Το ισραηλινό ναυτικό σταμάτησε τον «στολίσκο της ελευθερίας»

Τουλάχιστον 10 άτομα σκοτώθηκαν από την ισραηλινή επιδρομή στη διεθνή ανθρωπιστική νηοπομπή που κατευθυνόταν προς τη Λωρίδα της Γάζας.

Αυτή είναι η απόδειξη ότι το Κράτος του Ισραήλ δεν αμύνεται για την ύπαρξη του ούτε μάχεται με τους Εχθρούς του. Το Ισραήλ επιθυμεί να τρομοκρατήσει τους ακτιβιστές για να σταματήσουν. Όμως η αλήθεια ειναι ότι διέπραξε έγκλημα για το οποίο αρμόδια είναι η διεθνή δικαιοσύνη.

Ταυτόχρονα και άμεσα ο ΟΗΕ οφείλει να αναλάβει την προστασία των πλοίων και με στρατιωτική δύναμη να επιβάλει την παράδοση της Βοήθειας την προστασία της Γάζας και την ειρήνη στην περιοχή.

"Απαίτηση όλων είναι να βγούνε τα ονόματα των δημοσιογράφων που τα έπαιρναν από την siemens"

Είναι απαίτηση όλου του κόσμου να μάθει ποιοι είναι οι 40 δημοσιογράφοι που τα άρπαζαν από την siemens. Βγήκαν τα ονόματα των πολιτικών αλλά όχι των δημοσιογράφων που είναι η πρώτη εξουσία και ξεπερνάνε ακόμα και την πολιτική σαπίλα. Δεν σας κάνει εντύπωση πως έστω και 3-4 ονόματα πολιτικών έχουν βγει στην δημοσιότητα αλλά όχι και ...
αυτά των δημοσιογράφων; Θυμάστε πόσο καιρό το φωνάζουμε οι άνθρωποι ότι υπάρχουν ονόματα δημοσιογράφων και παρακαλούσαμε τον Τάσο Τέλλογλου να αποκαλύψει ποιοι είναι μιας και έχει τα αρχεία της siemens; Ακούσατε τίποτα;

Η ώρα του απολογισμού και των μεγάλων αποφάσεων.

Το 2010, με τη Συμφωνία Ελλάδος – ΔΝΤ/Ε.Ε., επιχειρείται ανοικτά η ακύρωση της υπερχρεωμένης Ελληνικής Δημοκρατίας, της εθνικής μας κυριαρχίας-ανεξαρτησίας και ίσως η ολοκληρωτική διάλυση της χώρας μας.

Μετά από την υπογραφή αυτής της συμφωνίας, το μέλλον της Ελλάδας και του Ελληνισμού προβλέπεται δυσοίωνο. Το εξωτερικό χρέος της χώρας είναι ήδη σε ποσοστό 120% επί του ΑΕΠ, ενώ μετά την ολοκλήρωση της εκταμίευσης του πακέτου των 110 δις ευρώ από ΔΝΤ-Ε.Ε. θα ξεπεράσει το 150% του ΑΕΠ. Η άποψή μας είναι ότι στο σημείο που φθάσαμε, η αποφυγή της χρεοκοπίας ήταν αδύνατη χωρίς τη βοήθεια της Ε.Ε., και αν αυτό δεν επαρκούσε, και του ΔΝΤ.

Είναι, επίσης, παράλογο και άδικο να φορτώνονται όλες οι ευθύνες στην παρούσα κυβέρνηση, παρά τα προεκλογικά και μετεκλογικά της λάθη. Η κατάσταση της χώρας όταν ανέλαβε η παρούσα κυβέρνηση ήταν ήδη τραγική και οι ευθύνες όλων, κομμάτων και προσώπων, φαίνονται καθαρά στο διάγραμμα που δημοσιεύουμε.

Φυσικά, η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση έχει ευθύνες επειδή όταν είχε νωπή λαϊκή εντολή και τη στήριξη μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού, δεν κινήθηκε άμεσα για να αποσοβήσει τον τεράστιο κίνδυνο που παραμόνευε λόγω της τραγικής κατάστασης στην οποία παρέδωσε τη χώρα η προηγούμενη κυβέρνηση, ούτε αξιοποίησε τη γεωπολιτική θέση της πατρίδας μας, για να εξασφαλίσει τη στήριξη από τις ισχυρές χώρες της Ε.Ε. (Γερμανία, Γαλλία), τη Ρωσία και την Κίνα.

Εν πάση περιπτώσει, ας δεχτούμε ότι εδώ που φτάσαμε, δεν γινόταν αλλιώς.
Η χώρα μας έχει υπογράψει μια συμφωνία με εξαιρετικά επαχθείς όρους, και πρέπει να την τηρήσουμε, τουλάχιστον όσο έχουμε ανάγκη τα κεφάλαια που προβλέπονται σ’ αυτήν, για να έχει μέλλον η Ελλάδα και ο Ελληνισμός.

Αφού ξεπεραστεί η κορυφή της κρίσης θα πρέπει να διαχειριστούμε την κρίση δημιουργικά και χωρίς να επαναλάβουμε όλοι μας, λαός, πολιτικοί και κόμματα, τα λάθη που μας έφεραν ως εδώ. Και για να μην επαναληφθούν τα λάθη, πρέπει να τα εντοπίσουμε και να αποδοθούν οι ανάλογες ευθύνες.

Θα πρέπει να να εισέρθουμε όλοι σ'ένα εθνικό και παλλαϊκό διάλογο που να αρχίσει τον απολογισμό και την απόδοση ευθυνών, αφού μόνο μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορεί να υπάρχει επόμενη ημέρα.

Για το λόγο αυτό, για να έχουμε ένα αξιόπιστο και αντικειμενικό εργαλείο μελέτης και προβληματισμού, δημοσιεύω τον πίνακα της εξέλιξης του Δημόσιου Χρέους της Ελλάδος από το 1970 μέχρι το 2010, για να μπορέσουμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα και να ανακαλύψουμε την αλήθεια. Αρκεί να βρούμε τη δύναμη. Γιατί το θέμα αυτό, του απολογισμού και της απόδοσης ευθυνών, δεν είναι εύκολη υπόθεση, αφού πρόκειται για διαδικασία που πρέπει να κάνουμε όλοι μας πρώτα εσωτερικά, με θάρρος, ειλικρίνεια και ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας και το μέλλον της χώρας και μετά να αναζητήσουμε τις ευθύνες των άλλων.

Πιστεύω πραγματικά ότι ένας από τους λόγους που μας οδήγησαν στον γκρεμό, και όχι απλά στο χείλος της καταστροφής, είναι η πολιτική συμπεριφορά του καθενός από μας, που επέτρεψε την εξέλιξη και τη δράση ενός πολιτικού σκηνικού που, όπως φαίνεται και από το αποτέλεσμα, ήταν ανίκανο να χειριστεί τις τύχες της πατρίδας και του έθνους.
Επιτρέψαμε σε πρόσωπα και κόμματα να εκμεταλλευτούν τραγικά ιστορικά γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας μας, όπως ο Εθνικός Διχασμός (1914-1922) και ο Εμφύλιος (1944-1949), και να τα χρησιμοποιήσουν έτσι ώστε ο Έλληνας να συμπεριφέρεται με βάση το συναίσθημα και όχι τη λογική.

