Αναζητώντας Επικοινωνία!

Τι ακριβώς είναι αυτό που προσπαθούμε να πετύχουμε με την επικοινωνία? Να έρθουμε ο ένας πιο κοντά στον άλλον ή να νιώσουμε πιο κοντά, ή και τα δυο?

Η έλξη μεταξύ μας δυναμώνει καθώς κλονίζουμε τα κορμιά μας χορεύοντας, καθώς συντονίζουμε τις φωνές μας δια λογιζόμενοι, καθώς το βλέμμα συμπληρώνει τη σιωπή. Μα πάλι νιώθεις ότι κάτι λείπει. Η επικοινωνία θέλει δύο και τους θέλει ταυτόχρονα βλεπεις!

Αναρωτιέσαι αν η φωνή σου οδήγησε τη σκέψη στην άλλη πλευρά η όχι. Αν δεν την έχει οδηγήσει απελπίζεσαι. Αναζητάς άλλους τρόπους. Υψώνεις τη φωνή, παγώνεις το χρόνο, επαναλαμβάνεσαι. Στις περισσότερες των περιπτώσεων τα δεκανίκια τα βγάζουν πέρα. Υποστηρίζουν την ασθενική σου θέληση. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Αδυνατείς να απογυμνώσεις τη θέληση από τη πραγματικότητα γι’ αυτό και το μήνυμα δεν αντέχει το φορτίο. Εκπίπτει σταδιακά.

Έπειτα αναρωτιέσαι για την αντοχή του στο χρόνο. “Ποια η αξία αν αύριο θα έχει ξεχαστεί?” Ο χρόνος είναι δύσκολο να χαρτογραφηθεί. Απαιτεί μελέτη που με το καιρό οξειδώνει το συναίσθημα. Μα πάντοτε δεν το είχε αυτό ο χρόνος? Πάντοτε δεν έτρωγε σαν σαράκι τις επιθυμίες μας? Ποιο το νόημα της αναμονής ή της διαχρονικότητας? Το πάθος πάντοτε αναζητά καταφύγιο στο σήμερα. Αύριο θα συγκρατηθεί ως συμπάθεια και το ξέρεις καλά.

Μάταια λοιπόν και τα στοιχήματα με το χρόνο. Μπορεί σε μία κλιμάκωση του χρόνου να φανερωθεί η δόξα αλλά οι δείκτες ξεκινούν πάντοτε από το σημείο που ξεκίνησαν. Ας μην θυμηθώ βέβαια τις πληγές που ανοίγει η συνάντηση της ματαιότητας με τη δόξα..

Τέλος καταλήγεις στην επαφή. Είναι η μόνη απτή απόδειξη ότι το συναίσθημα επικοινωνήθηκε. Η κορύφωσή της αναλαμβάνει την ανταλλαγή όσων μηνυμάτων δεν βρήκαν το δρόμο τους και πολλών παραπάνω.Και τοτε κάπως ησυχάζεις στις σκέψεις σου!