“Καταπιεσμένη αλβανική μειονότητα” στην Ελλάδα ανακαλύπτει η Ουάσινγκτον

Προβοκάτσια σε βάρος της Αθήνας αποτελεί το χθεσινό ρεπορτάζ της αμερικάνικης εφημερίδας The Washington Times, με τίτλο “Leader concerned by Albanian nationalism”, που αναφέρεται στην δήλωση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στην Θεσσαλονίκη, με αφορμή την δολοφονία του Α. Γκούμα μέλους της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας στις 13 Αυγούστου στην Χειμάρρα. Ο Γ. Παπανδρέου τόνισε ότι τον ανησυχεί η έξαρση του εθνικισμού ( ο οποίος στην περιοχή των Βαλκανίων είναι πάντα πηγή πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων) από ομάδες εξτρεμιστών, οι οποίες στρέφονται κατά της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία. Υπολογίζεται ότι στην Αλβανία διαμένουν από 40 μέχρι 100 χιλιάδες Έλληνες, οι οποίοι διαμαρτύρονται για διακρίσεις και εκφοβισμό εκ μέρους των Αλβανών, ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν 500 χιλιάδες Αλβανοί μετανάστες, οι οποίοι επίσης διαμαρτύρονται για διακρίσεις εις βάρος τους.

Στο σημείο αυτό η εφημερίδα που απηχεί συχνά τις τάσεις ορισμένης μερίδας του Σταίητ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου, εξισώνει τους Αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα που η χώρα μας δέχθηκε, προσφέροντάς τους εργασία και προνοιακές υπηρεσίες -συχνά δωρεάν- με την αναγνωρισμένη με διεθνή συμφωνία Εθνική Ελληνική Μειονότητα της Αλβανίας.

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΟΓΚΡΟΜ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955 ΚΑΙ Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ

Τη νύχτα της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου 1955, η ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης έγινε στόχος απρόκλητων βιαιοτήτων. Μέσα σε λίγες ώρες εμπορικά καταστήματα, βιοτεχνίες, σπίτια, ακόμα και οι εκκλησίες των Ελλήνων μετατράπηκαν σε ερείπια. Τα γεγονότα αυτά σήμαναν την αρχή του τέλους της κοινότητας των Ελλήνων της Πόλης.

Η ιστορία της Ελλάδος με τα ατελείωτα παραδείγματα απαράμιλλων ηρωισμών, γεμάτη με σελίδες χρυσές που γράψανε τα παιδιά της, μα και ζυμωμένες με ποταμούς καθαγιασμένου αίματος, δίνει τις αποστομωτικές απαντήσεις στους φανατικούς ραγιάδες και τις γλοιώδης «φιλίες» τους. Μια τέτοια σελίδα γράφτηκε και κείνο τον μαύρο Σεπτέμβρη του Ελληνισμού. Όμως ούτε αυτή η φρικαλεότητα και οι άλλες οι γνωστές στάθηκαν εμπόδιο στις απόπειρες της ελληνοτουρκικής «φιλίας» ανθρώπων που στάθηκαν υποχείρια του χειρότερου είδους ανθελληνισμού.

Και από την «φιλία» του Ελευθερίου Βενιζέλου με τον αιμοσταγή αρχιδολοφόνο Κεμάλ που ακολούθησε την μικρασιατική καταστροφή φτάσαμε στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των κτηνότουρκων τον Σεπτέμβριο του 1955. Αφού οι νέες προσεγγίσεις των γραικύλων πολιτικάντηδων δημιούργησαν το κλίμα για την εξουδετέρωση και την τελική απομάκρυνση των Ελλήνων της σκλαβωμένης και Αιώνιας Πρωτεύουσας του Ελληνισμού Κωνσταντινούπολης. Προϋποθέσεις που είχαν την απαρχή τους στον γνωστό ασύδοτο έλεγχο των τουρκικών προξενικών αρχών επί κάποιων μουσουλμάνων με ρευστή εθνική συνείδηση που είχαν δεχθεί το δηλητήριο του τουρκισμού. Επιστρατεύτηκε λοιπόν ένας μουσουλμάνος φοιτητής στην Θεσσαλονίκη, εγκάθετος του τουρκικού προξενείου με τοποθεσία της προβοκάτσιας το διαβόητο σπίτι του αρχισφαγέα Κεμάλ.

