Ας αναρωτηθούμε..........

"Ο πετυχημένος επαναστάτης είναι πολιτικός, ο αποτυχημένος είναι εγκληματίας." Tάδε έφη ο Γερμανός ψυχαναλητής Eric Fromm.

Ουδέποτε η τρομοκρατία μπορούσε να επιλύσει τα προβλήματα μιας χώρας.Δυστυχώς απ''ότι φαίνεται ούτε κι οι πολιτικοί της μπορούν.

Λογικευτείτε όμως,συμπολίτες.Ας βάλουμε λίγο αλατοπίπερο στο φτωχικό-κατά τ''άλλα-πιάτο μας κι ας αναρωτηθούμε.Αν-λέγω αν-η Σέχτα αποτελείτο από άτομα της εξουσίας,πολιτικούς και μεγαλοδημοσιογράφους κ.ο.κ τότε δεν έχουν επινοήσει ένα ιδιοφυές σχέδιο;Σκοτώνουν όποιον βρουν μπροστά στον δρόμο τους και κατηγορούν κι εκβιάζουν τους εαυτούς τους με μία ωραιοτάτη προκήρυξη.Κανένας από δαύτους δεν θα θανατωθεί(ίσως κάποιος εισαγγελέας ή σωφρονιστικός υπάλληλος για να αποδείξουν την συνέπειά τους) παρά μόνο όταν επέλθει η εσωτερική σύγκρουση.Και τότε να είστε σίγουροι.Η Σέχτα θα πάει να κάνει παρέα στην 17 Νοέμβρη.Γιατί η Σέχτα ήταν αυτή που την κλειδαμπάρωσε-τρόπο τινά-μέσα.Αν όχι,τότε θα γίνει ταινία.Ή ακόμα χειρότερα.Αυτοτελές επεισόδιο μιας ακόμα κακογυρισμένης σειράς.

Αυτα!

Κάποτε υπήρχε ένα ελεύθερο μέσο......Καληνύχτα Ελλάδα!

Το Τρωκτικό, από το πρώτο έως το τελευταίο ποστ έγραφε αλήθειες. Δεν μπορείς να βάλεις άλλη λέξη δίπλα από την αλήθεια. Δεν υπάρχει σκληρή αλήθεια, δεν υπάρχει πικρή αλήθεια, δεν υπάρχει ξερή αλήθεια, δεν υπάρχει light αλήθεια. Η αλήθεια είναι μία. Και όποιος την αντέχει την αντέχει, όποιος δεν την αντέχει την σκοτώνει. Το τρωκτικό έφυγε. Ίσως κάποτε να πούμε στα παιδιά, για το τρωκτικό.

Ίσως κάποτε να το ακούσουν σαν αστικό μύθο, σαν κάτι που ξεκίνησε για την αλήθεια και τελείωσε για την αλήθεια.

Ίσως κάποτε γραφτεί σ' έναν τοίχο ότι σ' αυτή τη χώρα υπήρχε ένα ελεύθερο μέσο, που ο καθένας είχε φωνή, που ο καθένας μπορούσε να πει τη γνώμη του!

Ο Θεός μαζί σας φίλοι μας!

Σωκράτη από τα τα βάθη της καρδιάς μου σ' ευχαριστώ που μου έδειξες τον άλλο δρόμο!

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει, φίλε μου!

Καλή αντάμωση!

Καληνύχτα Ελλάδα, ο τόπος που γέννησε την Δημοκρατία κατάντησε να σκοτώνει την ελευθερία της έκφρασης.

TROKTIKO

Η δολοφονία Γκιολια βγάζει το Blogging από το περιθώριο.

Το τελευταίο διάστημα και ειδικότερα μετά τις εκλογές το blogging (που τόσο χρησιμοποιήθηκε προεκλογικά), άρχισε αντιμετωπίζεται ως περιθωριακό μέσο. Αμέσως μετά την δολοφονία έγιναν προσπάθειες να αποσιωπηθεί η ιδιότητα του θανόντος ως blogger. Οπού αυτό δεν ήταν εφικτό να συμβεί όπως στο Ιντερνέτ, έγιναν προσπάθειες σύνδεσης τους με διαφόρους ύποπτους κύκλους συμβόλαια συμφέροντα και εκβιασμούς Είναι ολοφάνερο ότι κάποιοι θέλησαν να περάσει το παραμύθι «τα ήθελε και τα έπαθε» ότι «μιλούσε πολύ» “ήξερε πολλά” και με αυτό το σκεπτικό να τρομοκρατήσουν τα υπόλοιπα blogs. H σχετική ανάρτηση του troktiko περήφανα έβαλε τα πράγματα στην θέση τους. Ο Σωκράτης ήταν ο πατέρας του συγκεκριμένου blog. Η είδηση δεν μπορούσε πλέον να αποκρυφτεί απο κανέναν.

Την επομένη στιγμή η δολοφονία του απέδειξε μια μεγαλειώδη αλήθεια. Οδήγησε σε μια καταιγίδα συμπάθειας για το blogging. Ξαφνικά και από το πουθενά εκατοντάδες επώνυμοι και εκατομμύρια ανώνυμοι αποδεικνύεται ότι διαβάζουν τα blogs. Όλα τα blogs είτε είναι μικρά είτε μεσαία και μεγάλα και πλέον κανείς δεν ντρέπεται να το πει.

Ένας κόσμος και ένα μέσο έτσι βγαίνει από το περιθώριο και μάταια προσπαθεί ο Τελογλου να το ξαναβάλει εδώ: Απο τον ονομαστικό μέτοχο στην πλήρη ανωνυμία.

Ένας κόσμος βγαίνει από το περιθώριο οριστικά τραβώντας μαζί του ένα κώδικα επικοινωνίας πρωτοφανή, ανόθευτο, μοναδικό, γνήσιο, αφτιασίδωτο και μη πολιτικό. Το άμυαλο blogging γεφυρώνει τις elite με την Βάση μιας κοινωνίας που υπό-αντιπροσωπεύεται. Το blogging δεν έχει εξαρτήσεις. Ο blogger δεν βγάζει λεφτά. Θα μάθει κάτι θα το επεξεργαστεί και θα το διασπείρει για να το μάθουν όλοι χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες. Θα προβαλει ιδέες διαλυτικες και θα εχτρεύεται την εξουσία κάθε είδους. Και η εξουσία εχθρεύεται το blogging καθιστώντας το την μόνη αυθεντική ψυχή της δημοκρατίας. Για την ακρίβεια για οποιονδοίποτε blogger που σέβεται τον εαυτό του μοιαζει να ισχύει το “Στάχτη και μπούλμπερη να γίνουν όλοι εκεί στα ψηλά” διότι είναι κατανοητό ότι στην σχέση μας με αυτούς, εμείς εδώ κάτω είμαστε τα θύματα όπως αρμόζει σε δημοσιογράφους.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι επώνυμοι δημοσιογράφοι είναι εμισθοί και δουλεύουν σε εταιρείες ΜΜΕ ενω εμείς όχι.

Σήμερα πλέον είναι γνωστό ότι όλοι Δημοσιογράφοι πολιτικοί επώνυμοι και ανώνυμοι συγκλονιστήκαν από την δολοφονία και βγήκαν να το δηλώσουν με παρρησία. Όλοι τους παρακολουθούν την Blogsfaira καθημερινά να διαλύει την προπαγάνδα, να δρα απελευθερωτικά για όλη την κοινωνία, να αντιδρά στα πάντα, να κονιορτοποιεί σχεδιασμούς να μοριοποιεί επικοινωνιακές πολιτικές και συμφέροντα, να δημοσιεύει απόψεις ακόμη και ακραίες. Μια δουλειά δηλαδή που θα έπρεπε να την κάνει ο έντυπος και ο ηλεκτρονικός Τυπος.

