Τρομοκρατία και τρομοκράτες...

Ο τραγικός θάνατος του 51χρονου υπασπιστή του Χρυσοχοΐδη, αναπόφευκτα θα χρησιμεύσει ως κύριο θέμα αναφοράς όλου του τύπου και των καναλιών στον συγκεκριμένο κρίσιμο χρόνο που θα μπαίνουν στην προκρούστειο συνεδρίαση της Βουλής τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων για να στρέψει αλλού τον ενδιαφέρον των πολιτών.

Θα βρουν και άλλοθι όσοι εκ των βουλευτών διατηρούσαν αντιρρήσεις και επιφυλάξεις για τις διατάξεις του νέου ανοσιουργήματος και χωρίς να ψάχνουν για δικαιολογίες θα στηρίξουν τον νόμο του ΔΝΤ και του Λοβέρδου.

Αντικειμενικά λοιπόν, το σημερινό τρομοκρατικό χτύπημα, φοβόμαστε ότι θα λειτουργήσει αντίθετα με τους σκοπούς που οι "επαναστάτες" ίσως απέβλεπαν.

Από κάποιους θα χαρακτηριστεί ως προβοκάτσια, ενάντια στα συμφέροντα του Ελληνικού λαού και ιδιαίτερα του εργατικού κινήματος.

Απορίας άξιον είναι πως στις μέρες που επιβάλλονται τα χειρότερα και σκληρότερα μέτρα ή τις μέρες που εκφράζεται ή αναμένεται να εκφραστεί σύσσωμη η λαϊκή αντίδραση και οργή, κάποια παρόμοια γεγονότα έρχονται για να επιχειρηθεί να ανατραπεί η δημιουργηθείσα δυναμική.

Και φυσικά στέλνουν στο θάνατο ανθρώπους που δεν ευθύνονται ούτε για τον κατήφορο της χώρας αλλά και ούτε για την βαρβαρότητα στην οποία οδηγεί η πολιτική και αποφάσης της "σοσιαλιστικής" κυβέρνησης.

Δεν θα πρέπει να μας πτοήσουν οι δημοσιγραφικές αναλύσεις και προτροπές που ενδεχομένος θα επιχειρήσουν να γεμίσουν και πάλι ενοχές το κίνημα και τους εργαζομένους.