Με άλλα λόγια, εκμεταλλεύθηκαν τις πληγές που έχει στο σώμα του ο Ελληνισμός από τραγικές στιγμές του παρελθόντος, μας «τύφλωσαν» με κενά και φθηνά ιδεολογήματα και προκαταλήψεις, εξουδετέρωσαν την κριτική και την πολιτική σκέψη του Έλληνα, αλλοίωσαν τα βασικά χαρακτηριστικά της παραδοσιακής ελληνικής κοινωνίας και έσπειραν καινούργιους σπόρους μίσους και μισαλλοδοξίας για να συνεχίσουν να κάνουν τη «δουλειά» τους.

Με την τακτική τους αυτή κατάφεραν να αντικαταστήσουν πρώτα απ’ όλα τη λογική με το φανατισμό και τον παραλογισμό, την αξιοκρατία με τη φαυλοκρατία, την αλήθεια με το ψέμα, το διάλογο με τον κομματικό μονόλογο, τη δημοκρατία με τον έρποντα κομματικό και συνδικαλιστικό φασισμό, τη συλλογικότητα και την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία με το φιλοτομαρισμό, την εντιμότητα με τη δολιότητα, την ομορφιά του νέου με τον «εκσυγχρονισμό», τις ευγενείς ιδέες με το φθηνό λαϊκισμό, την ηθική της κοινωνίας με την «ηθική» του κόμματος, που κατάντησε να είναι συνώνυμη με την ανηθικότητα, τον πατριωτισμό και την αγάπη προς τον Ελληνισμό με τον εθνομηδενισμό, και άλλα πολλά, τόσα όσα χρειάζονταν για να μας φέρουν εδώ που μας έφεραν.

Και όλα αυτά γιατί! Γιατί όλα αυτά τα καταστροφικά χρόνια τα κόμματα ήταν αυτά που καθόριζαν την ηθική στην κοινωνία, αντί να γίνει το αντίθετο.

Να δούμε λοιπόν με προσοχή τον πίνακα που παραθέτουμε, να σκεφτούμε χωρίς προκαταλήψεις όσα ζήσαμε τα τελευταία τριάντα χρόνια, να κάνουμε όλοι μας την εσωτερική διαδικασία που θα μας απελευθερώσει από κομματικά δεσμά και προκαταλήψεις, για να βρούμε τα «κλειδιά» της φυλακής που φυλάκισαν και τύφλωσαν τον ελληνικό λαό.

Όλη αυτή η διαδικασία είναι δύσκολη και χρειάζεται θάρρος και γενναιότητα για να τελεσφορήσει, όπως οτιδήποτε μεγάλο και δυνατό. Όμως αυτό είναι απαραίτητο να γίνει, για να προχωρήσουμε μπροστά. Είναι προϋπόθεση για να φυτρώσει και να αναπτυχθεί στην κοινωνία ένα κίνημα ηθικής, αρχών, ιδεών και ευθύνης απέναντι στο λαό, το έθνος και την πατρίδα, ένα κίνημα που θα τιμωρήσει παραδειγματικά όσους διεφθαρμένους πολιτικούς, γιατί, εν τέλει, αυτοί έχουν την καίρια ευθύνη για την κατάντια της χώρας. Ένα κίνημα που θα γκρεμίσει τη φαυλοκρατία, την ανευθυνότητα και το λαϊκισμό, θα διαχειριστεί με ευθύνη τη σοβούσα κρίση και θα αναγεννήσει την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.

Η κυβέρνηση του ΔΝΤ είναι εδώ με το γνωστό "αποφασίζομεν και διατάσσομεν"

Η επιστολή του ΔΝΤ στον Λοβέρδο θέτει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, αυτό της κατάργησης του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα. Με την τακτική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στέλνει ραβασάκια στην Αθήνα και δίνει εντολές.....

H υπόθεση με την επιστολή του ΔΝΤ στον Ανδρέα Λοβέρδο και οι πιέσεις για αλλαγές στα εργασιακά και συνταξιοδοτικά δεν είναι μια απλή υπόθεση. Δεν είναι μια εργασία που βάζει το Ταμείο στην κυβέρνηση και πρέπει σε λίγο χρόνο να διεκπεραιώσει. Είναι κάτι πολύ σοβαρό που απειλεί όλη τη χώρα.

Πρόκειται για καθαρή αποικιοκρατική αντίληψη ή μάλλον για επιβεβαίωση ότι έχουμε κυβέρνηση που δεν κυβερνά. Οι αποφάσεις λαμβάνονται στις ΗΠΑ όπου και βρίσκεται το ΔΝΤ και μάλιστα δεν περνούν καθόλου από Βρυξέλλες για να τις εγκρίνει και ο έτερος παίκτης στο πακέτο στήριξης.

Με την τακτική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στέλνει ραβασάκια στην Αθήνα και δίνει εντολές. Εκλεγμένοι βουλευτές και υπουργοί στην Ελλάδα αδυνατούν να βάλουν φρένο στις απαιτήσεις του ΔΝΤ. Δεν αμφιβάλλουμε για τις καλές προθέσεις του κ. Λοβέρδου ή της κυβέρνησης στο εργασιακό και συνταξιοδοτικό. Όμως, δεν υπάρχει πια καμιά δύναμη που θα επιβάλλει ότι η ελληνική κοινωνία απαιτεί κι όχι ότι επιδιώκει το ΔΝΤ.

Το ζήτημα, πέρα από βαθύτατα σοβαρό είναι και έμμεση απαγόρευση του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα. Άλλος ψηφίζεται και θα ψηφιστεί και μετά ΠΑΣΟΚ κι άλλος θα κινεί τα νήματα. Για σοβαρά ζητήματα όπως πότε και πόση σύνταξη θα πάρουμε θα αποφασίζει το ΔΝΤ. Η ελληνική κυβέρνηση το πολύ – πολύ να πάρει καμιά απόφαση για το ποιος θα πάει το 2011 στη Γιουροβίζιον.

Υπό αυτό το πρίσμα γίνεται φανερό ότι η κυβέρνηση βρίσκεται με ένα πιστόλι στον κρόταφο. Ή υποκύπτεις ή δεν παίρνεις τη δεύτερη δόση του δανείου και χρεοκοπείς, λέει το ΔΝΤ.

Πόσο μπορεί να αντέξει μια κυβέρνηση κάτω από τη μπότα του κατακτητή;

Με επιστολή προς τους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας, οι εμπειρογνώμονες της τρόικας (Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ΕΕ και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου) ζητούν την άμεση αλλαγή του ασφαλιστικού συστήματος και συγκεκριμένα:

* Πλήρης σύνταξη να δίνεται στα 40 χρόνια με ποινή 6% κάθε έτος για όποιον επιθυμεί να βγει νωρίτερα στη σύνταξη

* Μείωση των ταμείων σε τρία χωρίς τις εξαιρέσεις των ταμείων των δημοσιογράφων, μηχανικών, γιατρών και δικηγόρων

* Μείωση συντάξεων χηρείας, οι οποίες να μην δίνονται πριν τα 50 έτη και βάσει εισοδηματικών κριτηρίων για κάτω των 65 ετών ενώ «ψαλίδι» μπαίνει και στις συντάξεις χηρείας

Kάτι τρέχει...Τούρκοι πεζοναύτες ανέλαβαν υπηρεσία βόρεια από την Κέρκυρα!!!

Κίνηση στρατηγικής που πιθανότατα θα φέρει τα πάνω-κάτω στο σχεδιασμό των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων

Το αλβανικό κοινοβούλιο ενέκρινε νόμο περί εισόδου και προσωρινής(;) παραμονής τουρκικής ναυτικής μονάδας. Την είδηση μετέδωσε αργά τη νύχτα της Δευτέρας το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο “Ανατολή”.