Όμως η εξουσία σήμερα δεν στηρίζεται σε αξίες και ιδέες αλλά σε σχεδιασμούς επικοινωνία και προπαγάνδα. Και σήμερα η πλήρης αδυναμία πρόβλεψης της κατάστασης σχεδιασμού και επικοινωνίας, αλλά και η τεντωμένη κλωστή που βαδίζουμε σαν κοινωνία ωφελείται στο Blogging. Σήμερα γράφτηκε αυτό στο Press.gr ως συμπέρασμα που λέει ότι η κρίση θα ήταν διαφορετική χωρίς τα blogs, και όντως είναι διαφορετική για πολλούς εκεί έξω που δεν έχουν πρόσβαση.

Έχουμε πει παλιότερα ότι η εντυπωσιακή άνοδος του blogging στην Ελλάδα οφείλεται στο έλλειμμα δημοκρατίας πληροφορίας και κοινωνικής κινητικότητας. Οφείλεται στο γεγονός ότι μια τελειωμένη γενιά αρνείται να παραδώσει την εξουσία της στην επομένη. Μια γένια που έχει ρουφήξει το μεδούλι της Ελλάδος, καθώς βρίσκεται σε πλήρη διαπλοκή με δυο οικογένειες –κόμματα, μετέρχεται κάθε μέσου για να συντηρηθεί συντηρώντας και το σύστημα με τις μαριονέτες της.

Χωρίς κοινωνική και πολιτική κινητικότητα, όποιος δεν θέλει να χειροφιλήσει τα βαμπίρ του 1974 και τους απανταχού επιγόνους τους, έχει σήμερα εναλακτική. Παίρνει ένα πληκτρολόγιο και επιτίθεται. Και πολύ καλά κάνει. Και καλώς παραμένει ανώνυμος. Αν είναι να τον φάνε σαν το Σωκράτη, αν δεν μπορεί η κοινωνία να τον προστατεύσει τότε οφείλει στον εαυτό του και στα παιδια του να παραμείνει για πάντα ανώνυμος Έλληνας Δημοσιογράφος -με την κυριολεκτική έννοια του όρου- , στην σύγχρονη τουρκοκρατία των τραπεζών, των ΜΜΕ και των πριγκίπων. Οφειλει ταυτόχρονα να παλέψει για αυτά που πιστεύει.

Είναι προφανές νομίζω ότι όταν λειτουργήσει η Δημοκρατία όλα αυτά θα χαθούν. Όταν σταματήσει η προπαγάνδα, όλα θα πάρουν την αξία που έχουν διεθνώς. Το ίδιο και το blogging. Είναι προφανές ότι το blogging είναι το πολυτεχνείο δυο τριών γενεών Ελλήνων.

Ο Σωκράτης είναι ο πρώτος νεκρός Έλληνας blogger. Είτε αρέσει είτε όχι έτσι θα παραμήνει στην μνήμη. Πέθανε για αυτή την ιδιότητα του. Πλήρωσε το πάθος του για το μέσο. Συμπάθειες και αντιπάθειες τέλος. Ελπίζουμε να είναι ο τελευταίος. Ελπίζουμε να μην αποδειχτεί ότι το παρακράτος και η Σέχτα αλλάζουν ταμπέλες μεταξύ τους και χρησιμοποιούν τα ίδια όπλα κατόπιν επικοινωνιακού σχεδιασμού…

Μήνυμα στέλνουν οι πρώτοι νεκροί. Απάντηση θα πάρουν ενότητα και αγώνα… .

Λύση στην κρίση...

Όλοι μοιάζει σήμερα να αναζητούν μια κάποια λύση ως προς την κρίση που ταλανίζει την χώρα. Σαχλαμάρες! Στη πραγματικότητα κανένας δεν αναζητεί …λύση. Απάντηση σε ερωτήματα που ο καθένας θέτει με κριτήριο το δικό του συμφέρον στην συγκυρία αναζητεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Είναι απολύτως φυσιολογικό. Δεν υπάρχουν αντικειμενικές λύσεις. Αντικειμενικότητα η πολιτική πρακτική αποκτά αποκλειστικά μέσω της κοινωνικοποιητικής διαδικασίας. Άρα το ερώτημα είναι αν η κρίση αντιμετωπίζεται σήμερα μέσω μιας δημοκρατικής κοινωνικοποιητικής διαδικασίας ή όχι. Η απάντηση είναι κοινός τόπος: προφανώς όχι, καθώς όχι μόνον ο λαός δεν μετέχει στις αποφάσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά πολύ περισσότερο η χώρα κυβερνάται πλέον με...κανόνα το Μνημόνιο και όχι το Σύνταγμα – όπως παραδέχονται και υπουργοί της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση πέτυχε να αντιστρέψει την φιλοσοφία του Συνταγματικού Δικαίου. Δεν νομοθετεί ξεκινώντας από αυτό, αλλά αγνοώντας το εντελώς σαν να μην υπάρχει, υποστηρίζοντας ότι αν οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της με βάση το Μνημόνιο – η ύπαρξη του οποίου και μόνον παραβιάζει τη συντακτική τάξη του ελληνικού κράτους – κριθούν αντισυνταγματικές από τα δικαστήρια στο μέλλον …θα δούμε τι μπορεί να γίνει! Ο έλληνας νομοθέτης λοιπόν αναζητεί λύση στη κρίση παραβιάζοντας την δημοκρατική τάξη στη χώρα με τον πλέον χυδαίο τρόπο: αγνοώντας το Σύνταγμα.

Αυτό σημαίνει ότι ο νομοθέτης μας αγνοεί την θεσμική πηγή της εξουσίας του. Ασκεί τα καθήκοντα με έναν «ημι-επαναστατικό» τρόπο! Κάνει ότι κάνουν οι χούντες, αλλά με μια κρίσιμη διαφορά. Αυτές αναστέλλουν την εφαρμογή διατάξεων του Συντάγματος, ενώ η σημερινή κυβέρνηση τις παραβιάζει συνειδητά, αφήνοντας τον δικαστή να κρίνει για την συνταγματικότητα των νόμων του κράτους, αργότερα. Έτσι όμως δεν προσβάλλονται απλώς κάποιες συνταγματικές διατάξεις, αλλά αυτή καθαυτή η φύση του Συνάγματος στη χώρα μας, που προνοεί η νομοθετική λειτουργία να πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Σ. και όχι απλώς να ελέγχεται δικαστικά σε αυτό το πλαίσιο.

Θεωρώ λοιπόν ότι αυτό που κάνει η κυβέρνηση είναι χειρότερο από εκείνο που πράττουν χούντες. Περιστέλλει την λαϊκή κυριαρχία άδηλα και αυτό το ονομάζει περιστολή της εθνικής κυριαρχίας στη συγκυρία εξαιτίας της κατάστασης ανάγκης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Αυτή είναι η έννοια του Μνημονίου. Το θέμα δεν είναι ασφαλώς αν η κυβερνητική πλειοψηφία στη βουλή έχει αυτό το δικαίωμα – προφανώς δεν το έχει στο πλαίσιο του Σ. – αλλά αν ο λαός νομιμοποιεί αυτή την πρακτική που ουσιαστικά καθιστά ολόκληρο το πολιτειακό οικοδόμημα της Ελλάδας χάρτινο πύργο δίχως σοβαρή βάση για την άσκηση των εξουσιών.

