότι ο Ολυμπιακός άξιζε να κατακτήσει τη νίκη. Τόσο εύκολα, τόσο απλά. Καθώς στην Ελλάδα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Ενίοτε και τα Μέσα. Οπου σκοπός μπορείτε να βάλετε τον επόπτη Τρύφωνα. Hταν επί… σκοπόν, πυρ!

Σχέδιο «Καλλικράτη» και στο Ποδόσφαιρο!

Ύστερα από συνεργασία και συμφωνία με τον ΓΓΑ κ. Πάνο Μπιτσαξή, ο πρόεδρος της ΕΠΟ κ. Σοφοκλής Πιλάβιος εκπόνησε ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού ποδοσφαίρου, το οποίο ο ίδιος χαρακτηρίζει ποδοσφαιρικό «Καλλικράτη».

Με το σχέδιο αυτό, ανατρέπονται πολλά από τα μέχρι σήμερα καθιερωμένα, όπως οι μικρές κατηγορίες, η Γ’ Εθνική, η οποία κυριολεκτικά διαλύεται και συγχωνεύεται με την Εθνική Ερασιτεχνική, αλλά και η Β’ Εθνική, στην οποία μειώνεται σε αριθμό ομάδων, οι οποίες θα έχουν εναλλακτικές επιλογές να διατηρούν την επαγγελματική ή αμειβόμενη μορφή τους. Το σχέδιο αυτό στάλθηκε από τον πρόεδρο της ΕΠΟ χθες το μεσημέρι σε όλα τα μέλη του ΔΣ, προκειμένου να ενημερωθούν και να αρχίσει η συζήτησή του.

Ιδού τα βασικά σημεία του ποδοσφαιρικού Καλλικράτη :
«Η αναγκαιότητα εφαρμογής αυτού του σχεδίου, αποδίδεται στο … Μνημόνιο, «το οποίο διαμόρφωσε τις ευρύτερες οικονομικές, θεσμικές και διοικητικές αλλαγές συνθηκών στη χώρα», αλλά και «στις σαφείς προβλέψεις της κυβέρνησης και των ειδικών για τις άμεσες και μακροπρόθεσμες εξελίξεις στην ελληνική οικονομία», πού «δεν μπορεί παρά να επηρεάσουν άμεσα τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα»
Οι επιπτώσεις αυτές «είναι ορατές ήδη σε όλο το εύρος των ποδοσφαιρικών δραστηριοτήτων στη χώρα και συνδέονται άμεσα με :
1. Την σαφή και διακηρυγμένη απόφαση της Πολιτείας να προβεί σε σημαντικές περικοπές στο επίπεδο της επιχορήγησης, τόσο των αθλητικών Ομοσπονδιών, όσο και σ’ αυτό των ερασιτεχνικών σωματείων, με στόχο την δραστική μείωση του κόστους συντήρησης και λειτουργίας τους.
2. Την δεδομένη άρνηση του ΟΠΑΠ να συμμετάσχει, μέσω χορηγικών πακέτων, στη χρηματοδότηση των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων, αλλά και την περιορισμένη συμμετοχή του στα πρωταθλήματα Β’ και Γ’ εθνικής.
3. Το έντονα αρνητικό κλίμα στην αγορά και στις επιχειρήσεις, πού επηρεάζει άμεσα τις χορηγίες προς το ποδόσφαιρο, σε συνάρτηση με την διαχρονική αδυναμία να στηρίξει η εγχώρια αγορά τόσες επαγγελματικές ομάδες.
4. Την θεαματική αύξηση του κόστους συντήρησης τόσο για τις ΠΑΕ της Σούπερ Λίγκ και της Β’ εθνικής, όσο και των Σωματείων της Δ’ εθνικής
5. Την σταδιακή, από τώρα, και ολοκληρωτική για το 2012 επιβολή του financial fair play από την ΟΥΕΦΑ.
Στο περιβάλλον πού έχει διαμορφωθεί, έρχεται να προστεθεί η μεγάλη αλλαγή της διοικητικής δομής της χώρας με το σχέδιο Καλλικράτης, η οποία είτε ενοποίησε τις παλιές διοικητικές δομές, είτε τις κατάργησε και τις αντικατέστησε με νέες. Η αλλαγή αυτή διαμορφώνει ήδη ένα νέο διοικητικό πεδίο, στο οποίο αναγκαστικά περιλαμβάνονται και τα σωματεία πού έχουν ως έδρες τους παλιούς δήμους ή τις νομαρχίες.