Σύμφωνα με το τηλεγράφημα, “ο νόμος αφορά την ανάληψη καθηκόντων εκ μέρους της τουρκικής στρατιωτικής δύναμης 1.125 ατόμων στα αλβανικά χωρικά ύδατα και αποσκοπεί στην ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ του τουρκικού και του αλβανικού στόλου”.

Η ουσία είναι πως πρόκειται για μια κίνηση στρατηγικής που θα αναγκάσει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να μεταφέρουν την προσοχή τους εκτός απ΄το Αιγαίο και στο Ιόνιο, καθώς ο αριθμός των 1125 ανδρών είναι ιδιαίτερα μεγάλος για να δικαιολογήσει απλώς "την ανάπτυξη της συνεργασίας", ενώ το πόσο "προσωρινή" θα είναι αυτή η παραμονή δεν διευκρινίζεται.

The heresy of the Greeks offers hope

This article by renowned journalist John Pilger regarding the Greek economic crisis is to say the least, a very interesting read.

The heresy of the Greeks offers hope
20 May 2010
In his latest column for the New Statesman, John Pilger inverts the perception of Greece as a "junk country" and sees hope in the uprising of ordinary Greeks protesting against the "bailout" of an economy plunged into debt by the tax-evading rich. Greece, he writes, is a microcosm for the developed world, where class war are the words seldom used because they are the truth.

As Britain’s political class pretends that its arranged marriage of Tweedledee to Tweedledum is democracy, the inspiration for the rest of us is Greece. It is hardly surprising that Greece is presented not as a beacon but as a “junk country” getting its comeuppance for its “bloated public sector” and “culture of cutting corners” (the Observer). The heresy of Greece is that the uprising of its ordinary people provides an authentic hope unlike that lavished upon the warlord in the White House.

The crisis that has led to the “rescue” of Greece by the European banks and the International Monetary Fund is the product of a grotesque financial system which itself is in crisis. Greece is a microcosm of a modern class war that is rarely reported as such and is waged with all the urgency of panic among the imperial rich.

What makes Greece different is that within its living memory is invasion, foreign occupation, betrayal by the West, military dictatorship and popular resistance. Ordinary people are not cowed by the corrupt corporatism that dominates the European Union. The right-wing government of Kostas Karamanlis, which preceded the present Pasok (Labour) government of George Papandreou, was described by the French sociologist Jean Ziegler as “a machine for systematic pillaging the country’s resources”.

The machine had infamous friends. The US Federal reserve Board is investigating the role of Goldman Sachs and other American hedge fund operators which gambled on the bankruptcy of Greece as public assets were sold off and its tax-evading rich deposited 360 billion euros in Swiss banks. The largest Greek ship-owners transferred their companies abroad. This haemorrhage of capital continues with the approval of the European central banks and governments.

At 11 per cent, Greece’s deficit is no higher than America’s. However, when the Papandreou government tried to borrow on the international capital market, it was effectively blocked by the American corporate ratings agencies, which “downgraded” Greece to “junk”. These same agencies gave triple-A ratings to billions of dollars in so-called sub-prime mortgage securities and so precipitated the economic collapse in 2008.

What has happened in Greece is theft on an epic, though not unfamiliar scale. In Britain, the “rescue” of banks like Northern Rock and the Royal Bank of Scotland has cost billions of pounds. Thanks to the former prime minister, Gordon Brown, and his passion for the avaricious instincts of the City of London, these gifts of public money were unconditional, and the bankers have continued to pay each other the booty they call bonuses. Under Britain’s political monoculture, they can do as they wish. In the United States, the situation is even more remarkable, reports investigative journalist David DeGraw, “[as the principal Wall Street banks] that destroyed the economy pay zero in taxes and get $33 billion in refunds”.

In Greece, as in America and Britain, the ordinary people have been told they must repay the debts of the rich and powerful who incurred the debts. Jobs, pensions and public services are to be slashed and burned, with privateers in charge. For the European Union and the IMF, the opportunity presents to “change the culture” and dismantle the social welfare of Greece, just as the IMF and the World Bank have “structurally adjusted” (impoverished and controlled) countries across the developing world.

Greece is hated for the same reason Yugoslavia had to be physically destroyed behind a pretence of protecting the people of Kosovo. Most Greeks are employed by the state, and the young and the unions comprise a popular alliance that has not been pacified; the colonels’ tanks on the campus of Athens University remain a political spectre. Such resistance is anathema to Europe’s central bankers and regarded as an obstruction to German capital’s need to capture markets in the aftermath of Germany’s troubled reunification.

In Britain, such has been the 30-year propaganda of an extreme economic theory known first as monetarism then as neo-liberalism, that the new prime minister can, like his predecessor, describe his demands that ordinary people pay the debts of crooks as “fiscally responsible”. The unmentionables are poverty and class. Almost a third of British children remain below the breadline. In working class Kentish Town in London, male life expectancy is 70. Two miles away, in Hampstead, it is 80. When Russia was subjected to similar “shock therapy” in the 1990s, life expectancy nosedived. A record 40 million impoverished Americans are currently receiving food stamps: that is, they cannot afford to feed themselves.

In the developing world, a system of triage imposed by the World Bank and the IMF has long determined whether people live or die. Whenever tariffs and food and fuel subsidies are eliminated by IMF diktat, small farmers know they have been declared expendable. The World Resources Institute estimates that the toll reaches 13-18 million child deaths every year. “This,” wrote the economist Lester C. Thurow, “is neither metaphor nor simile of war, but war itself.”

The same imperial forces have used horrific military weapons against stricken countries whose majorities are children, and approved torture as an instrument of foreign policy. It is a phenomenon of denial that none of these assaults on humanity, in which Britain is actively engaged, was allowed to intrude on the British election.

The people on the streets of Athens do not suffer this malaise. They are clear who the enemy is and they regard themselves as once again under foreign occupation. And once again, they are rising up, with courage. When David Cameron begins to cleave £6 billion from public services in Britain, he will be bargaining that Greece will not happen in Britain. We should prove him wrong

source: http://www.johnpilger.com/page.asp?partid=576

Το τι μας απειλεί, βρίσκεται στις τράπεζες!

Θ'αρχίσω θυμίζωντας τα λόγια του οικονομολόγου, κ. Β. Βιλιάρδου:
«…η χρήση εκ μέρους της όποιας κυβέρνησης του «δανείου έσχατης ανάγκης» που μας ενέκρινε η Ευρωζώνη, σε συνεργασία με το ΔΝΤ, θα ήταν ποινικά κολάσιμη πράξη –ένα έγκλημα καλύτερα- κατά του συνόλου των ελεύθερων Ελλήνων πολιτών. Το ίδιο ισχύει και για οποιεσδήποτε τυχόν «ιδιωτικοποιήσεις» κερδοφόρων κοινωφελών επιχειρήσεων του δημοσίου, οι οποίες ανήκουν στους πολίτες της χώρας, ενώ δεν έχει καμιά κυβέρνηση την εξουσιοδότηση να τις «εκποιήσει».

Μας λένε πως πρέπει να στερηθούμε μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα και πρέπει να γυρίσει η κοινωνία στο μεσαίωνα, γιατί «κάποιοι πολιτικοί» έφαγαν τα λεφτά.