Αν το νομιμοποιεί σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός έχει ξεπεράσει κάτι …αναχρονιστικές λεπτομέρειες σαν το Σύνταγμα και ότι είναι έτοιμος να αποδεχτεί οποιαδήποτε μορφή αυταρχισμού αρκεί να μην χάσει και τον ένατο μισθό που του απέμεινε ( αυτό του απέμεινε αν κάνεις σωστό λογαριασμό)! Η κυβέρνηση αυτή την ώρα κυβερνά «ημι-επαναστατικώ δικαίω». Αυτή ήταν φαίνεται η αλλαγή που είχε στο μυαλό του ο Γιώργος.
Τελικά, μοιάζει εκείνη τη μέρα που συναντήθηκαν για την παράδοση-παραλαβή Καραμανλής-Παπανδρέου, ο δεύτερος να δεσμεύτηκε να πραγματοποιήσει αυτό που φαιδρά επαγγέλθηκε ο πρώτος: την επανίδρυση του κράτους σε μια άλλη αυταρχική βάση, όπου το Σύνταγμα θα καταστεί ο πολιτικός φερετζές μιας ολιγαρχικής εξουσίας νεο-αποικιακού τύπου. Αν είναι έτσι κάντε το τουλάχιστον ολοκληρωμένα. Καταργήστε το Σύνταγμα, δεν χρειάζεται! Πολιτική νομιμοποίηση θα σας προσφέρουν αποκλειστικά οι δημοσκοπήσεις. Αν δεν φτάνει αυτό δημιουργείστε και κανένα διαδικτυακό τόπο να υποβάλλουμε μαζί με προτάσεις και αιτήσεις υποψηφιότητας - για να κατασκευάζετε αποκλειστικά στατιστικές βάσεις - και την ψήφο μας προς «διαβούλευση»! Γιατί να τρέχουμε στις κάλπες, σε διαδηλώσεις και άλλα …αναχρονιστικά; Καταργήστε τη δημοκρατία αν θέλετε, μη βάζετε όμως φερετζέ στη χούντα που με επιμέλεια δομείτε!

Μην παραπλανάτε τόσο τον λαό. Δεν χρειάζεται! Όσοι έχουν δημοκρατικές ευαισθησίες θα αντιδράσουν έτσι ή αλλιώς, όσοι δεν έχουν θα το προτιμούσαν …καυτό! Θα ήθελαν μια καθαρή χούντα, όπως ποθούν και οι δεξιοί σύμμαχοι της σοσιαλδημοκρατικής μας κυβέρνησης.
Για να συζητήσουμε λοιπόν για την λύση στην κρίση θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε δύο πράγματα: την μορφή της κρίσης και την μορφή της λύσης. Αν η κρίση δεν εξετασθεί πολιτικά η λύση δεν μπορεί να είναι δημοκρατική. Αν η κρίση παραμείνει στο επίπεδο της οικονομικής απειλής προς την κοινωνία, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε νέες αυταρχικότερες μορφές διακυβέρνησης στην Ελλάδα. Ας το προσέξουν όσοι έχουν μάτια να βλέπουν πέραν της τηλεοπτικής οθόνης και των κατασκευασμένων δημοσκοπήσεων.

O Σωκράτης Γκιόλιας ως στόχος της Σέχτας Επαναστατών.

Σχόλια και κείμενα που είχαν αναρτηθεί εκείνη την περίοδο στο μπλογκ troktiko για τη δράση των φερόμενων ως τρομοκρατών, τα οποία αντιεξουσιαστές απέδωσαν στον συγκεκριμένο δημοσιογράφο, είχαν ενοχλήσει με αποτέλεσμα απειλές κυρίως μέσω του Διαδικτύου. Ωστόσο, οι τρομοκράτες της Σέχτας είχαν προαποφασίσει και προαναγγείλει με λεπτομέρειες, μάλιστα, τη δολοφονία δημοσιογράφου, όπως φαίνεται από τις προκηρύξεις της. Σε δύο από τα τρία κείμενα των τρομοκρατών, με τα οποία είχαν αναλάβει τα ισάριθμα χτυπήματά τους, οι τρομοκράτες εξαπέλυαν απειλές εις βάρος του δημοσιογραφικού κόσμου με διατυπώσεις σκληρές και κυνικές. Στη δεύτερη προκήρυξή τους όμως, με την οποία ανέλαβαν την ευθύνη για την ένοπλη επίθεση στο Αlter, οι τρομοκράτες ουσιαστικά περιέγραψαν τη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια. «Κύριοι δημοσιογράφοι, αυτή τη φορά ήρθαμε στην πόρτα σας, την επόμενη, όμως, φορά, θα μας βρείτε στα σπίτια σας», έγραψαν και αυτή την απειλή έκαναν πράξη. Είναι προφανές ότι παρακολούθησαν τις κινήσεις του 37χρονου δημοσιογράφου, ήξεραν ποιο είναι το σπίτι του, το αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε το τελευταίο διάστημα και αφού του χτύπησαν το κουδούνι του διαμερίσματός του, τον περίμεναν και άδειασαν τα όπλα τους πάνω του, όταν στάθηκε στην εξώπορτα του σπιτιού του.

Το «τελεσίγραφο»

Στην ίδια προκήρυξη, εξαπολύοντας απειλές προς όλους τους δημοσιογράφους, οι τρομοκράτες έγραφαν: «Χτυπώντας το συγκεκριμένο κανάλι στέλνουμε ένα τελεσίγραφο σε όλους τους δημοσιογράφους. Ο καιρός που είσασταν στο “απυροβόλητο” τελείωσε. Δεν αναφερόμαστε στους τεχνικούς του καναλιού. Οχι γιατί τους συμπαθούμε, αλλά αφού είναι τόσο ελεεινοί και γίνονται τα τσιράκια των αρχιρουφιάνων, προτιμάμε να τους χρησιμοποιούμε σαν σάκους του μποξ σε καμια πορεία. Δε θα συνέβαινε βέβαια το ίδιο αν αντικρίζαμε κάποιο γνωστό δημοσιογράφο. Να είστε σίγουροι πως μια από τις σφαίρες μας θα έβρισκε το κεφάλι του. Ας το γνωρίζουν πια οι εντολοδόχοι του συστήματος, ότι καμία πρόφαση δεν τους εξασφαλίζει την ασφάλειά τους. Ας μάθουν οι γυμνοσάλιαγκες της μηντιακής δημοσιογραφίας ότι εκτός από τα σάλια που αφήνουν πίσω τους για να κολακεύουν τους καθεστωτικούς προϊσταμένους τους και τα συμφέροντα των χορηγών τους, σύντομα θ΄ αφήσουν κι αίμα». Την ίδια απειλή εις βάρος των δημοσιογράφων διατύπωσαν και στην προκήρυξη με την οποία ανέλαβαν την ευθύνη για την εν ψυχρώ δολοφονία του αστυνομικού Νεκτάριου Σάββα. «Τώρα, ξέρετε ποιός είναι ο επόμενος στόχος» έγραφαν, εννοώντας σαφώς, ότι όπως είχαν κάνει πράξη την απειλή τους εις βάρος των αστυνομικών, κατά τον ίδιο τρόπο θα υλοποιούσαν και την απειλή που είχαν ήδη διατυπώσει εις βάρος των δημοσιογράφων.

Βασικοί στόχοι

Οι δημοσιογράφοι, όπως και οι αστυνομικοί, αποτελούν βασικό στόχο της συγκεκριμένης οργάνωσης, η οποία εμφανίσθηκε τον Φεβρουάριο του 2009. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έκανε δύο επιθέσεις (στο Αστυνομικό Τμήμα Κορυδαλλού και στον τηλεοπτικό σταθμό Αlter), εκτόξευσε απειλές και κλιμάκωσε τη δράση της με την άγρια δολοφονία του αστυνομικού της Αντιτρομοκρατικής Νεκτάριου Σάββα πέρσι τον Ιούνιο. Η «σιωπή» των δεκατριών μηνών που ακολούθησε από τη δολοφονία του 40χρονου αστυνομικού είχε οδηγήσει τις διωκτικές αρχές σε πολλά σενάρια και πιθανές ερμηνείες, οι περισσότερες εκ των οποίων συνδέονταν με τις συλλήψεις των κατηγορουμένων για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα. Κι αν οι δύο πρώτες επιθέσεις της είχαν οδηγήσει στην εκτίμηση ότι η Σέχτα Επαναστατών είναι μια οργάνωση «χαμηλού βεληνεκούς», οι δύο δολοφονίες που ακολούθησαν επιβεβαίωσαν αυτό που οι τρομοκράτες ανέφεραν στην πρώτη τους προκήρυξη, αυτή που είχαν αφήσει πάνω στον τάφο του Αλέξη Γρηγορόπουλου, στο Νεκροταφείο του Φαλήρου, μαζί με έναν κάλυκα σφαίρας. «Μέσα από την ενέργειά μας αυτή (σ.σ.: την επίθεση στο Α.Τ. Κορυδαλλού) ξεκινάμε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο, χρησιμοποιώντας την τακτική της μόνιμης απειλής». Σ΄ αυτή την τακτική επανήλθαν λίγες ημέρες αργότερα με τη δεύτερη προκήρυξή τους, όπου χαρακτήριζαν την επίθεση στο Αστυνομικό Τμήμα του Κορυδαλλού και το Αlter ως «κινήσεις ήπιας έντασης, προλογίζοντας αυτό που θα επακολουθήσει. Ηδη, το σχέδιο της μόνιμης απειλής αρχίζει ν΄ αποδίδει».