Γιατί Καλλικράτης
Η παρέμβαση πού θα οδηγήσει σε λιγότερες κατηγορίες με μείωση των ομάδων πού συμμετέχουν και μετατροπή του νομικού καθεστώτος των κατηγοριών, είναι απολύτως απαραίτητη επειδή :
1. Θα εξορθολογήσει την σημερινή διάρθρωση πού έχει προ πολλού απωλέσει κάθε επαφή με την ελληνική οικονομική πραγματικότητα και στηρίζεται, επί της ουσίας, στην παραδοσιακή κρατικοδίαιτη λογική των επιχορηγήσεων από την Πολιτεία, των χορηγιών, κατόπιν παρακλήσεων από τον ΟΠΑΠ και τα τηλεοπτικά συμβόλαια
2. Θα μειώσει σημαντικά, μέσω της αλλαγής του νομικού καθεστώτος το κόστος λειτουργίας των ΠΑΕ σε συνδυασμό με την αναγκαία στροφή όλων στην ποδοσφαιρική παραγωγικότητα
3. Θα βελτιώσει σημαντικά το επίπεδο ελληνοποίησης των πρωταθλημάτων, άρα θα αυξήσει το ενδιαφέρον της ποδοσφαιρικής οικογένειας και των φιλάθλων
4. Θα αναδείξει, ως κομβικό σημείο την περιφέρεια, άρα θα δημιουργήσει συνθήκες σύνδεσης με την περιφερειακή αγορά και οικονομία
5. Θα οδηγήσει στην επιδιωκόμενη συγχώνευση σωματείων, άρα θα μειώσει τον αριθμό τους και θα διευρύνει την δυνατότητα πρόσβασης στην αγορά και την κρατική επιχορήγηση
6. Θα υποδεχτεί θετικά και παραγωγικά το δεδομένο άνοιγμα της αγοράς των παιχνιδιών του ΟΠΑΠ και ειδικώς του ποδοσφαιρικού στοιχήματος ( πάνω από είκοσι άδειες ) το οποίο θα προσφέρει νέο χρήμα στην αγορά με βασικό αποδέκτη το ποδόσφαιρο

Η Γ’ Εθνική
Σε πρώτη φάση με απόφαση της ΓΣ της ΕΠΟ και τη συνδρομή της Ενωσης Β – Γ Εθνικής του ΟΠΑΠ και της ΓΓΑ, οποιαδήποτε θεσμική παρέμβαση πρέπει να ξεκινήσει με την ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ τόσο της σημερινής Γ’ Εθνικής ( με την μετατροπή των ΠΑΕ και ΤΑΠ πού τη συγκροτούν σε ερασιτεχνικά σωματεία ) όσο και της Δ’ εθνικής και την συγχώνευσή τους σε μία ΝΕΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Περιφερειακού πρωταθλήματος, την ΝΕΑ Γ’ ΕΘΝΙΚΗ, με τους παρακάτω όρους :
1. Νομική μορφή : Ερασιτεχνική κατηγορία ειδικού τύπου, με προδιαγραφές αδειοδότησης σε θέματα οικονομικά, υποδομής, γηπέδου και διοίκησης. Ο κανονισμός αδειοδότησης θα εκπονηθεί από την ΕΠΟ
2. Αριθμός ομάδων : Εξήντα τέσσερις ( τέσσερις όμιλοι των 16 ομάδων ο καθένας ) στη λογική, «μία πόλη, μία ομάδα» ώστε το πρωτάθλημα να έχει πανελλήνιο χαρακτήρα και να κινητοποιεί όλη τη χώρα
Προϋποθέσεις συμμετοχής
1. Γήπεδο : Χωρητικότητα ελάχιστη πεντακοσίων καθημένων
2. Μέλη : Τετρακόσια, ως ελάχιστος αριθμός με υποχρεωτική ετήσια συνδρομή εκατό ευρώ !
3. Προϋπολογισμός : Πλαφόν εσόδων – εξόδων και ισοσκελισμένος. Το ανώτατο ύψος δεν θα ξεπερνάει τις 300.000 ευρώ
4. Δυναμικό : Αποκλειστικά Ελληνες ποδοσφαιριστές, αποκλειομένων όλων των ξένων και κοινοτικών.
5. Υποδομές : Υποχρεωτική διατήρηση ομάδων Παίδων και Νέων και συμμετοχή σε αντίστοιχα πρωταθλήματα
6. Προπονητής : Υποχρεωτικώς Ελληνας με δίπλωμα ΟΥΕΦΑ Β’
7. Τηλεοπτικά – Εμπορικά – Χορηγικά δικαιώματα : Κεντρική διαχείριση από την ΕΠΟ
8. Προβιβασμός – Υποβιβασμός : Η πρωταθλήτρια ομάδα κάθε Ομίλου προβιβάζεται στη Β’ Εθνική. Οι τέσσερις τελευταίες υποβιβάζονται στα τοπικά
9. Πρώτη εφαρμογή : Σε πρώτη φάση, η νέα Γ’ εθνική θα μπορούσε να συγκροτηθεί στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου από τις ομάδες της σημερινής Γ’ εθνικής πού θα παραμείνουν στην κατηγορία και επιθυμούν, με τον αριθμό να συμπληρώνεται από ομάδες της Δ’ Εθνικής
10. Τακτική επιχορήγηση : Σε ετήσια βάση, ύψους είκοσι χιλιάδων ευρώ για κάθε σωματείο

