Γρηγόρης Λαμπράκης - Ο αγωνιστής...... Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι...

Λήγες μόλις μέρες μετά από την τραγική 47η επέτειο της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη, ειναι αναγκαίο σήμερα όσο ποτέ να θυμιθούμε όλοι μας εκείνες τις κορυφαίες στιγμές αυτης της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας.

ΗΤΑΝ 22 ΜΑΪΟΥ του 1963 όταν ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης βγαίνοντας από το κτίριο των γραφείων του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος (Βενιζέλου και Ερμού στη Θεσσαλονίκη) χτυπήθηκε από όργανα του παρακράτους, τραυματίστηκε βαρύτατα και εξέπνευσε έξι μέρες αργότερα στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης.

Ακολούθησε σωρεία πολιτικών γεγονότων και η δίκη των υπαιτίων της δολοφονίας διεξήχθη τον Δεκέμβριο του 1966. Στη δίκη, ως στοιχεία της δικογραφίας επιδείχτηκαν και τα ρούχα του Γρηγόρη Λαμπράκη, τα οποία στη συνέχεια κρατήθηκαν στα αρχεία Εισαγγελίας.

Παρά την εισαγγελική πρόταση (εισαγγελέας έδρας ο Παύλος Δελαπόρτας), οι ένορκοι έκριναν ομόφωνα αθώους τους περισσότερους από τους βασικούς κατηγορουμένους. Στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας είχε ζητήσει την ενοχή των ανώτατων αξιωματικών, λέγοντας:

«Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δωσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται- προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς- ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης. Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ΄ αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας; ». Σύμφωνα πάντως με την ομόφωνη απόφαση των ενόρκων (27 Δεκεμβρίου 1966):«Ο Λαμπράκης δεν δολοφονήθηκε» !

Το βράδυ της 22ης Μαΐου του 1963 δίπλα στον Γρηγόρη Λαμπράκη στεκόταν και ο επίσης βουλευτής της ΕΔΑ Γιώργης Τσαρουχάς. Ο Τσαρουχάς χτυπήθηκε κι αυτός από τα όργανα του παρακράτους, νοσηλεύτηκε βαρύτατα τραυματισμένος επί έναν μήνα, γλίτωσε τότε, όχι όμως και στις 9 Μαΐου του 1968. Ηταν η ημέρα που άφησε την τελευταία του πνοή έπειτα από πολυήμερα βασανιστήρια στο άντρο της ΚΥΠ στη Θεσσαλονίκη (στον χώρο του σημερινού Γ΄ Σώματος Στρατού).
Οι κατηγορούμενοι για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και κατάχρηση εξουσίας (η δίκη έγινε στη Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι του 1979) υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της χούντας, που είχαν παρασημοφορηθεί από το καθεστώς για τη βδελυρή τους πράξη, Στέφανος Καραμπέρης, Φωκίων Καραπάνος, Δημήτριος Σταματόπουλος και Δημήτριος Τασόπουλος, καταδικάστηκαν σε μικρές ποινές φυλάκισης.