ΣΤΕΝΗ ΣΥΓΓΕΝΙΚΗ σχέση με τον Επαναστατικό Αγώνα έχει η Σέχτα Επαναστατών, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Αντιτρομοκρατικής.

Βασικό χαρακτηριστικό της οργάνωσης, όμως, είναι η αγριότητα των δολοφονικών της χτυπημάτων και ο κυνισμός στις διατυπώσεις των προκηρύξεών της, οι οποίες περιλαμβάνουν πλήθος απειλών που δεν περιορίζονται σε αστυνομικούς, δημοσιογράφους και παράγοντες της δημόσιας ζωής, αλλά σχεδόν στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Οι πολίτες έχουν χαρακτηρισθεί από τους τρομοκράτες ως «Λούμπεν Μικρο Αστική Τάξη»- ΛΜΑΤ. Με τον όρο αυτό, η Σέχτα παράφρασε το εμβληματικό Λούμπεν Μεγαλο Αστική Τάξη, της 17 Νοέμβρη.

Η οργάνωση Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Αστυνομίας, η Σέχτα Επαναστατών βρίσκεται πολύ πιο κοντά στο κοινό έγκλημα από οποιαδήποτε άλλη οργάνωση έχει δράσει στην εποχή μετά την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη και του ΕΛΑ. Η εκτίμηση άλλωστε ότι τα όρια ανάμεσα στους κακοποιούς του κοινού ποινικού δικαίου και τους τρομοκράτες έχουν διαρραγεί έχει διατυπωθεί πολλές φορές και από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Μάλιστα, δεν θεωρούν καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια είχε όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εκτέλεσης ενός συμβολαίου θανάτου από τον υπόκοσμο.

ΠΗΓΗ - "ΤΑ ΝΕΑ"

Πέθανε ένας από εμάς...

Σήμερα δολοφονήθηκε ένας άνθρωπος - σύζυγος - πατέρας - δημοσιογράφος ο οποίος δεν αποτελούσε ποτέ μέρος του συστήματος, αλλά πολέμιος του... Δολοφονήθηκε ένας από εμάς που πάντα θέλουμε να ακούμε την αλήθεια, που πιστεύαμε ("πιστεύαμε" γιατί είμαστε σίγουροι πια..) ότι η δημοκρατία έχει ΠΕΘΑΝΕΙ. Εμείς εδώ ασχολούμαστε για το αν υπέγραψε ο τάδε, για το ποιος είναι λαγός και ποιος κότα και δεν κοιτάμε γύρω μας να δούμε την τρομακτική αλήθεια.........Ενόχλησες πολιτικούς, επιχειρηματίες που καλύπτονται από τα παραπάνω λαμόγια που έχουν μπει στη μισθοδοσία τους, αξιωματούχους που δουλεύουν για την πάρτη τους εις βάρος όλης της Ελλάδας και των κορόιδων που μια ζωή θα είναι ο απλός κοσμάκης. Αυτοί σε φάγανε, όλοι τους είναι ηθικοί αυτουργοί και όλων αυτών η θέση είναι πίσω από τα κάγκελα της φυλακής!! Αλλά ποιός να τους βάλει εκεί? Αφού αυτοί οι ίδιοι δικάζουν, κρίνουν και τιμωρούν! 'Εχουμε δικτατορία, χούντα 300 καθικιών και καθόμαστε και τους ανεχόμαστε! Εδώ και τώρα στο φως όλα τα άπλυτα και οι βρωμιές όσων εκλέχτηκαν βουλευτές από το 1980 μέχρι σήμερα!

Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας, μόνο που και αυτή σιγά σιγά φιμώνεται... Το μόνο καταφύγιο που μας έχει μείνει είναι το Διαδίκτυο και τα blogs, αλλά και αυτά με πράξεις σαν τις σημερινή γίνονται φτωχότερα. Φίμωση των πραγματικά ελεύθερων φωνών - ιδεών - συνειδήσεων μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα... ΧΟΥΝΤΑ!

Ελπίζω με όλη μου την καρδιά αυτή η δολοφονία να ανοίξει μάτια και μυαλά...
Να μας αφυπνίσει, να μας εξοργίσει, να μας ενώσει...
Γιατί σήμερα δεν πέθανε κάποιος υπόδουλος του συστήματος, ένας μεγαλο-δημοσιογράφος, ένας εφοπλιστής, ένας πολιτικός ή ένας επιχειρηματίας ή ή...
Πέθανε ένας υπερασπιστής της αλήθειας...
Πέθανε ένας από εμάς...
Δεν θα περάσει όμως... Δεν θα τους αφήσουμε... Δεν θα ξεχάσουμε...

Kαλό σου ταξίδι Σωκράτη..ήσουν πολύ μαχητικός δημοσιογράφος και φαίνεται ότι σε κάποιους

Ένα χρόνο μετά..............

Περιττά τα σχόλια....

Πατριωτισμός στην Ελλάδα..

Αφορμή για να ανοίξω αυτό το θέμα προς συζήτηση είναι μια μικρή έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο για να καταλάβω πόσο η έννοια πατριωτισμός είναι παρεξηγημένη ή όχι.

Λοιπόν τα αποτελέσματα είναι μάλλον απογοητευτικά..

Όλοι μιλάνε για πατριωτισμό ανεξαιρέτως, όλες οι κομματικές ιδεολογίες τον χρησιμοποιούν κατά βούληση, όμως συνήθως για να επιρρίψουν ευθύνες στις "απέναντι" κομματικές ιδεολογίες..

Αλλά τι είναι ο πατριωτισμός?Έχει σχέση με τον εθνικισμό ή τον σοβινισμό?Υπόκειται σε κομματικές ιδεολογίες "αριστερές" ή "δεξιές"?

Ετυμολογικά πατριωτισμός σημαίνει "η αγάπη προς την πατρίδα" ..μου είναι δύσκολο λοιπόν να δεχτώ ότι δεν υπάρχουν πατριώτες με την αυστηρή ετυμολογική έννοια. Ποιος θέλει την καταστροφή της χώρας του..? Είναι δυνατόν μια χώρα να "σταθεί" και να προοδεύσει αν οι πολίτες της δεν είναι πατριώτες?

Και μόνο πάντως ο αυτοπροσδιορισμός κάποιου ως πατριώτη γεννάει μεγάλα ερωτήματα. Για ποιο λόγο κάποιος να αυτοπροσδιορίζεται ως κάτι που είναι δεδομένο? Μήπως για να το εκμεταλευτεί πολιτικά?

Ένας πραγματικά φιλάνθρωπος δεν θα τον ακούσεις ποτέ να λέει ότι είναι φιλάνθρωπος γιατί αναιρεί κάτι που θα ήταν δεδομένο για τον ίδιο.Οι μόνοι λόγοι θα ήταν για να κάνει διαφήμιση, να το χρησιμοποιήσει ως άλλοθι άρα να το εκμεταλευτεί.

Ο πατριωτισμός σήμερα χρισημοποιείται ως μια άλλη λέξη του εθνικισμού, γιατι έχουμε καταντήσει έτσι, ώστε κάποιος να πρέπει πραγματικά να το δηλώσει.Δεν είναι πλέον αυτονόητο ότι κάποιος είναι πατριώτης. Κακώς...πολύ κακώς. Δεν το κατάφεραν οι πατριώτες αυτό.