Η Β’ Εθνική
1. Νομική μορφή : 1η επιλογή, αμοιβόμενη – 2η επιλογή, επαγγελματική
2. Αριθμός ομάδων : 1η επιλογή, 16 σε πρωτάθλημα δύο γύρων, χωρίς αγώνες κατάταξης. 2η επιλογή, 12 σε πρωτάθλημα τριών γύρων
3. Γήπεδο : Χωρητικότητα ελάχιστη δύο χιλιάδες θέσεις καθημένων
4. Προϋπολογισμός : Ισοσκελισμένος, με ανώτατο όριο το ένα εκατομμύριο ευρώ
5. Προπονητής : Ελληνας υποχρεωτικός με δίπλωμα ΟΥΕΦΑ Α’
6. Υποδομές : Ομάδες Νέων και Παίδων
7. Εμπορικά – χορηγικά - τηλεοπτικά δικαιώματα : Κεντρική διαχείριση από την ΕΠΟ»
* Ανάλογες διατάξεις προτείνονται και για τα τοπικά – περιφερειακά πρωταθλήματα, το γυναικείο ποδόσφαιρο κ.λ.π.
* Ηδη από χθες , πρώτη ημέρα γνωστοποίησης του σχεδίου Καλλικράτης, πού ουσιαστικά ΔΙΑΛΥΕΙ τα λεγόμενα μικρά πρωταθλήματα και ταυτόχρονα συρρικνώνει τα έσοδα των ήδη δοκιμαζόμενων από τη φτώχεια ΠΑΕ και ΤΑΠ, σημειώθηκαν πολύ σοβαρές αντιδράσεις από μετόχους και παράγοντες ΠΑΕ Β’ και Γ’ Εθνικής. Οι αντιδράσεις αυτές αναμένεται να κορυφωθούν σταδιακά, με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, πρώτη αντίδραση ήταν αυτή του προέδρου της Παναχαϊκής Αλέξη Κούγια, ο οποίος ετοίμαζε χθες δύο εξώδικες εναντίον της ΕΠΟ.

Tρόικα: «Πουλήστε παραλίες, ιδιωτικοποιήστε οργανισμούς»

Σε δηλώσεις του στο Βήμα της Κυριακής, ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στη τρόικα, Σέρβας Ντερούζ, ζητά από την κυβέρνηση να πουλήσει, μεταξύ άλλων, «παραλίες για να αναπτυχθεί ο τουρισμός», το Ελληνικό, τη ΔΕΗ και να μειώσει τη συμμετοχή της σε τράπεζες.

«Πουλήστε παραλίες για να αναπτυχθεί ο τουρισμός και η τουριστική κατοικία» δηλώνε στην εφημερίδα.

