Ιθαγένεια γιά αλλοδαπούς-μετανάστες στην Ελλάδα και Απόδημος Ελληνισμός

Με αφορμή τις προτεινόμενες αλλαγές στον νόμο για την Ελληνική Ιθαγένεια-Υπηκοότητα, και απευθυνόμενος κατά κύριο λογο προς την παρούσα κυβέρνηση που έχει και την ευθύνη για την διακυβέρνηση της χώρας (τα σχόλια, οι επισημάνσεις, και τα παραπονά μου είναι διαχρονικού χαρακτήρα και αφορούν όλους τους εν Ελλάδι αδελφούς μας) εχω μερικες απορίες για το τί θα κάνουμε μπορεί να σημαίνει για την Ομογενεια;.

Αναρωτιέμαι και παραθέσω μερικές πραγματικότητες που με προβληματίζουν -

1. Πως θα πρέπει να αισθάνονται οι ομογενείς (δηλ. 2-3 εκατομμύρια ΕΛΛΗΝΕΣ) που όταν ζητάνε να τους επιτρέψουμε να ψηφίζουν στον τόπο διαμονής τους (κάτι το οποίο είναι συνταγματικό τους δικαίωμα και θα έπρεπε να τους το διασφαλίζει ένα ''κράτος δικαίου'') τους λέμε (απευθύνομαι σε όλους ανεξαρτήτως κομματικής διάκρισης) ότι αυτό απαιτεί να το εγκρίνουν τα 2/3 της βουλής, ενώ τώρα για ν' αποδοθεί η υπηκοότητα (και σύντομα, μετά από προσφυγές στα Ελληνικά και Ευρωπαϊκά δικαστήρια και πλήρη δικαιώματα Έλληνα πολίτη) σε νόμιμους και παράνομους μετανάστες στη Ελλάδα, αρκεί μόνο η απόφαση της κυβερνητικής επιτροπής (και τελικά, η απλή πλειοψηφια της βουλής) διότι αυτό απαιτεί το ''κράτος δικαίου'';

2. Πως θα πρέπει να αισθάνονται οι ομογενείς που φύγαμε για ένα καλύτερο μέλλον δικό τους αλλά και της Ελλάδος που τωρα τους φερόμαστε σαν να είναι απόπαιδα και τρέχουμε να αγκαλιάσουμε και να βάλουμε στα σπίτια μας τους γυρολόγους που έχουν πλημμυρίσει την Ελλάδα;

3. Πως θα πρέπει να αισθάνονται οι ομογενείς που για πολλές δεκαετίες στηρίζανε τους προϋπολογισμούς της «Φτωχομάνας» Ελλάδος και τώρα που χρειάζονται την βοήθεια της για να μπει λίγο φρένο στον αφελληνισμό μας, η κουτοπόνηρη μάνα, αφού πρώτα έδιωξε τα παιδιά της γιατί δεν μπορούσε να τα ταΐσει, ψάχνει τώρα για ψυχοπαίδια να της κάνουν τα θελήματα. Έχει άραγε κανένας σκεφθεί ότι η δυνατότητα ψήφου στον τόπο διαμονής τους μπορεί να είναι η τελευταία ευκαιρία, για να αρχίσουν οι ομογενείς να ασχολούνται και πάλι με την ελληνική τους υπόσταση;

4. Είναι καιρός να γίνει κατανοητό ότι έχει πλέον περάσει η εποχή που οι απόδημοι υπήρχαν μόνο για να τρέχουν να βοηθήσουν την Ελλάδα. Δεν είναι όλοι οι ομογενείς επιστήμονες διεθνούς ακτινοβολίας ούτε επιτυχημένοι επιχειρηματίες. Οι ομογενείς έχουν και ανάγκες και προβλήματα και χρειάζονται χείρα βοηθείας.

Αντί οι εκπρόσωποι των κομμάτων (και οι διπλωμάτες) να πηγαινουν και να κάνουν ''διαλέξεις'' και να φεύγουν, θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα του «να έρχεσθε και να μας ακούτε», καταγράφοντας τις ανάγκες τους και τα προβλήματα τους.

5. Συχνά, όταν παραπονιούνται για διάφορα ευτράπελα στην Ελλάδα (π.χ. ουρές στις τράπεζες και τις δημόσιες υπηρεσίες, οδικές παραβάσεις κτλ), και κάνουνε σύγκριση με την καλύτερη κατάσταση που υπάρχει στην Αμερική, την Αυστραλια ή στο Καναδα τους απαντούν: Εδώ είναι Ελλάδα, δεν είναι Αμερική.