Πατριώτες υπάρχουν αλλά τους αναδεικνύουν σε εθνικιστές όσοι δεν είναι. Το να βγαίνεις στο δρόμο και να βαράς αλύπητα όποιο λαθρομετανάστη βλέπεις είναι εθνικισμός, αλλά το να φωνάζεις ότι οι λαθρομετανάστες δεν είναι ανεκτοί πλέον από την Ελλάδα λόγο κορεσμού δεν είναι αναγκαστικά εθνικισμός. Όποιος αγαπάει τη χώρα του πρέπει να φωνάζει κι όχι να σιωπεί επειδή θα χαρακτηριστεί.

Η αντίθετη άποψη είναι πολύ πιο επικίνδυνη αν και δεν φαίνεται άμεσα. Η σιωπή σε κάποια θέματα, όχι μόνο με τους λαθρομετανάστες, αλλά και στα εθνικά που μας κατατρέχουν σαν χώρα, όπως τα του Αιγαίου, τα της Μακεδονίας, τα της Θράκης κλπ κλπ δεν κάνει τα πράγματα καλύτερα.

Και συνεπώς....Γιατί ο πατριώτης θα πρέπει να φωνάζει για τα εθνικά θέματα μόνο?Δεν αγαπά την πατρίδα του αυτός που φωνάζει για την υγεία,την παιδεία,τον συνάνθρωπο?

Ο πατριωτισμός είναι η κατεξοχήν αγάπη για την πατρίδα ,και όχι το μίσος ή η εχθρότητα για τις πατρίδες άλλων.Και εδώ είναι η ειδοποιός διαφορά με τους εθνικιστές.....O πατριωτισμός είναι η αυτονήτη για κάθε υγιώς σκεπτόμενο άτομο, ειναι αγάπη κι ενδιαφέρον για την πατρίδα . Φυσική ιδεολογική τάση , όσο φυσική διαδικασία αποτελεί η διαμόρφωση εθνικής ταυτότητας για κάθε άτομο που γεννιέται , διαπαιδαγωγείται και ζει σε συγκεκριμένο έδαφος , μοιραζόμενο με άλλους συμ - πατριώτες κοινά ήθη , έθιμα, γλώσσα , κουλτούρα ..

Ο Εθνικισμός και ο σοβινισμός αποτελούν παθολογικές στρεβλώσεις του πατριωτισμού με ιστορικά συγκεκριμένη διαδρομή , τέτοια που τους οδήγησε στην πλήρη απαξίωση στη συνείδηση κάθε καλλιεργημένου ανθρώπου ...

Βεβαίως , υπάρχουν πάντα οι μάζες , πρόθυμες να συνταχτούν κάτω από τα κελεύσματα διαφόρων πατερούληδων , πρόθυμες να χύσουν αίμα στο όνομα της ανωτερότητας της φυλής , των ιερών της παρακαταθηκών και πεπρωμένων και λοιπές ανοησίες ....

Αυτά ισχύουν εν γένει σε ευρωπαικό επίπεδο ...

Στην Ελλάδα του 20 ου αιώνα όμως , ιστορικά , ο πατριωτισμός συνδέθηκε με την "δεξιά του Κυρίου " , τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικής ρητορικής , ενώ για την αριστερά χρησιμοποιούνταν χαρακτηρισμοί όπως εθνοπροδότες , μιάσματα , εαμοβούλγαροι κ.λ.π. Το γεγονός αυτό στοιχειώνει μέχρι σήμερα το περιεχόμενο και την αντίληψη των εννοιών σ'αυτό το δύσμοιρο τόπο..

Βέβαια , το γεγονός ότι οι δεξιοί υπερπατριώτες ήταν αρχικά συνεργάτες των γερμανών , αργότερα πιόνια των αγγλοαμερικάνων για να χτίσουν τελικά την μεταπρατική κυριαρχία τους στη μετεμφυλιακή Ελλάδα πάνω στα κουφάρια των αγωνιστών , ήταν μια άκρως αποκρουστική πραγματικότητα που έπρεπε πάση θυσία να αποκρυφθεί .... όπερ κι εγένετο με τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς που χρησιμοποίησε το μετεμφυλιακό κράτος της δεξιάς , τους Παρθενώνες της εθνικής διαπαιδαγώγησης ,τα πιστοποιητικά των εθνικών φρονημάτων κ.λ.π.

Σήμερα , ο όρος " πατριωτισμός " στην Ελλάδα της μίζας και της διαπλοκής , των πολιτικών ιθυνόντων άμεσων απογόνων των γερμανοτσολιάδων και δωσιλόγων , των επαγγελματιών ελληναράδων υπερπατριωτών και φυγόστρατων κ.λ.π. είναι μάλλον ένα κακόηχο ανέκδοτο στα αυτιά όσων διαθέτουν σκεπτικό, μνήμη και κρίση.

Επισημαίνω λοιπόν ότι το νόημα του πατριωτισμού σ' αυτή τη χώρα έχει σαφέστατα διαβρωθεί υπό το βάρος των πολιτικών πολώσεων κι αντιπαραθέσεων... κάτι που οφείλουμε να μην αγνοούμε, αν θέλουμε να είμαστε πειστικοί στις αναφορές μας περί πατρίδας και πατριωτισμού....

Βασική προυπόθεση για να αγαπάς αποτελεσματικά τη χώρα σου είναι να γνωρίζεις τα λάθη και τα εγκλήματα που' χουν ιστορικά συντελεστεί στο όνομά της , προκειμένου να μη χρειαστεί να τα επαναλάβεις ...διότι μόνο έτσι ο πατριωτισμός σου μπορεί να είναι δημιουργικός και να βοηθήσει την εθνική αυτογνωσία ..φυσικά , καθένας κρίνει (και κρίνεται...) με βάση το εύρος της αντίληψής του.

για μένα πατριωτισμός είναι πρωτίστως ιστορική επίγνωση και δράση στοχευμένη και προσδιορισμένη από σαφείς συλλογικές αξίες , όχι ασυνάρτητα οράματα προπαγανδιστών , πολεμοκάπηλων και ρητορείες από τζάμπα μάγκες "εκπροσώπους του έθνους "...

νομίζω υπήρξα σαφής ...

Kοινοβουλευτικής δουλεία...

Οι φόβοι των προέδρων της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ και των Κεντρικών Τραπεζών για ενδεχόμενες κοινωνικές εκρήξεις στη χώρα πειραματόζωο, την Ελλάδα αποδείχθηκαν ανεδαφικοί. Το πιλοτικό πείραμα εφαρμογής του νέου μοντέλου πολιτικής οργάνωσης, της κοινοβουλευτικής δουλείας, στη χώρα σύμβολο του προμηθεϊκού ατομιστή και ελεύθερου πολίτη, που δημιούργησε τον λεγόμενο Δυτικό Πολιτισμό, πέτυχε.

Το νέο μνημόνιο της υποτέλειας έγινε δεκτό με ενθουσιασμό και χειροκροτήματα από την διανόηση, τα ΜΜΕ και από μεγάλη μερίδα της Νέας Γενιάς της Dot Com, που από πολίτες έγιναν υπήκοοι . Όλα δείχνουν ότι είμαστε στο σωστό δρόμο επιστροφής στις ρίζες, δίχως πιθανές εκπλήξεις.

Οι κυρίαρχοι νεοφεουδάρχες του χρήματος, ευτυχισμένοι πλέον που τέλειωσε η πάλη των τάξεων και ήρθε, επιτέλους, ο καιρός της απόλυτης κυριαρχίας τους, μπορούν τώρα να κοιμούνται ήσυχοι. Τώρα, μπορούν πια να συνεχίσουν το έργο τους και σε άλλες χώρες, υποκαθιστώντας τον Θεό και δημιουργώντας τη βαθιά κι απόλυτη εμπιστοσύνη, έναντι των υποταγμένων.