Το σχέδιο των Τούρκων απλό. Μια βόμβα στο υποτιθέμενο σπίτι του Κεμάλ από τον εγκάθετο του προξενείου και η διασπορά της είδησης στις απέναντι ακτές. Ο δράστης θεωρήθηκε προφανής για τις τουρκικές αρχές και το παρακράτος τους. Τον είπαν Έλληνα δίχως την παραμικρή απόδειξη. Και αμέσως σχηματίστηκε ένας άτακτος στρατός από αφιονισμένους ανθέλληνες από κάθε άκρη της Τουρκίας. Και ξεκίνησαν οι επιθέσεις σε σπίτια, καταστήματα, αλλά και νεκροταφεία Ελλήνων. Οι κτηνώδεις πράξεις των υπανθρώπων της Ασίας δεδομένες. Σκοτωμοί, βιασμοί και εμπρησμοί. Αναφέρθηκαν ακόμα και βιασμοί έως και νεκρών, αφού ανοίχτηκαν ακόμη και μνήματα. Ο διωγμός των Ελλήνων συνεχίστηκε έως την παραμονή τώρα μερικών εκατοντάδων Ελλήνων στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης, αφού η μεγάλη πλειοψηφία της εποχής εκείνης που διασώθηκαν πέρασαν στην Ελλάδα.

Ένας-ένας αφήνονται ελεύθεροι οι δολοφόνοι του Αριστοτέλη Γκούμα...

Η δολοφονία στη Βόρειο Ήπειρο του συμπατριώτη μας Αριστοτέλη Γκούμα από Αλβανούς ήταν μία ξεκάθαρη πρόκληση εναντίον της Ελλάδος. Ο Αριστοτέλης Γκούμας δεν σκοτώθηκε σε κάποιο απλό αυτοκινητιστικό "δυστύχημα" αλλά για το γεγονός ότι ποτέ δεν διαπραγματεύτηκε, δεν παζάρεψε ούτε έκρυψε την Ελληνική του ταυτότητα για την οποία ένιωθε υπερήφανος. Όπως και χιλιάδες άλλα αδέρφια μας στη Χιμάρα αλλά και σε ολόκληρη τη σκλαβωμένη γη της Βορείου Ηπείρου.

Ένα γεγονός το οποίο κανονικά θα έπρεπε να είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στην Ελλάδα πέρασε στα ψιλά. Όχι οτι περιμέναμε τίποτα διαφορετικό από άτομα, κόμματα και οργανώσεις που ωρύονται για σεβασμό των διαφόρων μειονοτήτων που ζουν στη χώρα μας όταν την ίδια στιγμή σιωπούν απέναντι στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών αδερφών μας στην πανάρχαια αυτή αιματοβαμμένη Ελληνική Γή... Εκτός από την ένοχη σιωπή της επίσημης Ελλάδας και των διαφόρων πολιτικάντηδων που την εκπροσωπούν, ήρθε σήμερα και το "κερασάκι στη τούρτα" αφού όπως έγινε γνωστό, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο Αυλώνας άφησε ελεύθερους τρείς από τους Αλβανούς δολοφόνους με το αιτιολογικό ότι... είναι φοιτητές και ως εκ τούτου... δεν συνιστούν κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια!

Ένας-ένας λοιπόν αφήνονται ελεύθεροι οι δολοφόνοι με αποτέλεσμα να μιλούμε για ένα έγκλημα εις βάρος της Ελλάδας όχι μόνο χωρίς τιμωρία αλλά και χωρίς ουσιαστική αντίδραση...