Τώρα όταν πολλοί ομογενείς κρούουν τον κώδωνα για τις προτεινόμενες αλλαγές στον νόμο για την Ελληνική υπηκοότητα, δέχονται το επιχείρημα ότι θα έπρεπε να μην ξεχνούν ότι και εσείς κάποτε σαν μετανάστες επήγατε σ’αυτές τις χώρες αλλά αυτοί σας έδωσαν υπηκοότητα. Απαντώ ομως εγώ κύριοι, πόσο γρήγορα και βολικά ξεχάσατε ότι η Ελλάδα δεν είναι Αμερική, Αυστραλια, Καναδάς; Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχει ακόμα τεράστια (γιαν να μην πω χαώδη) διαφορά.

Πρώτον, η Αμερική, η Αυστραλία και ο Καναδάς είχαν (και σε αρκετό βαθμό έχουν ακόμη) πολλά εφόδια (πλούτο, οργάνωση, κράτος δικαίου, κτλ) για να κερδίσουν την καρδιά και αφομοίωση του μετανάστη, ενώ η Ελλάδα προσφέρει μόνο μια θέση κάτω από τον ήλιο, και άπλετη διαφθορά!

Δεύτερον, σάυτες τις χώρες υπάρχουν (καλομελετημένοι) νόμοι που εφαρμόζονται ενώ στην Ελλάδα οι νόμοι γίνονται απλά για να γίνονται και στην τελική ανάλυση όλα διαστρεβλώνονται, παρακάμπτονται και ''για τους ημετέρους'' επιτρέπονται.

Και μην βιαστεί κανένας να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ΟΛΟΙ οι ομογενείς που ξεσηκώνονται εναντίον του προτεινομένου νόμου είναι συντηρητικοί, οπισθοδρομικοί, απληροφόρητοι, εθνικιστές κτλ. Ας μην ξεχάσουμε ούτε για ένα λεπτό ότι αυτές τις καταστάσεις τις έχουν ζήσει στο πετσί τους και μπορούνε να συγκρίνουνε και να προβλέψουνε τα αποτελέσματα καλύτερα απο εμάς εδώ φαντάζομαι!

Θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον ο Πρωθυπουργός (αλλά και πολλοί από τους Υπουργούς του), σαν πρωην μετανάστης, θα είχε ποιο σφαιρική αντίληψη πάνω στο θέμα. Δυστυχώς όμως, πολλοί Έλληνες που πηγαίνουν στο εξωτερικό για σπουδές, και μετά από λίγα χρόνια γυρνούν στην Ελλάδα χωρίς να ζήσουν και να εργαστούν εκεί, φέρνουν στην Ελλάδα μια επιφανειακή αντίληψη της εκει κοινωνίας. Και όλοι ξέρουμε ότι η ημιμάθεια είναι χειρότερη της άγνοιας.

Τα αποτελέσματα είναι ακόμη τραγικότερα όταν υπεισέρχεται και η πολιτική σκοπιμότητα.

Καταλαβαίνω ότι αυτή είναι βαριά κουβέντα αλλά πως μπορεί κανένας να εξηγήσει το γεγονός ότι η κυβέρνηση προτείνει ημίμετρα τα οποία θα οδηγήσουν στην δημιουργία πολιτών δυο ταχυτήτων (δηλ. πολίτες με περιορισμένα δικαιώματα και πολίτες με πλήρη δικαιώματα). Είναι δυνατόν να μην γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο είναι ασύμβατο με βασικές αρχές του κράτους δικαίου και ότι με την πρώτη προσφυγή σε κατάλληλο (competent) δικαστήριο «και οι τελευταίοι εσονται πρώτοι»; Δεν γίνεται να μην το ξέρουν!

ΟΠΟΙΟΣ ΣΠΕΡΝΕΙ ΑΝΕΜΟΥΣ, ΘΕΡΙΖΕΙ ΘΥΕΛΕΣ!

Υ.Γ. Το άρθρο αυτο γράφτικε μέσα απο τις απλές σκέψεις ενός πολίτη που εχει κάνει τη θητεία του και στο εξώτερικο και οι επισημάνσεις μου δεν ειναι ακραίες οπως μπορεί να τις θεωρίσουν μερικοί(σκόπιμα και μη), ειναι σκέψεις και πρόβληματισμοι που θα πρεπει ολοι μας να καταλάβουμε πριν καθίσουμε και εφαρμόσουμε μια "πραγματική" πολιτική στο θέμα της ιθαγένειας για τους μετανάστες! Ας το καταλάβουν όλοι οτι αυτό δεν είναι ένα όχι στους μετανάστες ειναι ένα όχι στην εφαρμογή του σχεδίου ώς έχει!