Το μόνο που απομένει είναι να υλοποιηθεί η δεύτερη και τελευταία φάση του σχεδίου που αποβλέπει στο να πείσει τους υποταγμένους εργαζόμενους πως είναι προς το συμφέρον τους να δεχτούν να γίνουν δούλοι και αυτό δεν θα είναι διόλου δύσκολο. 

Όταν μετά το νέο εργασιακό καθεστώς δουλείας, ο εργαζόμενος που...έγινε απασχολήσιμος-αναλώσιμος, δεν θα έχει μυαλό παρά μόνο για το επόμενο γεύμα, δεν θα έχει ούτε το κέφι αλλά ούτε και την ενέργεια για να αποκτήσει τη χειραφέτηση του καλά πληροφορημένου ανθρώπου του καιρού μας, τότε, θα κληθούν οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι των ΜΜΕ και της λεγόμενης διανόησης της μίζας για να ολοκληρώσουν το έργο τους. Αφού τον έχουν πείσει πως η πλήρης απασχόληση δεν είναι εφικτή (το απόλυτο ψέμα), θα του εξηγήσουν πως οι δούλοι της αρχαιότητας ζούσαν εν τέλει καλύτερα, διότι οι ιδιοκτήτες τους είχαν συμφέρον να μην τους αφήσουν να αρρωστήσουν πόσο μάλλον να πεθάνουν, ενώ γι αυτούς, τους «ελεύθερους» αναλώσιμους δεν θα νοιάζεται κανένας αν αρρωστήσουν ή αν πεθάνουν γιατί η απώλειά τους δεν θα κοστίζει σε κανέναν τίποτα. Και τότε, για τους περισσότερους νεόδουλους νέους εργαζόμενους, οι μοναδικές δυνατότητες απόδρασης από την αθλιότητα θα είναι, να περάσουν από τα κρεβάτια κάποιων νεοφεουδαρχών όπως οι δούλοι της Ρώμης ή να καταφέρουν να γίνουν σταρ των σπορ και του θεάματος

"Ελληνες οικονομολόγοι εναντίον ΔΝΤ"

Ένα άρθρο με αρκετές αλήθειες απο την Εφημερίδα "Το Βημα".......

"Στην αντεπίθεση περνούν οι έλληνες οικονομολόγοι οι οποίοι όχι μόνον αμφισβητούν τις εκτιμήσεις και τις θέσεις ξένων αναλυτών και αρθρογράφων για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και ενδεχόμενη χρεοκοπία της χώρας αλλά υποστηρίζουν ότι οι προβλέψεις της τρόικας- Ευρωπαϊκή Ενωση, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο- είναι υπερβολικές και πως η....δημοσιονομική εξυγίανση και ανάκαμψη θα έλθει ταχύτερα από ό,τι αναμένεται.

Θεωρούν ότι τα μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση και αυτά που πρόκειται να λάβει στο πλαίσιο εφαρμογής του μνημονίου θα εκπλήξουν θετικά στο δεύτερο εξάμηνο του έτους και πως η.. ύφεση δεν θα είναι τόσο βαθιά όσο αναμένει η τρόικα. «Ενας λόγος που πιστεύουμε ότι το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί με επιτυχία είναι το ότι το 2009 ήταν ένα καταστροφικό έτος όσον αφορά τη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών, καισυνεπώςη βάση από την οποία ξεκινά η προσαρμογή είναι τεχνητά διογκωμένη» αναφέρει ο ανώτερος διευθυντής Οικονομικών Μελετών της Αlpha Βank κ. Μιχ. Μασουράκης.

Αισιοδοξία εμπνέει επίσης το γεγονός ότι από τα μέτρα ύψους 42 δισ. ευρώ που προβλέπονται συνολικά στο Πρόγραμμα Σταθεροποίησης και Ανάπτυξης από το 2010 ως το 2013, πάνω από τα μισά, δηλαδή 22 δισ. ευρώ, αφορούν το 2010. Δηλαδή, το πρόγραμμα είναι εμπροσθοβαρές έτσι ώστε η επιτυχής υλοποίησή του να αρχίσει να δημιουργεί θετικές εκπλήξεις για τις αγορές μάλλον ενωρίτερα παρά αργότερα στην περίοδο προσαρμογής.

«Από τα 22 δισ. ευρώ των μέτρων που αφορούν το 2010, τα μισά από αυτά ήταν ήδη στο Πρό γραμμα Σταθερότητας που ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο και τα υπόλοιπα ελήφθησαν τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Εχουν όλα, λοιπόν, ήδη ληφθεί στο πρώτο εξάμηνο του έτους και αργά ή γρήγορα θα αρχίσουν να εμφανίζονται τα αποτελέσματα» αναφέρει ο κ. Μασουράκης, ο οποίος σημειώνει ότι «τα μέτρα των 22 δισ. ευρώ είναι πολύ μεγαλύτερα απ΄ αυτά που απαιτούνται για να μειωθεί το έλλειμμα από 32 δισ. ευρώ το 2009 σε 19 δισ. ευρώ το 2010 όπως προβλέπει το Πρόγραμμα» . Συνεπώς οι οικονομολόγοι θεωρούν ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια έτσι ώστε να εξασφαλισθεί η επιτυχία της δημοσιονομικής προσαρμογής το 2010. «Εμείς προβλέπουμε ότι ο στόχος για 8% του ΑΕΠ το 2010 θα υπερκαλυφθεί» σημειώνει ο κ. Μασουράκης.

Βεβαίως, η τρόικα ζήτησε να ληφθούν περισσότερα μέτρα από αυτά που χρειάζεται η χώρα ώστε να υπάρχουν περιθώρια ασφαλείας για να μην πέσει έξω το πρόγραμμα. «Τα μαξιλάρια είναι αναγκαία καθώς η προσαρμογή φέρνει ύφεση και κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πώς θα αντιδράσει η οικονομία στα μέτρα που λαμβάνονται» αναφέρει ο ο κ. Δ.Μαρούλης, διευθυντής Οικονομικής Ανάλυσης της Αlpha Βank. Οι έλληνες οικονομολόγοι βρίσκουν δύσκολο να συμφωνήσουν με το μέγεθος της ύφεσης που προβλέπει η τρόικα. «Θεωρώ πολύ υψηλή την εκτίμηση για μείωση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 4% το 2010» αναφέρει ο κ. Γκ. Χαρδούβελης , επικεφαλής οικονομολόγος της Εurobank. Οι οικονομολόγοι κατανοούν ότι για λόγους σκοπιμότητας ένα πρόγραμμα που έχει ενσωματώσει υποθέσεις για μεγάλη ύφεση είναι πιο αξιόπιστο, καθώς όπως αναφέρουν «δημιουργεί την αίσθηση στις αγορές και στους αναλυτές ότι η επίτευξη των στόχων επιτυγχάνεται με τη λήψη μέτρων και όχι μέσα σε ένα ευνοϊκό οικονομικό περιβάλλον». Ο κ. Χαρδούβελης θεωρεί ότι «οι εκτιμήσεις για υποχώρηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας κατά 20-25 μονάδες είναι υπερβολικές ». Ο ίδιος εκτιμά ότι «οι απώλειες είναι της τάξεως των 10 μονάδων και πως μεγάλο μέρος θα καλυφθεί από τις μισθολογικές μειώσεις».

Επιπλέον, θεωρεί υπερβολικές τις εκτιμήσεις για την πτώση των επενδύσεων που προβλέπεται στο Πρόγραμμα, άποψη με την οποία συμφωνεί και ο κ. Μασουράκης. «Το Πρόγραμμα προβλέπει πτώση των επενδύσεων κατά 12% και το 2010 και το 2011. Μια τόσο μεγάλη μείωση σημαίνει ότι δεν υλοποιείται τίποτα όσον αφορά επενδύσεις σε υποδομές,ότι δεν απορροφώνται τα 24 δισ. ευρώ των πόρων που είναι διαθέσιμα για τη χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ, ότι δεν παραχωρούνται προς εκμετάλλευση αεροδρόμια,λιμάνια κτλ. με αντάλλαγμα επενδύσεις, ότι δεν κινείται τίποτα στον τομέα αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, ότι οι επενδύσεις σε κατοικίες που μειώθηκαν τα δύο τελευταία χρόνια θα συνεχίσουν να μειώνονται εφέτος και του χρόνου κ.ο.κ.» αναφέρει. Για τον λόγο αυτόν ο ίδιος πιστεύει ότι «τη διετία 2010-2011 θα υπάρξει μείωση του ΑΕΠ αλλά όχι τόσο δραστική όσο προβλέπεται στο πρόγραμμα» και ότι «η ανάκαμψη θα αρχίσει νωρίτερα,ενδεχομένως από το δεύτερο εξάμηνο του 2011».