Δεν μπαίνουν στον κόπο να εξηγήσουν τον παραλογισμό που βγάζει μάτια:

Πως γίνεται τα πιο ανεπτυγμένα κράτη του κόσμου να είναι καταχρεωμένα;

Πως γίνεται το παγκόσμιο ΑΕΠ να πολλαπλασιάζεται σε λίγα χρόνια (από 6 τρις δολάρια το 2004 έφτασε τα 54 τρις δολάρια -9πλασιασμός- το 2007) και όμως να «μην υπάρχουν λεφτά για μισθούς και συντάξεις» και η ανεργία να έχει σκαρφαλώσει στα ύψη;

Πως γίνεται η Αμερική να εκδίδει δολάρια με τους τόνους και αντί η αξία του να μειώνεται, αυτή να παραμένει σταθερή ή και να αυξάνεται;

Πως γίνεται να υπάρχει μια φούσκα/ωρολογιακή βόμβα αξίας 57 τρις δολαρίων σε σύνθετα δομημένα χρηματιστηριακά προϊόντα, που αποτελεί στην κυριολεξία ένα κουβάρι που κανείς δεν γνωρίζει ποιος έχει ασφαλίσει ποιον, γιατί και από πού θα πληρωθεί όταν χρεοκοπήσει ο ασφαλιζόμενος πελάτης (ιδιώτες και κράτη) και απειλεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή και να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία στο χάος και κανείς να μην αποφασίζει να κάνει κάτι για να την απασφαλίσει;

Πως γίνεται τα Μέσα Ενημέρωσης να είναι στα χέρια μιας χούφτας κεφαλαιοκρατών (που πληρώνουν απίστευτα ποσά τα διορισμένα παπαγαλάκια τους σ αυτά) και ο κόσμος να... περιμένει αντικειμενική ενημέρωση απ αυτά (όπως θάπρεπε σε μια κοινωνία με στοιχειώδη αξιοπρέπεια) και όχι προπαγάνδα υπέρ των συμφερόντων τους;

Πως γίνεται να μην υπάρχει σάλιο για τον «κυρίαρχο λαό» και να βρίσκονται κάθε τόσο δεκάδες δις «εγγυήσεις» για τις τράπεζες; Και τι σημαίνει «εγγυήσεις»; Ποιος εγγυάται και ποιος πληρώνει σε περίπτωση κατάρρευσης της τράπεζας;

Πως γίνεται να μην υπάρχει σάλιο για την Ελλάδα τη μια στιγμή και την άλλη να φανερώνονται και να συγκεντρώνονται 720 δις ευρώ για τη διάσωση της ευρωσυμμορίας - που όταν οι λαοί απορρίπτουν το «ευρωσύνταγμά» της, το βαφτίζει Συνθήκη της Λισαβόνας και το θέτει σε ισχύ χωρίς έγκρισή της απ τους λαούς -και της παγκόσμιας συμμορίας– που αυτοαποκαλείται «αγορές» και κανείς δεν ξέρει αν και κατά πόσο ξεχωρίζει απ τους κερδοσκόπους;

Ποιος πιστεύει σήμερα τον «μονόδρομο» της πολιτικο-απατεώνιας, όταν καθηγητές (Στίγκλιτς, Μητρόπουλος, Ρωμανιάς), οικονομολόγοι (Γουάϊνμπεργκ, ο επικεφαλής οικονομολόγος της μεγαλύτερης τράπεζας της Γερμανίας Deutsche Bank Τόμας Μάϊερ, Δραγασάκης, Βεργόπουλος, Βαρουφάκης, Μπ. Αϊχενγκριν), σημαντικές οικονομικές εφημερίδες, τραπεζίτες κά προτείνουν εναλλακτικές αξιόπιστες λύσεις; Πότε διοργανώθηκε μια σοβαρή συζήτηση, όλων αυτών μπροστά στον ελληνικό λαό, τον μόνο αρμόδιο και «κυρίαρχο» να αποφασίσει, απ τους κυβερνώντες «οπαδούς της διαβούλευσης και της διαφάνειας»;

Ποιος πιστεύει τη συμμορία, που έχει φέρει τον κόσμο στη σημερινή κατάσταση παράνοιας, τα παπαγαλάκια τους, που τη μια μέρα δηλώνουν ότι δεν θα πάρουν άλλα μέτρα και την άλλη παίρνουν τρις χειρότερα; Που τη μια δηλώνουν ότι θα τα καταφέρουμε μόνοι μας και την άλλη μιας στέλνουν στα νύχια του ΔΝΤ; Που μας υπόσχονται καλύτερες μέρες, αγκαλιασμένοι σ ένα χορό του Ζαλόγγου μ ένα σύστημα που το μόνο σίγουρο είναι οι συχνότερες, βαθύτερες και καθολικότερες κρίσεις του (αν ποτέ καταφέρει να βγει απ τα παλιρροϊκά κύματα της σημερινής;).

Για να υπάρχει η παραμικρή ελπίδα των λαών για το μέλλον, το πρώτο, το πιο επείγον καθήκον σήμερα, είναι να βγει στο φως ο πιο σκοτεινός μηχανισμός του συστήματος, απ όπου αντλεί και τη δύναμή του: το τραπεζικό σύστημα. Η κοινωνία πρέπει να έχει τον πλήρη έλεγχο αυτής της λειτουργίας. Πλήρης διαφάνεια και λαϊκός έλεγχος σ όλο το εύρος του και σ όλες τις εκφάνσεις του.

Το τραπεζικό σύστημα είναι το κέντρο της λειτουργίας της σημερινής κοινωνίας, το κυκλοφοριακό της σύστημα, η καρδιά της, η πηγή της δύναμής της. Σήμερα η κοινωνική δύναμη έχει μεταλλαχθεί σε κεφάλαιο: ένα καρκίνωμα που ρουφά την ενέργεια της κοινωνίας και τη στρέφει εναντίον της.

Αν μια πρόταση προς την κοινωνία θέλει να έχει την πιο στοιχειώδη αξιοπιστία και προοπτική για το μέλλον, αυτό είναι το πρώτο και πιο επείγον καθήκον που πρέπει να προβάλλει.

Αντίθετα, οι πολιτικές που συνεχίζουν να συγκαλύπτουν και να υπερασπίζονται τη συνέχιση της άλωσης της καρδιάς της ισχύος της κοινωνίας απ την «ιδιωτική πρωτοβουλία», παρ όλες τις αποκαλύψεις των εγκλημάτων της και τις επιπτώσεις της εγκληματικής φύσης της, εγκληματούν οι ίδιες, οι εκπρόσωποί της και όσοι τους συγκαλύπτουν και θα πρέπει να λογοδοτήσουν γι αυτό.

Σήμερα έχει ανοίξει ένα ρήγμα σ αυτό το σημείο του συστήματος: η εμπειρία των μαζών, τα αποτελέσματα της δράσης και λειτουργίας του συστήματος, κάνουν εύκολα κατανοητή και μισητή και στα πιο καθυστερημένα στρώματα το ρόλο της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» στις τράπεζες. Τα ΜΜΕ δεν μπορούν να είναι «αποτελεσματικά» εδώ. Όλες οι δυναμεις των προοδευτικών θα πρέπει να ξεσηκοθούν και να χτυπήσουν το κεφάλαιο της Νέας Τάξης να πέσει φώς στις «λειτουργίες» του.