«Έχετε τόσο μεγάλο δημόσιο χρέος που πρέπει πρώτα να πουλήσετε δημόσια περιουσία για να το μειώσετε και στη συνέχεια να ζητείτε οποιουδήποτε άλλου διευκολύνσεις» τονίζουν στην εφημερίδα εκπρόσωποι της τρόικας.

Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πόουλ Τόμσεν, αναφέρει στην Καθημερινή της Κυριακής ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας παραμένει «πολύ εύθραυστη». Εκτιμά πάντως ότι έχει επιτευχθεί «αναγκαία σταθερότητα και η εκταμίευση της τέταρτης δόσης είναι εξασφαλισμένη». Ο στόχος για έλλειμμα 7,8% για το 2011 δεν θα επιτευχθεί αν δεν προχωρήσουν ταχύτατα οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σημειώνει.

Τονίζει τέλος ότι «δεν συζητήθηκε καν περικοπή του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα».

Αντιθέτως ο Σέρβας Ντερούζ μιλώντας στο Πρώτο Θέμα δηλώνει ότι είναι ξεπερασμένο σύστημα ο 13ος και 14ος μισθός αν και αναφέρει ότι «εναπόκειται στην κυβέρνηση να αποφασίσει» εάν θα δοθεί πάλι στους δημοσίους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους.

ΥΓ - Mας δουλεύει η κυβέρνηση

Την Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010 η διυπουργική επιτροπή αναδιαρθρώσεων και αποκρατικοποιήσεων (ΔΕΑΑ), σε διευρυμένη σύνθεση αποφάσισε να προχωρήσει, το αργότερο μέχρι τον Ιούνιο του 2011, σε καταγραφή της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου με στόχο την ποιοτική ανάλυση και την επενδυτική διερεύνηση των ακινήτων του Δημοσίου, μέσω του σχεδίου αυτού η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ότι προσδοκά την εισροή εσόδων ύψους 7 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2011-2013.

Μάλιστα, για να πραγματοποιηθεί η διαδικασία σε σύντομο χρόνο και χωρίς διαγωνισμό αποφάσισαν να προσλάβουν με συνοπτικές διαδικασίες ( δλδη με απευθείας ανάθεση) εταιρίες συμβούλων για την καταγραφή του συνόλου των ακινήτων του Δημοσίου, τις αποκρατικοποιήσεις και την αξιοποίηση με τη χρήση της διαδικασίας fast-track.

Η εκτίμηση του ΔΝΤ για το ζήτημα (χθεσινή ανακοίνωση) είναι ότι η κυβέρνηση έχει αρχίσει κλιμακώνει την προσπάθεια ιδιωτικοποιήσεων επειδή κατανοεί ότι το χαρτοφυλάκιο που διαθέτει θα φέρει έσοδα.

Συνεπώς, το διάβημα και η έντονη αντίδραση του πρωθυπουργού της χώρας Γ. Παπανδρέου προς την τρόικα και η λεκτική αντίδραση και το «πρώιμο» ενδιαφέρον στελεχών του κυβερνώντος ότι δεν δέχονται τελεσιγραφικές υποδείξεις και εντολές για το πώς θα αξιοποιηθεί η περιουσία του ελληνικού δημοσίου μπορεί να εκληφθεί μόνο ως προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.

Άντε στο διάολο ρε.....

Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας. Δεν θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς. Στημένοι διαγωνισμοί-στημένα παιχνίδια. Νοθείες, έκρηξη βίας, διορισμοί, αναξιοκρατία.

Δεν είμαστε από αυτούς που θα τρέξουν να πουν τι ωραία ματς έγιναν σήμερα. Όχι. Κάθε άλλο. Την Τετάρτη έγιναν παιχνίδια-ντροπή για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ξέρετε γιατί; Για έναν λόγο. Διότι δεν ήταν πρωταγωνιστές οι ποδοσφαιριστές. Ήταν ο Μαρινάκης που ζήτησε μέτρα για κεκλεισμένων λες και πήγαινε για πόλεμο, ο άλλος που βγήκε από φορτηγό, οι αστυνομικοί, ο κόσμος που δεν ήταν στη θέση του, ο Ραχωβίτσας που πήγε να επιβλέψει τα μέτρα. Κι έτσι οι «ηθοποιοί» έμοιαζαν με άχαρους κομπάρσους. Ενώ στην πραγματικότητα οι παίκτες του ΠΑΟΚ άξιζαν όλα τα μπράβο του κόσμου. Άξιζαν να το ζήσουν και να τους σηκώσουν στα χέρια, γιατί ήταν καλύτεροι, πιο έξυπνοι, πιο αποτελεσματικοί από έναν αντίπαλο που είναι ποιοτικότερος και καλύτερος.