Ενστάσεις υπάρχουν και για τις προβλέψεις του Προγράμματος για τον πληθωρισμό, σύμφωνα με τις οποίες το 2010 θα διαμορφωθεί στο 1,9%, ενώ θα είναι αρνητικός -0,4% το 2011. «Ο πληθωρισμός εφέτος θα διαμορφωθεί πολύ υψηλότερα από τις προβλέψεις. Ηδητον Μάιο ήταν 5,4%» αναφέρει ο κ. Χαρδούβελης.

Αντίλογος στα σενάρια χρεοκοπίας

Ο χαμηλός ή και αρνητικός πληθωρισμός που προβλέπει το Πρόγραμμα και οι αρνητικοί ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ το 2010 και το 2011 θεωρούνται απαραίτητες προϋποθέσεις για να οδηγηθεί ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ στο 150% το 2012 όπως προβλέπει η τρόικα, προτού αρχίσει να μειώνεται.Και με βάση αυτό το υψηλό ποσοστό γίνονται όλα τα καταστροφικά σενάρια περί χρεοκοπίας της Ελλάδας.«Η ανακοίνωση και μόνονενός λόγου χρέους προς ΑΕΠ στο 150% δημιούργησε την εντύπωση στην αγορά ότι η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη,μια και προϋποθέτει τη δημιουργία μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια,ίσως πάνω από τις κοινωνικά αποδεκτές αντοχές της χώρας μας» αναφέρει ο κ.Γκ.Χαρδούβελης, επικεφαλής οικονομολόγος της Εurobank. Σύμφωνα όμως με τις εκτιμήσεις των ελλήνων οικονομολόγων για ελαφρώς καλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης και υψηλότερο πληθωρισμό προκύπτει ότι το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ σταθεροποιείται το 2011 λίγο πάνω από το 130% και υποχωρεί νωρίτερα απ΄ ό,τι προβλέπει η τρόικα. «Αν ο πληθωρισμός το 2011 αντί για αρνητικός 0,4%, που προβλέπει η τρόικα,είναι ελαφρώς θετικός και το ΑΕΠ 0,5% υψηλότερο,τότε το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2020 αντί για 119%, που προβλέπεται στο Πρόγραμμα,διαμορφώνεται στο 72%» σημειώνει ο κ.Χαρδούβελης.

Συνεπώς, τα πράγματα δεν είναι και τόσο δραματικά όσο εμφανίζονται. Βεβαίως,το γιατί επέλεξε το ΔΝΤ η σταθεροποίηση του χρέους να γίνεται στο υψηλό αυτό επίπεδο χρέους προς ΑΕΠ, μπορεί να εξηγηθεί με πολλούς τρόπους.Σύμφωνα με τον ανώτερο διευθυντή Οικονομικών Μελετών της Αlpha Βank κ.Μιχ.Μασουράκη «κάτι τέτοιο ωθεί την κυβέρνηση να παραμείνει σε επαγρύπνηση για να μην καμφθεί η προσπάθεια δημιουργίας σημαντικών πρωτογενών πλεονασμάτων. Μόνονέτσι θα μπορέσει να ξεφύγει η χώρα από τη δυσμενή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει σε σχέση κυρίως με τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης».

Η κρίση ως... κρίση

Είναι ίσως μάταιο να ασχολείται κάποιος με τα των οικονομικών της χώρας μας, όμως ολο και περισσότερο το τελευταίο καιρό δεν μπορείς καν να το αποφύγεις, και αυτό με βάζει σε σκέψεις που καταλήγουν σ’ενα συμπέρασμα - Ο μεγάλος φόβος μου δεν είναι η υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου της χώρας ούτε η ένταση των κοινωνικών φαινομένων. Ο πραγματικά μεγάλος φόβος μου είναι ότι η οικονομική κρίση θα χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο κοινωνικής μηχανικής για να επιτύχει συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μετατρέψουν τους Έλληνες σε πρόβατα της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας.

Η πλήρης αποσύνθεση των κοινωνικών δομών της χώρας, η απόλυτη υποταγή του οικονομικά απελπισμένου αλλά και η αποδημητική πορεία χιλιάδων νεαρών Ελλήνων θα έχουν ως αποτέλεσμα τον διαμελισμό του σώματος (corpus) των Ελλήνων και την μετατροπή του ελληνικού κράτους σε μία νομικίστικη δομή επιβολής συγκεκριμένων αποφάσεων. Η απώλεια της αίσθησης της συλλογικότητος σε εθνικό επίπεδο θα διευκολύνει την δημιουργία μιας κοινωνίας κομμένης και ραμμένης στα μέτρα του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου και των διακινητών και των επιτηρητών του. Αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα και συνεχώς αναρωτιόμαστε για το τι θα πρέπει να κάνουμε; Λοιπόν η απάντηση είναι εύκολη....

Η ελληνική κοινωνία αυτή τη στιγμή, θα πρέπει να στηλώσει τα πόδια, να βασισθεί στις δικές τις δυνάμεις και με έναν συνδυασμό πείσματος και σκληρής δουλειάς να βγει από την κρίση υγιής. Και λέγοντας υγιής, δεν εννοούμε την διατήρηση της εξάρτησης, δηλαδή των σημερινών και χθεσινών παθογενειών, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Εννοούμε μία κοινωνία με δυνατές ρίζες, με αίσθηση της κοινής πορείας στον χρόνο, ισχυρούς δεσμούς αλληλεγγύης και ένα πεπρωμένο.

Είμαι πεπεισμένος ότι κάποιοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν την οικονομική κρίση για να απονευρώσουν τον Έλληνα, αλλά και άλλους ευρωπαϊκούς λαούς. Και ως πειραματόζωα εξέλεξαν εμάς. Υπάρχει όμως ακόμη περιθώριο οι σχεδιασμοί τους να αποτύχουν. Γιατί , αν στις δύσκολες στιγμές, όταν σου βάζουν ζυγό, δεν γονατίσεις, τότε γίνεσαι πιο δυνατός και αποκτάς χαρακτηριστικά που σε οδηγούν στην απελευθέρωση. Με την ευκαιρία της κρίσης, δίδεται σ' έναν λαό η ευκαιρία να επιλέξει τι θέλει για το μέλλον του. Την μετατροπή του στο γκρίζο κατάπλασμα της παγκοσμιοποίησης ή την αναγέννησή του.

Ελληνόφωνες ομάδες στην Τουρκία - Μια άγνωστη πλευρά της σύγχρονης Τουρκίας

Ένα ενδιαφέροντα άρθρο της Καθημερινής..... 

Ενα από τα πλέον ενδιαφέροντα φαινόμενα στη σύγχρονη Τουρκία αποτελεί αυτό της ύπαρξης μουσουλμανικών ελληνόφωνων ομάδων. Η παραδοσιακή ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, η αυταρχική εσωτερική δομή της Τουρκίας, η εξέγερση των Κούρδων, μαζί με την επιβίωση των στερεοτύπων για τη διαμόρφωση των νεότερων εθνών στην περιοχή μας, εμπόδισε τη μελέτη του φαινομένου αυτού. Η μετάβαση ελληνοφώνων ομάδων από το χριστιανικό θρησκευτικό σύστημα στο ισλαμικό κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης αποτελεί μέχρι σήμερα ένα θέμα άγνωστο για τη νεοελληνική επιστήμη. Το φαινόμενο αυτό έχει εμφανιστεί σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Από την Κύπρο και την Πελοπόννησο έως την Ηπειρο και τον Πόντο.