ΥΓ΄ - Γιατί κανείς δεν ελέγχει τον ρόλο των τραπεζών στην σημερινή ελληνική και παγκόσμια κρίση; Γιατί έχουμε (ξε)χάσει το πραγματικό σημείο εκκίνησης της επικείμενης παγκόσμιας εξαθλίωσης; Γιατί δεν τολμούν οι κυβερνήσεις να ελέγξουν τα τραπεζικά ιδρύματα αλλά αποδέχονται τις αντιλαϊκές πρακτικές τους που μόνο προβλήματα συσσωρεύουν στις κοινωνίες; Γιατί οι τράπεζες εξαπατούν, αρπάζουν χρήμα και ποτέ κανείς τραπεζίτης δεν αντιμετωπίζει το νόμο; Γιατί; Γιατί; Γιατί;;;;;;

Η COSCO ψάχνει να επενδύσει, εμείς γιατί περιμένουμε;

Αν πραγματοποιήσει τις… μισές επενδύσεις στην Ελλάδα, από όσες σχεδιάζει ο επικεφαλής της κινεζικής εταιρίας COSCO Γουέι Ζιαφού, τότε θα αποδειχθεί ότι η «βιασύνη» του Γιώργου Παπανδρέου να βάλει τη χώρα υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ και της Ε.Ε. μόνο εκ του πονηρού μπορεί να είναι.
Με τις λέξεις «Θα χρησιμοποιήσουμε την επιρροή μας για να προσελκύσουμε και άλλες ναυτιλιακές εταιρείες για να υποστηρίξουν τη χώρα σας. Θα προσελκύσουμε τα διεθνή κεφάλαια στο λιμάνι σας, στη χώρα σας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Ζιαφού, που εν μέσω οικονομικής κρίσης θέλει να μας δείξει το σωστό δρόμο.... Μας βάζει σε σκέψεις εαν πραγματικά αληθεύουν οι πληροφορίες πως μέσα στο μαύρο της οικονομικό χάλι, η Ελλάδα δέχτηκε προ καιρού πρόταση από την Κίνα, η οποία, εκφράζοντας επιθυμία να βοηθήσει τη χώρα μας, πρότεινε:
α) Να μας ξεπληρώσει όλο το δημόσιο χρέος με αντάλλαγμα την τήρηση στο ακέραιο των ήδη υπογεγραμμένων ανάμεσα στις 2 χώρες για την εκμετάλλευση των Λιμανιών του Πειραιά και του Τυμπακίου – Κρήτης,
β) Να μας δανείσει ό,τι ποσό αναγκαιεί για την λειτουργία της χώρας μας με 1% (έναντι 6,7% των Γερμανών και 5% της Ε.Κ.Τ.),
γ) Να μας στείλει όσους τουρίστες έχουμε την υποδομή να φιλοξενήσουμε.
Μια τέτοια κατάσταση θα βόλευε αφάνταστα την Ελλάδα και θα μας τραβούσε από το κλοιό των δήθεν φίλων και εταίρων (κερδοσκόπων) , δίνωντας μας μάλιστα τη ευχαίρια να αποφασίζουμε επιτέλεους εμείς και όχι οι άλλοι για τα συμφερωντα μας...... Τι περιμένουμε λοιπόν;

Η Τουρκία ρίχνει άγκυρα στο Αιγαίο

Μηδενική ελληνική εξωτερική πολιτική και ελληνικά σφάλματα – παραχωρήσεις από το 1995 έχουν οδηγήσει σε ένα τετελεσμένο στο οποίο η Αθήνα αρκείται να κάνει απλά διαβήματα!!!...

Κρίσιμες οι επόμενες ημέρες για το Αιγαίο ενόψει της επίσκεψης Ερντογάν -Κρύβονται οι έλληνες πολιτικοί απ΄τις τεράστιες εθνικές τους ευθύνες που αφαιρούν ζωτικό θαλάσσιο χώρο από την Ελλάδα – Τα μηδενικά ελληνοτουρκικά προβλήματα προφανώς σημαίνουν μαζική υποχώρηση για τον κύριο Παπανδρέου και τον ανύπαρκτο Δρούτσα – Τεράστια οικονομική και ανυπολόγιστη η εθνική ζημία της Ελλάδας

Η Αγκυρα έχει εξαγγείλει διεθνώς και μονομερώς από τις αρχές του χρόνου ότι αναλαμβάνει τον έλεγχο ασφαλείας των θαλάσσιων μεταφορών, συμπεριλαμβανομένης και της διακίνησης πετρελαίου στην περιοχή του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου, εναντίον της τρομοκρατίας.

Με τη ναυτική αναγγελία NAVTEX101/10 η τουρκική κυβέρνηση ενημέρωσε τη διεθνή κοινότητα ότι θα εκτελεί σε μόνιμη βάση την επιχειρησιακή αποστολή με τίτλο «Ασπίδα του Αιγαίου και της Μεσογείου» (Agean – Mediteranian Shield), κατά της τρομοκρατίας στην περιοχή αυτή.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία ανέλαβε στρατιωτικές και ναυτικές ενέργειες στη θαλάσσια περιοχή του FIR Αθηνών και Λευκωσίας, εναντίον της τρομοκρατίας. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αντιδράσει διεθνώς και επισήμως στην προσπάθεια αυτή της Αγκυρας, αν και …έχει ήδη πάρει «πρόγευση» των διαθέσεων της Τουρκίας, με τις πρόσφατες «κρουαζιέρες» των τουρκικών πολεμικών πλοίων σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα. Αντιθέτως, από ελληνικής πλευράς, τα γεγονότα αυτά υποβαθμίστηκαν με εμφανή στόχο να ξεχαστούν γρήγορα.

Με τη σχετική NAVTEX 101/10, η Τουρκία δηλώνει διεθνώς ότι είναι η μόνη δύναμη στο Αιγαίο και στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, που παρέχει προστασία στα πλοία, με παράλληλο έλεγχο και πρόληψη της ρύπανσης της θάλασσας. Σε σύνοδο για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, που έγινε τον Φεβρουάριο στην Ιταλία, ο εκπρόσωπος της Τουρκίας, πλοίαρχος Κενάνογλου, δήλωσε ότι με βάση σχετική απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, την 1η Απριλίου 2006, η Τουρκία έχει αναλάβει επιχειρήσεις εναντίον της τρομοκρατίας για την προστασία των θαλάσσιων μεταφορών στην περιοχή του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου με την επωνυμία «Ασπίδα της Μεσογείου». Ανέφερε επιπλέον ότι πρέπει -και παρακαλούνται- όλα τα πλοία, εμπορικά και πολεμικά, να δίνουν πληροφορίες στα τούρκικα πολεμικά πλοία που εκτελούν επιχειρήσεις «Ασπίδα της Μεσογείου», προκειμένου να διευκολύνονται οι προσπάθειες της Τουρκίας κατά της τρομοκρατίας.

Αυτό, άλλωστε, αναφέρεται και στην τουρκική NAVTEX101/10, με την οποία καλούνται όλα τα πλοία που κινούνται στην εν λόγω περιοχή να δίνουν πληροφορίες, είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε έπειτα από αίτημα των τουρκικών πολεμικών πλοίων, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τυχόν τρομοκρατικές ενέργειες.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο εξηγείται το γεγονός ότι τον προηγούμενο μήνα, το τουρκικό πολεμικό πλοίο, που αρμένιζε έξω από τη Ραφήνα, ζήτησε από το εμπορικό πλοίο «Αρχάγγελος» πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις του στην περιοχή του Κάβο Ντόρο…
Με την «πρωτοβουλία» της αυτή η Αγκυρα επιχειρεί να αυξήσει τα εθνικά και επιχειρησιακά οφέλη της στην περιοχή, και μάλιστα επικαλούμενη το Συμβούλιο Ασφαλείας. Με τον «μανδύα» του Συμβουλίου, η Αγκυρα όχι μόνον θα μπορεί να εκτελεί αβλαβή διέλευση π.χ. στις ακτές της Κέας, αλλά θα μπορεί και να ελλιμενίζεται με το πρόσχημα των επιχειρήσεων κατά της τρομοκρατίας.
Η Τουρκία ακόμα, προσβλέπει και στα οικονομικά οφέλη από τις επιδιωκόμενες επιχειρήσεις της κατά της τρομοκρατίας για τις θαλάσσιες μεταφορές. Τα οφέλη αυτά θα γίνουν σημαντικότερα όταν θα αρχίσουν να λειτουργούν οι αγωγοί πετρελαίου στην περιοχή, όπου η κίνηση των πετρελαιοφόρων πλοίων θα αυξηθεί κατακόρυφα. Και τούτο γιατί οι δαπάνες προς την Τουρκία για την παροχή προστασίας των θαλάσσιων μεταφορών δεν θα καταβάλλονται από τις ιδιοκτησίες των εμπορικών πλοίων, αλλά από το Συμβούλιο Ασφαλείας και από τον Διεθνή Οργανισμό Ναυσιπλοΐας (ΙΜΟ), στους οποίους οι πλοιοκτήτες θα καταβάλλουν το σχετικό αντίτιμο προστασίας.