Δεν τους άφησαν ούτε καν να ζήσουν στο φινάλε την αποθέωση αφού η Αστυνομία συνέχισε τη ρίψη χημικών μέχρι το… ξημέρωμα. Λίγο αργότερα, στο ΟΑΚΑ ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ πέτυχε ίσως τη μεγαλύτερη ανατροπή-πρόκριση στην ιστορία του θεσμού. Του τη στέρησε όμως ο Παππάς που ετσιθελικά αποφάσισε να περάσει η ΑΕΚ. Το γκολ φυσικά και ήταν έγκλημα Καρνέζη και ακόμα μεγαλύτερο έγκλημα του Φερέιρα που σήμερα λογικά, οφείλει να παραδώσει γραπτώς την παραίτησή του διότι το δικό του πείραμα πληρώθηκε στο τέλος. Ήταν τυχερός όμως έτσι κι αλλιώς ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ που δεν δέχθηκε γκολ νωρίτερα.

Κι από τη στιγμή που ο διαιτητής είχε πρόθεση να αφήσει το παιχνίδι να παίζεται μέχρι να σκοράρει η ΑΕΚ, ήταν αναπόφευκτο να συμβεί. Κάποιος, κάπου κάνει λάθος. Ακόμα και το μεγαλύτερο σαν αυτό που έκανε ο Καρνέζης. Αν το είχε κάνει στο 25’, στο 55’, στο 90’, όλοι θα στέκονταν σε αυτόν. Γιατί αυτός είναι ο πρωταγωνιστής κι αυτοί «πρέπει» να κάνουν τα λάθη. Η διαιτησία του Παππά μετά το 1-3 πρόδιδε ότι ίσως και από την πίεση της εξέδρας που απειλούσε να μπει μέσα, ήθελε να προκριθεί η AEK. Εδώ δεν μασάμε τα λόγια μας και θα λέμε αυτό που βλέπουμε.

Ο Παππάς ήθελε να περάσει η AEK. Τα επτά λεπτά καθυστέρηση ήταν από μόνα τους πολλά, πόσο μάλλον τα οκτώ. Η δεύτερη κίτρινη στον Βύντρα για καθυστέρηση σε πλάγιο στο 71’ είναι απόφαση… όχι τυχαία. Αλλά πολύ περισσότερο δεν ήταν τυχαίες όλες οι αποφάσεις που μεσολάβησαν ανάμεσα στην αποβολή και το 2-3. Η AEK πήρε τελικά μια πρόκριση σαν αυτές που της έχουν στερήσει πολλές στο παρελθόν. Και παραμένει στον θεσμό με τα μπούνια για να πάρει το Κύπελλο.

Αντίθετα, για τον Παναθηναϊκό η σεζόν τελείωσε. Ούτε την εμφάνιση πλέον δεν μπορεί να κρατήσει ούτε την επική ανατροπή. Το μόνο που μπορεί κάποιος να καταμαρτυρήσει στους παίκτες του Παναθηναϊκού είναι ότι κόντρα στην AEK απέδειξαν πως σε όλα τα φετινά παιχνίδια κατέβαλαν λιγότερη προσπάθεια απ’ όση μπορούσαν. Για ποιο ποδόσφαιρο μιλάμε λοιπόν;

Όταν έπειτα από δύο ματς που θα έπρεπε να γραφτούν στην Ιστορία, τελικά στα κιτάπια της μένουν ένας αστείος διαιτητής, μερικές δεκάδες… χούλιγκαν που έφτασαν μια ανάσα από το γήπεδο, μια άδεια από φιλάθλους αλλά γεμάτη από αστυνομικούς Τούμπα, κάποιοι επίσημοι που πήγαν να βγάλουν το μάτι του Μιραλάς κι ο υπεύθυνος ασφαλείας να βγαίνει από φορτηγό μετακομίσεων. Ρε άντε στο διάολο όλοι σας.