Σήμερα όμως, η δημόσια εμφάνιση όσων από τις ομάδες αυτές επιβιώνουν διευρύνει το ερευνητικό ενδιαφέρον. Η βιβλιογραφική και αρθρογραφική παρουσία των ελληνόφωνων ομάδων της Τουρκίας είναι πλέον γεγονός. Η αρχή έγινε πριν από μερικά χρόνια με την Tanju Izbek, η οποία έλαβε το βραβείο Ιπεκτσί για μια νουβέλα της στο κρητικό ιδίωμα, όπως αυτό μιλιέται σήμερα στην περιοχή της Gunda (τα παλιά Μοσχονήσια). Πιθανότατα, σύμφωνα με το τουρκικό περιοδικό Actuel, να υπήρχαν πολιτικές ομάδες στη Βόρεια Τουρκία που δραστηριοποιούνταν, πριν από το πραξικόπημα του '80, γύρω από τον πολιτισμό του Πόντου. Το 1996 εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον εκδοτικό οίκο Belge, το κλασσικό πλέον βιβλίο του Omer Asan με τίτλο "Pontos Kulturu", δηλαδή: Ο πολιτισμός του Πόντου. Σήμερα υπάρχουν τέσσερις ελληνόφωνες ομάδες στην Τουρκία: κρητική, ποντιακή, μακεδονική και κυπριακή. Κάθε μια απ' αυτές έχει εξαιρετικό ιστορικό ενδιαφέρον. Η έκφραση είναι γεγονός ιδιαίτερης σημασίας, εφόσον αναδεικνύει μια άγνωστη πλευρά της σύγχρονης τουρκικής κοινωνίας, που ολοένα γίνεται σημαντικότερη.

Η δημόσια εμφάνιση των ομάδων αυτών δεν αφορά μόνο στην τουρκική κοινωνία, η οποία συνειδητοποιεί αργά τον πολυεθνοτικό της χαρακτήρα, καθώς και στους εθνογενετικούς της μύθους. Αφορά παράλληλα και στην ελληνική, γιατί της αποκαλύπτει τον τρόπο συγκρότησης των σύγχρονων εθνικών κρατών στην περιοχή μας και το αδιέξοδο των ενδιάμεσων ομάδων -γέννημα της ιστορίας- οι οποίες υποχρεώθηκαν να ενταχθούν στο κράτος που είχε ως ιδεολογικό υπόβαθρο το δικό τους θρησκευτικό δόγμα. Η κρητική και η κυπριακή, από τις τέσσερις αυτές ομάδες -οι οποίες στη διαχρονική τους παρουσία ταυτίστηκαν ως μουσουλμανικές με την οθωμανική αυτοκρατορία- συγκρούστηκαν με το επαναστατικό κίνημα των χριστιανών Ελλήνων. Εμμέσως υπέστη τις συνέπειες της ελληνοτουρκικής σύγκρουσης και η μακεδονική, η οποία υποχρεώθηκε με βάση τη συμφωνία ανταλλαγής των πληθυσμών να εγκαταλείψει τα γενέθλια εδάφη της περιοχής του Αλιάκμονα και της Κοζάνης και να αναχωρήσει για την Τουρκία το 1824.

Η διαμόρφωση του φαινομένου

Η κατανόηση του φαινομένου της επιβίωσης ελληνόφωνων μουσουλμανικών πληθυσμών απαιτεί την υπέρβαση της σημερινής εικόνας που έχουμε για τις σχέσεις ισλαμισμού και χριστιανισμού, καθώς και για τις σύγχρονες αρχές συγκρότησης των μονοεθνικών κρατών.

Θα πρέπει να δεχθούμε ότι το σημερινό τείχος που υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και τους γείτονές μας, σε θρησκευτικό επίπεδο, είναι μια πραγματικότητα της τελευταίας ιστορικής περιόδου. Για εκατονταετίες υπήρχε ένα ανακάτεμα εθνών και θρησκειών. Αν σήμερα ο διαχωρισμός είναι απόλυτος μεταξύ άσπρου και μαύρου, εντούτοις, για μεγάλο διάστημα, υπήρχε ανάμεσά τους ένας εκτεταμένος γκρίζος χώρος. Για να κατανοήσουμε το φαινόμενο που σήμερα εξετάζουμε θα πρέπει να δούμε τη διαπλοκή του Ισλάμ με τον Ελληνισμό σε χρονικό και γεωγραφικό επίπεδο. Από τον 14ο αιώνα συναντιούνται Ελληνες στους χώρους της νέας θρησκείας. Ο περιηγητής Ιμπντί Μπατούτα γράφει ότι συνάντησε στον ποταμό Κούμα, κοντά στην πόλη Ματζάρ, το αναχωρητήριο του μουσουλμανικού τάγματος Αχμεδέ στο οποίο όπως γράφει «διεβίουν σε κοινή ζωή Δερβίσες, Αραβες, Πέρσες, Τούρκοι και Ελληνες».

Ο εξισλαμισμός μέρους των Ελλήνων ανοίγει την δίοδο για να εισχωρήσουν στον ισλαμικό χώρο οι ελληνικές φιλοσοφικές δοξασίες. Οι σοφιστικές απόψεις για παράδειγμα εκφράζονται με τους "σούφι", το θρησκευτικό τάγμα των δερβίσηδων. Ο δημιουργός του, Τζελαδεδίν Ρουμί, χρησιμοποιεί την ελληνική γλώσσα - όπως μιλιόταν κατά τους μέσους χρόνους στην Καππαδοκία. Τα μελωδικά κείμενα των δερβίσηδων αποτελούν προσαρμογή των βυζαντινών μελωδιών στις νέες ανάγκες.

Ο Μ.Ρικό, γραμματέας του Βρετανού πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρει το 1670 ότι στον ισλαμικό κόσμο υπάρχει «μεγάλη ποικιλία γνωμών και απόψεων, ασυγκρίτως μεγαλύτερα από τον χριστιανικό κόσμο». Ο Ρικό θεωρεί ότι η είσοδος νέων εθνών στο μουσουλμανικό χώρο δημιουργεί το κατάλληλο κλίμα. Γράφει: «Δεδομένου ότι την καλλίτερη μερίδα των νέων εθνών αποτελούν οι Ελληνες και ότι δεν ικανοποιήθηκαν με τις ονειροπολήσεις του Κορανίου, αυτοί που άλλοτε υπήρξαν διδάσκαλοι των επιστημών από τις οποίες τους απέμεινε κάποια συγκεχυμένη γνώση, αφού προσέθεσαν στη νέα τους θρησκεία παλιές παραδόσεις και κάποιες γνώμες αρχαίων φιλοσόφων, δημιούργησαν μέρος της ποικιλίας των γνωμών για τις οποίες μιλούμε».

Η ύπαρξη ελληνόφωνων ομάδων στην σύγχρονη Τουρκία, εκτός από μια εντυπωσιακή επιβίωση που ενθουσιάζει τους ιστορικούς, τους γλωσσολόγους και τους λαογράφους, μπορεί να αποτελέσει και μια αποτελεσματική και μόνιμη γέφυρα φιλίας μεταξύ των δύο πλευρών του Αιγαίου. Η πιθανή εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας κάνει, ίσως, εφικτή την προσέγγιση των δύο λαών. Η ανάδειξη των κοινών στοιχείων βοηθά, κατ' αρχάς στο να γίνει κατανοητή η διαδικασία διαμόρφωσης των σύγχρονων κρατών στην περιοχή μας και να γίνει επίσης ο απολογισμός για τις διάφορες παραμέτρους που καθόρισαν τα πολιτικά αποτελέσματα στην εποχή του έθνους - κράτους.

Του Βλάση Αγτζίδη διδάκτωρ σύγχρονης ιστορίας του ΑΠΘ

Πηγή: Καθημερινή