Μέχρι στιγμής τουλάχιστον οι επίσημες «ορατές» αντιδράσεις της Αθήνας δείχνουν να είναι υποτονικές και σε αυτό το ζήτημα.
Πέραν των ανούσιων και αναποτελεσματικών «διαβημάτων» της Αθήνας προς την Αγκυρα, που δεν λαμβάνονται ποτέ υπόψη, η χώρα βλέπει και πάλι να αμφισβητούνται και να «περικόπτονται» (σ.σ.: αν δεν παραχωρούνται) ελληνικά δικαιώματα στην περιοχή του FIR Αθηνών, στον εναέριο και στο θαλάσσιο χώρο.

Φυσικά, η Τουρκία έχει μεθοδεύσει από μακρού χρόνου την εξέλιξη αυτή και συγκεκριμένα από το 1995. Τότε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να αποδεχθεί την κατάργηση στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ της προηγούμενης ΝΑΤΟϊκής απόφασης MC8604, με την οποία, μέχρι τότε είχε ανατεθεί στον αρχηγό του ελληνικού στόλου, η θαλάσσια περιοχή του FIR Αθηνών, ως περιοχή ευθύνης του για κάθε είδους επιχειρήσεις. Η Τουρκία τώρα σπεύδει να καλύψει το κενό.

Τι λένε τα σχολικά βιβλία των Τούρκων;

Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ' Δημοτικού επευφημεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να ενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία
το αντίστοιχο βιβλίο των Τούρκων διδάσκει στους μαθητές ότι:
-Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».
-Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη....
δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!)
-Σελί δα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία
είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».
-Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».
Αυτά και άλλα πολλά αντιλαμβάνεται κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται τα «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1955! με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.
Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης!
Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο. Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού»,του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»!
Ακόμη πιο προχωρήμενη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunaniliskilerive filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το...2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης,Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.
Η εργασία του εγκρίθηκε απ' το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. .

ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ.

ΓΙΑΤΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΕΥΝΟΪΚΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΛΥΣΗ Ε.Ε. ΚΑΙ ΗΠΑ; ΕΥΝΟΙΚΕΣ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΑΡΑΓΕ;
Μπροστά στο ενδεχόμενο να φάνε άλλη μιά πόρτα οι Σκοπιανοί από ΝΑΤΟ και Ε.Ε. υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μετακινήσουν τις αδιάλλακτες θέσεις τους προς την ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ του συστήματος και να δούμε να ξεφυτρώνει πάνω στην πλάτη μας χώρα με το όνομα "Βόρειος Μακεδονία" με την υπογραφή μάλιστα της Ελλάδος. Δηλαδή την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΗ της "Ελληνικής Δημοκρατίας", ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και των Ελλήνων που ουδέποτε ερωτήθησαν...

Ο Γκρουέφσκι τρέχει ν' αρπάξει την ευκαιρία -αφού από ΗΠΑ και Ε.Ε. του έχουν διαμηνύσει πως είναι ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΥΝΟΙΚΕΣ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ και θα συναντηθεί με Ευρωπαίους Αξιωματούχους που του λένε πως πρέπει να τηρηθούν οι προθεσμίες -δηλαδή μέχρι το τέλος της Ισπανικής προεδρίας- για να πάρουν ημερομηνία ένταξης κατά την διάρκεια της Ιρλανδικής προεδρείας.

Κι αφού Ε.Ε. και ΗΠΑ λένε ότι οι συνθήκες είναι ευνοϊκές... κι αφού όλοι γνωρίζουν για ποιούς είναι ευνοϊκές οι συνθήκες... και με τέτοιο πολιτικοκοινωνικό σκηνικό διαμορφωμένο... ας ετοιμαζόμαστε για έναν τελικό γύρο ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ.....

Οι επιπτώσεις της κρίσης στην Ελλάδα και τα Εθνικά θέματα!

Μετά την ψήφιση των μέτρων που επέβαλαν οι ξένοι, από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, η Ελλάδα πλέον βρίσκεται ουσιαστικά υπό κηδεμονία. Γίνεται αντιληπτό ότι το πρόβλημα δεν θα έχει μόνο οικονομικές προεκτάσεις. Οι νόρμες που μας έχουν επιβάλει στα οικονομικά, ουσιαστικά καθιστούν αδύνατη την άσκηση ανεξάρτητης και ανεπηρέαστης από ξένα κέντρα αποφάσεων, Εθνικής πολιτικής. Το φυσικό επακόλουθο στο «ντόμινο των οικονομικών εξελίξεων», μπορεί να είναι και κάποιες ολέθριες επιπτώσεις στα Εθνικά μας θέματα.

Οσφραίνονται όλοι πια, την δύσοσμη ελληνική «οικονομική αποσύνθεση» η οποία μοιραία «εκπέμπει» ταυτόχρονα και την αδυναμία του Ελληνισμού να υπερασπίσει τα ζωτικά του συμφέροντα. Άλλο που δεν θέλουν όλοι αυτοί (και γνωστοί σε όλους μας) που αποβλέπουν στον νέο εθνικό ακρωτηριασμό του Ελληνισμού. Η μεθοδευμένη οικονομική εξαθλίωση του ελληνικού κράτους, τους πάει γάντι. Ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για την εκμετάλλευση από τους ξένους του ελληνικού εθνικού πλούτου - τα πετρέλαια και τα ορυκτά, για τα οποία επικρατεί μια ύποπτη σιωπή.

Φαίνεται ότι το «όραμα» αυτό που ταυτίζεται απόλυτα με τις επιβουλές των ξένων υλοποιείται με πιο γοργούς ρυθμούς. Η πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου για την χορήγηση ιθαγένειας τους αλλοδαπούς αναμένεται ότι θα δώσει την «τέλεια ώθηση» προς μία πολυπολιτισμική Ελλάδα, κινώντας τα γρανάζια ενός μηχανισμού αφελληνισμού της Ελλάδας. Με τους ρυθμούς που πάμε, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι στο μέλλον, ένας συνασπισμός ξενόφωνων «ελληνικών» κομμάτων δεν θα περάσει ένα νομοσχέδιο που θα αλλάζει όχι μόνο το όνομα της Ελλάδας, αλλά και τα πάντα που θα θυμίζουν την Ελλάδα που ξέρουμε. Ας μην βιαστούν κάποιοι να μιλήσουν για ακραία σενάρια! Μήπως δηλαδή αυτά που βιώνουμε στις μέρες μας, δεν φάνταζαν ακραία, πριν από 20 χρόνια;