Youth bulge phenomenon.....Tunisia - Egypt!

Aνάμεσα στις διάφορες θεωρίες περί υπερπληθυσμού της γης, η πιο πρόσφατη και συνάμα η πιο επικίνδυνη είναι η θεωρία του Youth bulge phenomenon. Όλα ξεκίνησαν, όταν η CIA δημοσίευσε το 1995 μια έκθεση με τίτλο: «Το δημογραφικό υπόβαθρο των εθνικών συγκρούσεων».

Σύμφωνα με την έκθεση, όταν στη δημογραφική καμπύλη ενός πληθυσμού, οι νέοι από 15 έως 24 ετών, ξεπεράσουν το 20% (εξόγκωμα νέων), τότε έχουμε μια αύξηση της παραβατικότητας. Οι νέοι από 15 μέχρι 24 ετών έχουν αυξημένη τεστοστερόνη και κατά συνέπεια αυξημένη τάση για βιαιότητες. Αν η κοινωνία δεν είναι σε θέση να απορροφήσει αυτήν την επιθετικότητα και να την ελέγξει, τότε θα...Σύμφωνα πάντα με την έκθεση, το φαινόμενο της «πλημμυρίδας των νέων» 15-24, είναι ιδιαίτερα έντονο στις ισλαμικές χώρες από το Μαρόκο μέχρι το Πακιστάν, που ο συνολικός πληθυσμός, από 150 εκατομμύρια, μέσα σε έναν αιώνα ξεπέρασε τα 1.200 εκατομμύρια. Για την CIA, οι πιο δραστήριοι πολιτικά και κατά συνέπεια οι πιο επικίνδυνοι από τους νέους είναι εκείνοι που έχουν μια σχετικώς υψηλή μόρφωση.

έχουμε κοινωνικές εκρήξεις και συγκρούσεις.

Παλαιότερα, υπήρχε η δυνατότητα αυτό το κομμάτι των δραστήριων νέων να ενσωματωθεί ήπια, δίχως να απαρνηθεί την ιδεολογία του, διοχετεύοντας την ενεργητικότητά του στην δραστηριότητά του μέσα από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Σήμερα, αυτό είναι σχεδόν αδύνατο, διότι θα απαιτηθούν τεράστια κονδύλια, τα οποία δεν υπάρχουν. Πριν τέσσερα (αν θυμάμαι καλά) περίπου χρόνια, είχε λάβει χώρα στην Αθήνα μια «αθόρυβη» συνάντηση εκπροσώπων της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ και των προέδρων κεντρικών τραπεζών της Ευρώπης και άλλων ανεπτυγμένων χωρών. Ο λόγος της συνάντησης, που πέρασε απαρατήρητος από τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ, ήταν η χρηματοδότηση με 50 δις δολάρια διαφόρων projects «ανθρωπιστικού χαρακτήρα», από το Μαρόκο, σε όλη την υποσαχάρια ζώνη, μέχρι και το Πακιστάν. Τελικά το σχέδιο, που είχε σαφώς τον προληπτικό χαρακτήρα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, δεν ολοκληρώθηκε. Στις 5 Φεβρουαρίου του 1997 ο στρατηγός Patrick M. Hughes, διευθυντής της Defence Intelligence Agency(DIA), σε έκθεσή του προς το αμερικανικό Κονγκρέσσο έγραφε: «μια παγκόσμια πρόκληση για τις ΗΠΑ είναι το “Youth bulge phenomenon” σε ισλαμικές και αφρικανικές χώρες. Global threats and challenges to the United States and its interests abroad» προσδιόριζε το «youth bulge phenomenon…which, historically, has been a key factor in instability, στις ηλικίες των 18-25 ετών.

Στην ίδια έκθεση, ο διευθυντής της DIA, υπογράμμιζε ότι με τη «συνεχώς αυξανόμενη αστικοποίηση των υπανάπτυκτων χωρών, εκατομμύρια φτωχών μετακινούνται κάθε χρόνο από αγροτικές σε αστικές περιοχές, δημιουργώντας εστίες κοινωνικών εντάσεων και αναταραχών, μια πρόκληση, την οποία δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν οι ηγεσίες των χωρών αυτών». ( Ακόμη και η στρατοκρατική Τουρκία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της μετακίνησης των Κούρδων της Ανατολίας προς τα αστικά κέντρα της Δυτικής Τουρκίας).

Μετά το 2003, το λεγόμενο Youth bulge phenomenon, άρχισε να γίνεται αντικείμενο έρευνας σε πανεπιστήμια. Ενας από τους πιο γνωστούς ερευνητές στο θέμα αυτό, είναι ο Καθηγητής κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο της Βρέμης, ο Gunnar Heinsohn.

Eίχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω προσωπικά και να παρακολουθήσω εισηγήσεις του για το «εβραϊκό θέμα», όπως αποκαλούσε το παλαιστινιακό. Από το 1976 μέχρι το 1978 είχε ζήσει σε ένα κοινοβιακό αγρόκτημα-Κιμπούτς έξω από το Τελ Αβίβ και δεν έκρυβε την αντιπάθειά του προς τους άραβες. Οι θέσεις του(2 &3) σε βιβλίο του και σε άρθρο του στην έγκριτη γερμανική εφημερίδα Die Zeit (25.02.2002) συνοψίζονται στα εξής : «το πλεόνασμα των νέων πάνω από 20% σε ισλαμικές και αφρικανικές χώρες θα πρέπει να αποδομηθεί διότι αποτελεί μια μόνιμη απειλή τρομοκρατίας… ο πεινασμένος κλέβει, ο χορτασμένος όμως και μορφωμένος που δε βρίσκει διέξοδο στο όνειρό του και στις φιλόδοξες επιδιώξεις του σκοτώνει… γι αυτό το λόγο θα πρέπει να μη χρηματοδοτούνται οι ανθρωπιστικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται σε υπανάπτυκτες χώρες και ενθαρρύνουν την «παραγωγή παιδιών». Σε μερικά χρόνια οι νέοι παλαιστίνιοι θα είναι διπλάσιοι από τους νέους ισραηλίτες της ίδιας ηλικίας.

Οι νέοι αυτοί είναι οι πιο δραστήριοι και μορφωμένοι σε ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο, διότι προμηθεύονται βιβλία, φαγητό και υγειονομική περίθαλψη από την (UNRWA) αλλά παράλληλα δεν έχουν την δυνατότητα να κάνουν καριέρα, δεν έχουν αρκετό ζωτικό χώρο και αναπόφευκτα θα πρέπει να καταστρέψουν το Ισραήλ». Ο Heinsohn, αναφέρει διάφορα παραδείγματα πληθυσμιακής πολιτικής από την Αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη μέχρι και την αποικιοκρατική πολιτική της Ισπανίας, Αγγλίας και Γερμανίας, όπου από τη μια ενισχυόταν η γεννητικότητα της ίδιας φυλής με αυστηρούς νόμους κατά της σύλληψης και κίνητρα γονιμοποίησης ,και από την άλλη μεριά ενισχυόταν η υπογεννητικότητα των άλλων λαών με κατασταλτικούς τρόπους μέχρι και την φυσική εξόντωση των «αναπαραγωγικών μηχανών», των γυναικών.

Στις 6 Φεβρουαρίου του 2002, ο αρχηγός της CIA, ο ελληνοαμερικανός Γ. Τένετ, εξηγούσε στο Κονγκρέσσο γιατί ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας θα διαρκέσει μερικές δεκαετίες, με πρόσχημα το Youth bulge phenomenon: «τις δύο επόμενες δεκαετίες οι αραβικές χώρες θα έχουν την μεγαλύτερη αύξηση του νεανικού πληθυσμού και πολλοί από αυτούς θα έχουν αυξημένες πιθανότητες να γίνουν τρομοκράτες». Οι αμερικανοί, κρίνοντας πιθανόν από την δική τους εμπειρία σε συνδυασμό με το δράμα των ινδιάνων είναι πιο ανήσυχοι. Για τον Heinsohn, το Youth bulge phenomenon, στην Ευρώπη του Μεσαίωνα ‘ηταν εκείνο που ώθησε τους ευρωπαίους να αναζητήσουν ζωτικό χώρο στην Αμερική. Δίνοντας σε μια μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο τη λέξη κλειδί «Youth bulge», μπορεί κανείς να βρει μια ατέλειωτη σειρά από σχετικά άρθρα, πολλά εκ των οποίων είναι επίσημα και επώνυμα από ανθρώπους της CIA, της DIA και του αμερικανικού διπλωματικού σώματος.