Εν μέσω αυτού του κλίματος, επισκέπτεται την Αθήνα με τον αέρα του Νεοσουλτάνου, ο Ερντογάν. Γίνεται ήδη λόγος για τα «δώρα» που είναι έτοιμος να κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου στον Τούρκο ομόλογό του, ενώ οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι η Ελλάδα ελπίζει μόνο να πάρει κάποιες εύηχες υποσχέσεις. Για πολλούς, η επίσκεψη Ερντογάν είναι η αρχή ενός νέου κύκλου εκπτώσεων στα Εθνικά θέματα, σε μια εποχή που η Ελλάδα είναι ακόμα πιο ευάλωτη, λόγω των τωρινών οικονομικών της προβλημάτων. Ακόμα και πριν από την εκδήλωση και κορύφωση της οικονομικής κρίσης, τα δεδομένα στα Εθνικά θέματα μόνο θετικά δεν ήταν. Στο Κυπριακό μετά από την πολιτική των «προσφορών» του Δημήτρη Χριστόφια, κυοφορείται «λύση» τουρκικών προδιαγραφών, Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Στο Σκοπιανό, βρισκόμαστε κοντά στην αποδοχή ονομασίας που «χαρίζει» ονομασία με τον όρο Μακεδονία στους επίδοξους κλέφτες της ιστορίας μας. Στο Αιγαίο οι γκρίζες ζώνες είναι ήδη πραγματικότητα, ενώ οι Τούρκοι δεν μένουν ως εκεί (και θα το αποδείξει στην πράξη κατά την επίσκεψη του ο Ερντογάν). Η Θράκη είναι το επόμενο κομμάτι του Ελληνισμού που απειλείται άμεσα με «Κυπροποίηση», ενώ το Βορειοηπειρωτικό βγήκε από την ατζέντα εδώ και κάποιες δεκαετίες, με τους Αλβανούς να ορέγονται κι αυτοί ελληνικά εδάφη.

Ο Ελληνισμός αιμορραγεί ακατάσχετα. Ως Έλληνες, ούτε και στους αιώνες που βρισκόμαστε στην σκλαβιά, δεν βιώσαμε τέτοιον «εθνικό μαρασμό». Παρά την ολοκληρωτική κατοχή σε όλη την εθνική επικράτεια, κρατήσαμε αναμμένη στην φλόγα της αντίστασης και ζωντανή την ελπίδα για την λευτεριά. Τώρα όμως, στον «σύγχρονο κόσμο» της «Νέας Τάξης Πραγμάτων», η κατοχή κι η υποδούλωση παίρνουν άλλη μορφή κι ο κίνδυνος είναι ακόμα πιο μεγάλος. Όταν πριν από αρκετά χρόνια κάποιοι προέβλεψαν ότι ο Ελληνισμός θα πληγεί ανηλεώς από ξένα κέντρα, μέχρι να «συνετιστεί» και να υποκύψει, παύοντας να στέκεται εμπόδιο στα σχέδια της «Νέας Τάξης Πραγμάτων» και της «παγκοσμιοποίησης», αντιμετωπίστηκαν με χλευασμό. Σήμερα όμως, αποδεικνύεται ότι είχαν δίκαιο.

Ο ελληνικός λαός ήδη άρχισε να αντιδρά έντονα στα σχέδια αυτά. Μένει να ακολουθήσει η ηγεσία. Μια θετική νότα είναι οι κόκκινες γραμμές του Αντώνη Σαμαρά, οι οποίες είναι η μη διαπραγμάτευση για τα εθνικά θέματα αυτές τις κρίσιμες ώρες. Υπάρχουν πάμπολλα επιχειρήματα που μπορεί κανείς να αντιτάξει στα «επιχειρήματα» αυτών που επιδιώκουν την παράδοση του Ελληνισμού στις ορέξεις της Παγκοσμιοποίησης. Η κοινή λογική επιτάσσει ότι σε αυτό το στάδιο, με τον Ελληνισμό ευάλωτο, αποδυναμωμένο οικονομικά και διπλωματικά (λόγω των συνεχών υποχωρήσεων των τελευταίων δεκαετιών), και με την Τουρκία να βρίσκεται στα πρόθυρα κρίσης με τους συμμάχους και συνεργάτες της (γιατί έχουν αντιληφθεί την πραγματική της υπόσταση, αυτήν δηλαδή του αμφίβολου και αναξιόπιστου σύμμαχου), δεν θα πρέπει να επειγόμαστε για οποιουδήποτε είδους διαπραγματεύσεις που στοχεύουν στο «κλείσιμο» των Εθνικών θεμάτων.

Ας περιμένουμε λίγο να γυρίσει ο τροχός και να αλλάξουν τα δεδομένα στην διεθνή σκακιέρα. Μπορεί πολύ σύντομα (πιο σύντομα από ότι αναμένουν κάποιοι της «σχολής σκέψης» της ... υποταγής εδώ και τώρα για να αποδείξουμε ότι είμαστε τα «καλά παιδιά»), οι συγκυρίες να είναι πολύ πιο ευνοϊκές για τον Ελληνισμό. Αυτές τις κρίσιμες στιγμές διερωτόμαστε: Θα ακούσει ο Γιώργος Παπανδρέου τις φωνές της λογικής ή θα συνεχίσει την πολιτική των υποχωρήσεων; Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει ή πεθαίνει σύντομα, λόγω οικονομικών προβλημάτων και ενός πρωθυπουργού, ανίκανου (και απρόθυμου) να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, ασκώντας ελληνική εθνική πολιτική;

«Ελληνας είμαι και μ'αρέσει»

Μετά από πολλά χρόνια στο εξωτερικό, ήρθε η στιγμή που δεν είχαμε ζήσει ποτέ έως τώρα. Το αγωνιώδες, απορημένο και (ναι ναι) οργισμένο βλέμμα των ανθρώπων που γνώριζαν ή μάθαιναν την ταυτότητα, καθώς και την προέλευσή μας. Και καλά τα δύο πρώτα. Αλλά το τρίτο;

Οργή; Κι όμως. Γενικώς το κλίμα που υπάρχει στην Αυστραλία, κυρίως από τους Αυστραλούς, είναι, μάλλον, υποτιμητικό για όλους μας. Αλλά ποιος και γιατί να μιλήσει. Πολιτική κουβέντα θα μου πείτε, πιάσαμε, αλλά είναι σημεία των καιρών.

Βλέποντας όλα, μα όλα ανεξαιρέτως τα κανάλια (τα διεθνή φυσικά) να έχουν πρώτο θέμα την Ελλάδα και να μοιράζουν εικόνες αποσύνθεσης, βίας κι αναρχίας. Μαζί βεβαίως με αυτές που προκαλούν θαυμασμό. Τους 100 χιλιάδες Ελληνες που βγήκαν στο δρόμο να διαδηλώσουν.
Ξέρετε τι μου είπε ένας φίλος Ισπανός σήμερα, όταν τον ρώτησα πως είναι η κατάσταση στη χώρα του;

«Ασχημα, αλλά όχι σαν κι εσάς. Δεν ξέρω τι μας συμβαίνει. Τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι, ο κόσμος συνεχίζει να χάνει τη δουλειά του, αλλά το πλήθος παραμένει άβουλο. Δεν κατεβαίνει κανείς σε απεργία, όπως εσείς, δεν διαμαρτύρεται όπως εσείς, δε διαδηλώνει όπως εσείς. Δε θέλουν να χάσουν τη... βολή και την ηρεμία τους, δεν θέλουν να παλέψουν για κάτι. Και όλοι λένε ότι η Ισπανία θα είναι η επόμενη Ελλάδα. Απορώ με εμάς πραγματικά».

Η απάντησή μου σε αυτό είναι ο τίτλος του κειμένου. Για όλους αυτούς που παλεύουν. Για τους υγιείς, τους σκεπτόμενους και όχι για τα καθάρματα που σκοτώνουν αθώες ψυχές στο όνομα της ψευτοαναρχίας. Για όλους αυτούς, που αντιδρούν, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι Ελληνες, ως λαός, δεν είναι πρόβατα. Και ό,τι κι αν γίνει αυτό δεν πρόκειται να μας το κλέψει κανείς!

«Μαύρη» μέρα για την Ελλάδα.

Η μέρα διαμαρτυρίας, έγινε μέρα ασύλληπτης τραγωδίας. Η Ελλάδα θρηνεί, την Τετάρτη (5/5), τον τραγικό θάνατο τριών νέων ανθρώπων, μετά από επίθεση με μολότοφ που έγινε από κουκουλοφόρους σε υποκατάστημα της τράπεζας Marfin στην Αθήνα (Σταδίου 23).
Η πορεία των εργαζομένων, με αφορμή την Πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, αμαυρώθηκε από τα επεισόδια που προκάλεσαν κουκουλοφόροι σε διάφορα σημεία του κέντρου της Αθήνας. Στιγμές έντασης και επεισόδια σημειώθηκαν και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Βόλο, Κέρκυρα κλπ), χωρίς ευτυχώς να υπάρξουν και εκεί τα... χειρότερα, αν και δεν έλειψαν οι τραυματισμοί.

Τρεις νεκροί στην Αθήνα

Τρεις νέοι άνθρωποι βρήκαν φρικτό θάνατο στον τρίτο όροφο του κτιρίου που στεγάζει το υποκατάστημα της Τράπεζας Marfin στην οδό Σταδίου 23, από φωτιά που προκάλεσε ομάδα κουκουλοφόρων. Mέλη της εκτόξευσαν στον εσωτερικό του υποκαταστήματος βόμβες μολότοφ, με συνέπεια να προκληθεί μεγάλη πυρκαγιά και οι τρεις συνάνθρωποί μας να χάσουν τη ζωή τους από ασφυξία.

Πρόκειται για τον Επαμεινώνδα Τσακάλη 36 ετών, την Παρασκευή Ζούλια 35 ετών και την Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών, οι οποίοι βρήκαν φρικτό θάνατο στον τρίτο όροφο του κτιρίου. Όπως έγινε γνωστό από το Πυροσβεστικό Σώμα, προσπάθησαν να ανέβουν στην ταράτσα για να γλιτώσουν, αλλά δεν πρόλαβαν. Σύμφωνα με πληροφορίες, η μία από τις δύο γυναίκες ήταν έγκυος.

Το κλιμακοστάσιο λειτούργησε, όπως είπαν οι πυροσβέστες, ως «σωλήνας» που τράβηξε τους καπνούς από το ισόγειο κτίριο που καιγόταν, με συνέπεια οι τρεις συνάνθρωποί μας να πεθάνουν από ασφυξία.

Στο κτίριο μετέβη ισχυρή δύναμη του Πυροσβεστικού Σώματος για να σώσει τα άτομα αυτά, αλλά κουκουλοφόροι δεν τους άφησαν, αφού, όπως είπαν οι πυροσβέστες, δέχθηκαν επίθεση με πέτρες. Τελικά, όταν οι κουκουλοφόροι απομακρύνθηκαν, οι πυροσβέστες πέτυχαν να απεγκλωβίσουν διάφορους άλλους εγκλωβισμένους και έτσι δεν υπήρξαν περισσότερα θύματα.

Το χρονικό των επεισοδίων...

Τα επεισόδια άρχισαν όταν ομάδα ατόμων που ήταν μέσα στους διαδηλωτές, προχώρησαν σε εκτεταμένη ρίψη μολότοφ. Επεισόδια προκάλεσαν οι πρωταγωνιστές τους και έξω από το κτίριο της Βουλής. Προσπάθησαν να περάσουν στον περίβολο, με συνέπεια να απωθηθούν από τους αστυνομικούς.

Εν συνεχεία, οι δράστες των επεισοδίων άρχισαν να καταστρέφουν καταστήματα και δημόσια κτίρια, κυρίως στην οδό Σταδίου, Πανεπιστημίου και στην περιοχή γύρω από την Ομόνοια. Μία ομάδα έβαλε φωτιά στο κτίριο της Εφορίας που βρίσκεται στην οδό Αμαλίας 40 και σε δύο πυροσβεστικά οχήματα στους στύλους του Ολυμπίου Διός και στην Αμαλίας. Βόμβες μολότοφ εκτόξευσαν άγνωστοι και στο, αλλά και στο πλαϊνό μέρος της Βουλής, καθώς και στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετάνια.

Επίσης παραδόθηκε στις φλόγες το κτίριο της Νομαρχίας Αθηνών στην Λεωφόρο Συγγρού 15 και γραφεία στον αριθμό 1 της ίδιας Λεωφόρου. Ως το απόγευμα τα επεισόδια ήταν σε εξέλιξη σε διάφορα σημεία της πρωτεύουσας, όπως στην περιοχή των Εξαρχείων και στην περιοχή γύρω από την Ομόνοια. Μικρές ομάδες κουκουλοφόρων επιτέθηκαν σε αστυνομικούς. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης, όλες οι αστυνομικές δυνάμεις τέθηκαν σε επιφυλακή και ανεκλήθησαν οι άδειες των αστυνομικών.

Πάνω από 20 οι τραυματίες

Κατά τα επεισόδια τραυματίστηκαν περισσότερα από δεκαπέντε άτομα, τα οποία διακομίστηκαν σε διάφορα νοσοκομεία. Αναλυτικότερα, το ΕΚΑΒ διακόμισε 3 άτομα στο «401 στρατιωτικό νοσοκομείο», 3 στο «Σωτηρία» (σ.σ. 2 εκ των οποίων ήταν υπάλληλοι τη Marfin), 4 στο «Κρατικό» και οι υπόλοιποι πήγαν σε άλλα νοσοκομεία για τις πρώτες βοήθειες με δικά τους μέσα.

Να σημειωθεί ότι τρεις από τους τραυματίες αντιμετώπισαν αναπνευστικά προβλήματα και ένα έφερε πολλαπλά κατάγματα από πτώση. Εκτιμάται ότι ήταν από τα άτομα που ήταν στην Μarfin και προσπάθησε να γλιτώσει πηδώντας από τον πρώτο όροφο στο πεζοδρόμιο. Οσο περνούσε η ώρα, ο αριθμός των τραυματιών μεγάλωνε και αργά το απόγευμα ξεπέρασε τους 20.

Συλλήψεις αντιεξουσιαστών στα Εξάρχεια

Περίπου στις 20:00 δυνάμεις της αστυνομίας εισέβαλλαν σε κτίριο στα Εξάρχεια συνέλαβαν άτομα τα οποία αποτελούν μέλη του αντιεξουσιαστικού χώρου. Γενικότερα, οι αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή , αλλά και γύρω από το Πολυτεχνείο, εξακολουθούν να είναι ισχυρότατες.

Μάρτυρες και υλικό από τις κάμερες

Να σημειωθεί ότι για τον εντοπισμό των δραστών, οι Αρχές βασίζουν πολλά στις μαρτυρίες των αυτοπτών μαρτύρων. Σύμφωνα με πληροφορίες κάποιοι από τους δράστες δεν είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους και έτσι η αστυνομία πιστεύει ότι μπορούν να αναγνωριστούν.

Παράλληλα, λεπτομερής μελέτη θα γίνει και στο υλικό από τις κάμερες που υπήρχαν στην περιοχή και βιντεοσκόπησαν τα γεγονότα

Εξάλλου, το τραγικό γεγονός έχει γίνει πρωτοσέλιδο σε όλα τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης του εξωτερικού.