Το αν το θέμα αυτό, σε συνδυασμό με την τρομοκρατία και τις πιθανές κοινωνικές συγκρούσεις που ενδεχομένως προκύψουν, λόγω οικονομικών και άλλων κρίσεων, έχει άμεση ή έμμεση σχέση με ότι συμβαίνει στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και αλλού, μπορείτε να το κρίνετε μόνοι σας. Μακριά από εμένα οποιαδήποτε θεωρία περί διεθνών συνωμοσιών. Διαβάστε στο διαδίκτυο και κρίνετε μόνοι σας.

Μπορεί όλα αυτά να φαίνονται σαν σενάρια επιστημονικής φαντασίας, όμως ο κόσμος δεν ήταν ποτέ «αγγελικά πλασμένος». Η έλλειψη συζήτησης και η αδιαφορία πάνω σε τέτοιους προβληματισμούς μπορεί να κάνουν πραγματικότητα και τα πιο φρικιαστικά σενάρια, όπως μας έδειξε η πρόσφατη ιστορία του 20^ου αιώνα (φύλαγε τα ρούχα σου για νάχεις τα μισά). Και οι πιο ανθρωπιστικές κοινωνίες, όταν νιώσουν ότι απειλούνται, ξεχνούν τον ανθρωπισμό τους. Οι μετανάστες βαφτίζονται λαθρομετανάστες και μετά βαφτίζονται επικίνδυνοι εγκληματίες! Όταν τέτοιες θέσεις υιοθετηθούν από την πλειοψηφία, καμία δημοκρατία στον κόσμο δεν μπορεί να τις αγνοήσει, διότι «στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία η πλειοψηφία έχει πάντα το ρεαλισμό και το δίκαιο με το μέρος της».

Όταν μια κοινωνία διαισθανθεί ότι διακυβεύεται η επιβίωσή της, όλα πλέον νομιμοποιούνται. Σε άρθρο του με τίτλο «οι στόχοι της Αμερικής» στους Financial Times(βλέπε Καθημερινή 19.04.03), ο Mac G. Knox, μεταξύ άλλων γράφει ξεκάθαρα:« Οι Ευρωπαίοι ίσως θέλουν να πιστεύουν ότι μια μικρή ομάδα νεοσυντηρητικών μανιακών κρατούν όμηρο την αμερικανική πολιτική. Ισως να εκτιμούν ότι αργά ή γρήγορα θα θριαμβεύσει η ευρωπαϊκή σωφροσύνη περιορίζοντας την αμερικανική ισχύ. Αυτές όμως οι προσδοκίες είναι απατηλές. Οσοι θεωρούν τρομακτικό το μιλιταριστικό Ισλάμ, προφανώς δεν έχουν δει ποτέ μια μιλιταριστική δημοκρατία».

Μερικές εβδομάδες πριν τον πόλεμο στο Ιράκ, οι Ν. Y. Times (βλέπε Καθημερινή 06.04.03)εκτιμούσαν ότι ο τζίρος των εταιρειών που νοικιάζουν επαγγελματίες μισθοφόρους προσεγγίζει τα 100 δις. δολάρια. Οι ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες (Private Military Companies-PMCs) κερδίζουν συνεχώς έδαφος στα πεδία των σύγχρονων πολεμικών επιχειρήσεων. Ηδη οι νικήτριες δυνάμεις στο Ιράκ ετοιμάζουν έναν επαγγελματικό στρατό για την κατεχόμενη χώρα. Για τον επαγγελματία,η επαγγελματική δέσμευση έναντι εκείνων που τον χρηματοδοτούν είναι σημαντικότερη από τη δέσμευση προς τον λαό. Το παράδειγμα του Αιγυπτιακού στρατού που αρνείται να χρησιμοποιήσει τα όπλα του κατά του αιγυπτιακού λαού, δείχνει γιατί κάποιοι επιμένουν να θέλουν τους στρατούς του μέλλοντος μισθοφορικούς. Ενας μισθοφόρος επαγγελματίας σκοτώνει δίχως ίχνος συναισθημάτων.